Morrissey - Southpaw Grammar (1995)

Morrissey rockt wat meer op dit album, en ik vind dat ie dat niet eens onverdienstelijk doet.
Zwaar onderschat dit album

Wat weinig nummers helaas.
Ook tekstueel is dit nummer wat aan de zuinige kant (sommmige songs hebben maar 6 of 7 regels tekst), muzikaal is het dik in orde.
Hoogtepunten zijn voor mij: Reader Meet Author, Boy Racer en vooral Southpaw.

Erg jammer dat de superieure b-side van Dagenham Dave, Nobody Loves Us, hier niet opstaat, dan was het album beslist sterker geweest.

Op zich wel aardig, maar wat heb je er aan als je het nooit draait.

eerste nummer belooft nog iets, daarna vlakke songs die na 5 draaibeurten nog niets verrassends tonen. Dan houdt het op en zal ik ooit nog eens proberen.

Blijf deze plaat koesteren...soms zet ik 'm meteen af...soms draai ik 'm door en door. Vooral Southpaw is erg mooi qua muziek.
Ook vind ik de stem van Morrissey hier het mooist klinken.
En ja, Nobody Loves Us had erop gemoeten.

Op dit album werkt Morrissey samen met dezelfde producer als op Vauxhall and I.
Wat een uitstekend album Vauxhall is is dit het tegenovergestelde.
Wat een tegenvaller ook zijn stem is hier anders, minder mooi.
Maar ach... toch wel in huis dit album.

Ik vind dit juist een ijzersterk album. Anders, maar zeker niet veel minder mooi dan Vauxhall and I. Alleen Operation vind ik zelf iets minder.

En The Teachers Are Afraid of the Pupils, hoe herkenbaar.

maak jij het leven van je leraren zo zuur?

Het vreemde van deze plaat is natuurlijk dat Morrissey geen muzikant is en het grootste deel wat we hier horen is muziek. Ik vind die muziek groots en geweldig, maar Morrissey heeft hier gewoon niet zoveel mee te maken. Natuurlijk zal het wel zijn eigen idee zijn geweest om zo'n soort plaat te maken, maar dan is het nog vreemd om het onder zijn naam uit te brengen (en niet bijvoorbeeld onder die van een band).
Wat ik hier eigenlijk mee wil zeggen is: deze plaat wordt volgens mij niet zozeer slecht beoordeeld vanwege de experimentele muziek (experimenteel voor zijn doen dan), maar wel vanwege het feit dat het een beetje makkelijk indruk maken is voor Morrissey met het werk van anderen.

Denk je niet dat Moz die muziek zelf heeft geschreven?

Muzikaal doet deze plaat me meer dan eens aan het oude werk van Blue Öyster Cult denken (wat ik overigens beslist geen bezwaar vind). Qua zang en persoonlijkheid is Morrissey natuurlijk gewoon Morrissey en niemand anders.

To be finished would be a relief, als je die zin blijft herhalen in een openingstrack van elf minuten lokt dat pejoratieve reacties uit.

Maar niet van mij, want ik vind het een fantastisch nummer .

Ook de andere Morrissaurus van tien minuten, 'Southpaw', duurt geen seconde te lang. Een heerlijk atmosferisch album waarmee Stephen Patrick zich voor één keer op zeer geslaagde wijze buiten zijn eigen kaders begaf.

oei, we gaan weer bergafwaarts , niet zo'n goede songs staan hierop

Geweldig album vind ik.

26 januari 2009 komt een re-issue van 'Southpaw grammar' uit, met de volgende tracklist:

1 The Boy Racer
2 Do Your Best and Don't Worry
3 Reader Meet Author
4 Honey, You Know Where to Find Me
5 Dagenham Dave
6 Southpaw
7 Best Friend on the Payroll
8 Fantastic Bird
9 The Operation
10 The Teachers are Afraid of the Pupils
11 You Should Have Been Nice to Me
12 Nobody Loves Us

De nummers 4, 8 en 11 zijn "previously unreleased". Mooi dat Nobody Loves Us (b-kantje van de Dagenham Dave single) nu wel is toegevoegd, het zou de originele uitgave van SG al een stuk sterker hebben gemaakt. Het album krijgt een geheel nieuwe lay-out.

Hm, ik vond de huidige lay-out nu juist wel mooi.

Hmmm, ik geloof dat ik de nieuwe hoes wel mooier vind
(dat in tegenstelling tot de reissue hoes van viva hate)

http://farm4.static.flickr.com/3242/2984075772_42260655d6_o.jpg

Nondeknetter, weer die bakkes van hem.

Morrissey schrijft geen muziek, alleen teksten.

Waar slaat dat nou weer op? Hier word ik echt een beetje boos van.
Dit album hoort toch lekker episch met The Teachers... te openen?
Je eigen geschiedenis willen herschrijven, wat een blasfemie.

Wat raar, ik heb nog nooit een plaat op een dergelijke manier 'gere-rissued' zien worden?

Nou ja, van elpee naar CD wel. Maar op die manier van CD naar CD is mij ook nieuw.

En toch blijf ik blij dat ik dit fraaiere exemplaar al in mijn bezit heb .

Zoals ik de tracklist hier zie staat Dagenham Dave er wel op?

Ja, maar de b-side ervan, die veel beter was, Nobody Loves Us, dus niet.

Die staat echter wel op de reissue die nu te koop is, net als 3 andere, nooit uitgebrachte nummers.

Hier alvast een voorproefje:
Southpaw Grammar: Morrissey: Amazon.co.uk: MP3 Downloads

is die reissue nu eigenlijk een verbetering, algemeen gezien?

Lijkt me niet, ik kan me Teachers Are Afraid of the Pupils niet ergens anders op het album voorstellen behalve als opener. Die epiek en dat het zo lang duurt voordat je Morrissey hoort, maakt het opzetten van dit album altijