menu

Lost Horizons - In Quiet Moments (2021)

mijn stem
3,75 (24)
24 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Bella Union

  1. Halcyon (4:36)

    met Penelope Isles

  2. I Woke Up with an Open Heart (5:14)

    met The Hempolics

  3. Grey Tower (3:22)

    met Tim Smith

  4. Linger (5:59)

    met Gemma Dunleavy

  5. One for Regret (2:11)

    met Porridge Radio

  6. Every Beat That Passed (3:45)

    met Kavi Kwai

  7. Nobody Knows My Name (3:59)

    met Cameron Neal

  8. Cordelia (7:23)

    met John Grant

  9. In Quiet Moments (5:44)

    met Ural Thomas

  10. Circle (4:58)

    met C. Duncan

  11. Unravelling in Slow Motion (3:34)

    met Ren Harvieu

  12. Blue Soul (4:28)

    met Laura Groves

  13. Flutter (4:03)

    met Rosie Blair

  14. Marie (4:35)

    met Marissa Nadler

  15. Heart of a Hummingbird (4:36)

    met KookieLou

  16. This Is the Weather (4:37)

    met Karen Peris

totale tijdsduur: 1:13:04
zoeken in:
avatar van Mjuman
4,5
Site van de band geeft 4 december als release-datum voor digitale versie In Quiet Moments | Lost Horizons - losthorizonsband.bandcamp.com

avatar van Leptop
Ik luister net naar Grey Tower. Klinkt goed. Deze houd ik in de gaten!

avatar van Premonition
4,0
Na de drie vrijgegeven nummers gehoord te hebben, belooft het een eclectisch album te worden. Ojalá had ondanks de verschillende vocalisten toch wel dezelfde vibe/sfeer, dit belooft wat anders.

avatar van Mjuman
4,5
De helft van het album is inmiddels gereleased en te beluisteren oa via Tidal. Valt niet tegen; rest van het album volgt 26/2. Dan komt ook het dubbelalbum.

avatar van blur8
4,0
Juist door de verschillende onbekende zangstemmen is het eerste deel, prettig beluisterbaar.
Ik ken alleen Dana van Porridge Radio, alle andere namen zijn unknown.
Iemand meer info?

avatar van Venceremos
Penelope Isles ken je ook wel. Voorts laat Tim Smith van Midlake weten niet van de aardbodem te zijn verdwenen.

avatar van Mjuman
4,5
Marissa Nadler, Laura Groves, John Grant en C Duncan zijn bijv toch echt geen onbekende namen - sommigen zitten meer in de folk, terwijl C Duncan - tweetal fijne albums - hier onder electronic/folk wordt geschaard.

Guthrie en Raymonde hebben gewoon hun best gedaan er een interessant project van te maken. En van de eerste 8 tracks die nu via Tidal te beluisteren zijn - weliswaar niet alle van vergelijkbaar hoog niveau - spreekt de sfeer mij wel aan. Van de eersteling kon bijv Asphyxiation mij wel raken en dat niveau tref ik hier ook wel aan. Denk dat dit er wel gaat komen, vinylistisch alhier

avatar van Venceremos
Die zitten dan weer niet in deel 1 van dit album.

avatar van Mjuman
4,5
Venceremos schreef:
Die zitten dan weer niet in deel 1 van dit album.


Even de bril opzetten en goed kijken op Lost Horizons - losthorizonsband.bandcamp.com

Van C Duncan en Laura Groves - die staan er niet bij - kan je andere tracks aanklikken (om een indruk te krijgen)

avatar van Premonition
4,0
Mjuman schreef:
Guthrie en Raymonde hebben gewoon hun best gedaan er een interessant project van te maken.


Guthrie? Liz er nog bij en ....
Je bedoelt Thomas, neem ik aan?

avatar van Mjuman
4,5
Premonition schreef:
(quote)


Guthrie? Liz er nog bij en ....
Je bedoelt Thomas, neem ik aan?


Yep, van Dif Juz idd. Was even in de war, Guthrie is wel betrokken geweest (nog steeds?) bij het opzetten van Bella Union, het label, heeft ook wel productiewerk gedaan. Zijn werk met John Foxx (Mirrorball) vond ik maar zo zo, dus die lijn heb ik verder niet gevolgd.

Over Liz gaat al jaren het gerucht dat ze ongeveer een heel album op de plank heeft liggen, maar ....
Wat dat betreft zouden ze van mij haar vocale bijdragen aan o.m. Lord of the Rings en die Engelse mysterie-serie (BBC), The Living and the Dead, aangevuld met Moses en All Flowers in Time op een schijf mogen zetten

avatar van Premonition
4,0
Guthrie is de eerste jaren nog wel betrokken geweest bij Bella Union, maar na zijn verhuizing naar Bretagne werd dat lastig en zijn eigen werk brengt hij ook uit op een ander label, Darla.
Fraser is idd erg schuw om materiaal uit te brengen

avatar van blur8
4,0
I Woke Up with an Open Heart (The Hempolics) = van de eerste lichting de lekkerste
In Quiet Moments (Ural Thomas) = marvin gaye Klasse
Nobody Knows My Name (Cameron Neal) = verradelijke balans tussen kunst & kitsch.

avatar van Mjuman
4,5
Vandaag de dubbel-lp ontvangen, gekleurd lichtblauw en -groen, 180 g vinyl, fraai uitgevoerd. Productie is erg fijn.

Tweede deel - eerste was sinds eerste week deze maand te beluisteren - nu voor het eerst beluisterd. Fijn album dat regelmatig, qua sfeerzetting, doet denken aan laatste van Cinematic Orchestra, muziek voor 's avonds dus.

Die verwijzing naar Gaye (meer expliciet: What's Going On) zit wel iets in.

avatar van erwinz
4,0
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Lost Horizons - In Quiet Moments - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Lost Horizons - In Quiet Moments

Lost Horizons komt ruim drie jaar na het fraaie Ojalá met een album dat in muzikaal en vocaal opzicht nog wat diverser is, maar dat net als zijn voorganger betovert met de ene prachtsong na de andere
Projecten met een grote groep gastvocalisten slagen maar zelden. Het klinkt al snel als een ratjetoe en het niveau is vaak wisselvallig. Richie Thomas en Simon Raymonde lieten met Ojalá horen dat het ook anders kan en doen dat nu nogmaals met In Quiet Moments. Het knappe van het nieuwe album is dat de gastzangers en -zangeressen nog wat diverser zijn en er in muzikaal opzicht meer vrijheidsgraden zijn, maar dat de consistentie toch weer aardig is behouden. Het klinkt iedere keer weer net wat anders, maar het zijn geen reuzensprongen. Verder is de kwaliteit van de songs alleen maar gegroeid. Ik had het niet verwacht, maar Lost Horizons heeft het weer geflikt.


Lost Horizons debuteerde aan het eind van 2017 met het bijzonder fraaie Ojalá. Het project van voormalig The Jesus And Mary Chain drummer Richie Thomas en The Cocteau Twins bassist en toetsenist, man achter het project This Mortal Coil en Bella Union platenbaas Simon Raymonde deed voor het debuut van hun project een beroep op een groot aantal gastvocalisten, onder wie Marissa Nadler, Sharon van Etten, Tim Smith (Midlake), Hazel Wilde (Lanterns On The Lake) en Karen Peris (The Innocence Mission).

Het zorgde in vocaal opzicht voor een zeer divers album, maar omdat alle gastvocalisten moesten opereren binnen het donkere maar zeer sfeervolle geluid van Lost Horizons was Ojalá ook een verrassend consistent album. Deze week keert Lost Horizons terug met een tweede album, In Quiet Moments.

Richie Thomas en Simon Raymonde zijn ook dit keer verantwoordelijk voor het geluid van Lost Horizons, maar voor de zang werd wederom een beroep gedaan op gastvocalisten. De gastenlijst overlapt deels met die voor het debuutalbum (Marissa Nadler, Tim Smith, Gemma Dunleavy, Cameron Neal en Karen Peris zijn ook dit keer van de partij), maar met Jack en Lily Wolter (Penelope Isles), Dana Margolin (Porridge Radio), C. Duncan, Ren Harvieu, Laura Groves en John Grant worden ook wat aansprekende nieuwe namen toegevoegd aan de gastenlijst, waarbij het natuurlijk hielp dat Simon Raymonde een prachtig platenlabel in zijn bezit heeft.

In Quiet Moments opent met een door Jack en Lily Wolter (Penelope Isles) gezongen track, die in muzikaal opzicht voortborduurt op het debuut van Lost Horizons. De klanken zijn even dromerig als zweverig met diepe bassen en zwierige ritmes als drijvende kracht. Het verandert wanneer in de tweede track de reggae klanken van The Hempolics opduiken en dat is zeker niet de enige keer dat het geluid van Lost Horizons een wat andere kant op schiet.

Richie Thomas en Simon Raymonde wisten op het debuut van hun project de consistentie aardig te bewaken, maar staan dit keer uitstapjes buiten de gebaande paden toe. In Quiet Moments herinnert in flink wat tracks aan de pracht van Ojalá, maar verkent ook andere wegen. Dat pakt soms prachtig uit, zoals in de track met Dana Margolin (Porridge Radio), die de postpunk uit de jaren 80 op geweldige wijze laat herleven, maar ook de bijzondere klanken van Lost Horizons omarmt, tot de gitaar er dwars doorheen snijdt.

Ook de twist die John Grant geeft aan het geluid van het project van Richie Thomas en Simon Raymonde is geslaagd, net als de zwoele soulverrassing van Ural Thomas en de beklemmende voordracht van Rosie Blair en zo sleept In Quiet Moments zich toch weer vrij makkelijk van hoogtepunt naar hoogtepunt en heb ik er ook weer wat favoriete vrouwenstemmen bij (die van KookieLou bijvoorbeeld).

Projecten als Lost Horizons komen meestal niet of slechts matig uit de verf of weten slechts eenmalig te betoveren. Richie Thomas en Simon Raymonde betoveren voor de tweede keer en slagen er met In Quiet Moments in om vijf kwartier lang te vermaken. Niet alles is even goed, maar het aantal mindere tracks is zeer beperkt terwijl het aantal uitschieters naar boven nog wat groter is dan op het terecht zo geprezen Ojalá ruim drie jaar geleden. Al met al een uitstekend album. Erwin Zijleman

avatar van Mjuman
4,5
erwinz schreef:
(..)Lost Horizons debuteerde aan het eind van 2017 met het bijzonder fraaie Ojalá. Het project van voormalig The Jesus And Mary Chain drummer Richie Thomas en The Cocteau Twins bassist en toetsenist, man achter het project This Mortal Coil en Bella Union platenbaas Simon Raymonde deed voor het debuut van hun project een beroep op een groot aantal gastvocalisten, onder wie Marissa Nadler, Sharon van Etten, Tim Smith (Midlake), Hazel Wilde (Lanterns On The Lake) en Karen Peris (The Innocence Mission).


Ga geen commentaar geven op alle open deuren, wikianismen en semantische slingeringen, maar als je een lang verhaal schijft, doe je er verstandig aan basale fact checking te bedrijven: Richard Thomas is van Dif Juz (band op 4AD) en label-oprichter Ivo Watts-Russel is de man achter This Mortal Coil, als showcase voor zijn label - zie ook Martin Aston - Facing the Other Way.

avatar van erwinz
4,0
Mjuman schreef:
(quote)


Ga geen commentaar geven op alle open deuren, wikianismen en semantische slingeringen, maar als je een lang verhaal schijft, doe je er verstandig aan basale fact checking te bedrijven: Richard Thomas is van Dif Juz (band op 4AD) en label-oprichter Ivo Watts-Russel is de man achter This Mortal Coil, als showcase voor zijn label - zie ook Martin Aston - Facing the Other Way.


Richard Thomas zat ook wel degelijk achter de drums bij Jesus and Mary Chain. Gelijk wat betreft This Mortal Coil, aangepast op de BLOG. Kan ook wel wat vriendelijker overigens

avatar van Mjuman
4,5
erwinz schreef:
(quote)


Richard Thomas zat ook wel degelijk achter de drums bij Jesus and Mary Chain. Gelijk wat betreft This Mortal Coil, aangepast op de BLOG. Kan ook wel wat vriendelijker overigens


Ben ik helemaal met je eens, ik zou tenminste blij zijn, als iemand mij op historische onjuistheden zou wijzen en Richie Thomas was idd gedurende twee jaar tourdrummer bij Jesus and Mary Chain en een enkel nummer op de derde plaat (zie de wiki) - maar dat was na de succestijd van die band van de eerste 2 albums.

Besef gewoon dat hier je teksten worden gelezen door muziekkenners en -fanaten, niet door een meer algemeen publiek, zoals dat van Platomania.

avatar van erwinz
4,0
Mjuman schreef:
(quote)


Ben ik helemaal met je eens, ik zou tenminste blij zijn, als iemand mij op historische onjuistheden zou wijzen en Richie Thomas was idd gedurende twee jaar tourdrummer bij Jesus and Mary Chain en een enkel nummer op de derde plaat (zie de wiki) - maar dat was na de succestijd van die band van de eerste 2 albums.

Besef gewoon dat hier je teksten worden gelezen door muziekkenners en -fanaten, niet door een meer algemeen publiek, zoals dat van Platomania.


ik ben er blij mee hoor, maar de toon was wat negatief. Verder helemaal goed.

avatar van blur8
4,0
En wat vinden we van deel2?
consistent prettig te beluisteren, met als lekkerste tracks:
11. Unravelling in Slow Motion (Ren Harvieu)
12. Blue Soul (Laura Groves)
10. Circle (C. Duncan)

avatar van Premonition
4,0
Richie Thomas was natuurlijk niet alleen de drummer van Dif Juz (en 2 jaar de tourdrummer van Jesus and the Mary Chain). Hij was ook een begenadigd saxofonist en speelde op de albums van Cocteau Twins (Victorialand en The Moon and the Melodies).
Dit album is behoorlijk soulvoller dan het debuut. Even wennen, maar de schoonheid openbaart zich wat langzamer dan het debuut imo.

avatar van Mjuman
4,5
Inmiddels is het volledige dubbelalbum te streamen via Tidal. Ben blij dat ik direct bij vooraankondiging de gekleurde (lichtblauw en lichtgroen) versie met print en handtekeningen heb besteld.

De vergelijking met This Mortal Coil dringt zich op, maar ik moet zeggen dat dit over de hele linie een meer constante (hoge) kwaliteit heeft. Zou ik twee faves moeten noemen, zonder de rest te kort te doen, zouden dat op dit moment Grey Tower en In Quiet Moments zijn; vocaal is het niveau erg hoog en daar laat This Mortal Coil I - III een beetje na.

Misschien een beetje overenthousiast, dit album maakt een reële kans voor m'n jaarlijst.

avatar van Broem
3,0
Album wat me van links naar rechts slingert en uitersten van mijn muzieksmaak laat horen. Prachtige, zoetgevooisde liedjes afgewisseld met serieuze takkeherrie (opstandige mevr. Broem: “wat is dit in hemelsnaam!”) Mixed emotions zeg maar. Ik vond Lost Horizons - Ojalá (2017) ook een zeer gevarieerd album maar qua stijl aantrekkelijker en meer een geheel vormen. Heb overigens op Tidal het album met 16 liedjes geluisterd en dat was een hele zit. Ga er enkele van skippen en houd dan een lekker album over voor de rustige momenten. Cirkeltje is rond.

avatar van Mjuman
4,5
Broem schreef:
Album wat me van links naar rechts slingert en uitersten van mijn muzieksmaak laat horen. Prachtige, zoetgevooisde liedjes afgewisseld met serieuze takkeherrie (opstandige mevr. Broem: “wat is dit in hemelsnaam!”) Mixed emotions zeg maar. Ik vond Lost Horizons - Ojalá (2017) ook een zeer gevarieerd album maar qua stijl aantrekkelijker en meer een geheel vormen. Heb overigens op Tidal het album met 16 liedjes geluisterd en dat was een hele zit. Ga er enkele van skippen en houd dan een lekker album over voor de rustige momenten. Cirkeltje is rond.


Het was leuker geweest als ie Hema-worstvormig was geweest: open einde. Maar serieus, die takkeherrie heb ik nergens aangetroffen - al zijn er verschillen in smaak - en mijn wederhelft heeft zonder morren de hele zestien kunnen uitzitten. Misschien moet ik mijn wederhelft lonen voor haar tolerantie of wellciht heb jij werk aan de winkel. Het effect van de smaak van de wederhelft op aankopen is natuurlijk minimaal

Overigens staat het je vrij om Dif Juz - Extractions (1985) eens te proberen - daar zit meer jazz (=juz) in.

avatar van Broem
3,0
Mjuman schreef:
(quote)


Misschien moet ik mijn wederhelft lonen voor haar tolerantie of wellciht heb jij werk aan de winkel. Het effect van de smaak van de wederhelft op aankopen is natuurlijk minimaal

Overigens staat het je vrij om Dif Juz - Extractions (1985) eens te proberen - daar zit meer jazz (=juz) in.


Haha, met haar opmerking van vandaag nam haar kritiek op mijn muzieksmaak met 100% toe...en dat in 35 jaar tijd. Is te hebben. De vorige was bij een album van Pat Metheny Pat Metheny - Zero Tolerance for Silence (1992). Beide keren had ze eigenlijk wel gelijk.

avatar van Juveniles
4,5
geplaatst:
een werkelijk prachtig album van voor mij geheel onbekende musici. Dat maakt de verrassing alleen maar groter. Absolute hoogtepunten Grey Tower en In Quiet Moments. En de hoesfoto. Past op de 1 of andere manier perfect bij de muziek.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:04 uur

geplaatst: vandaag om 20:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.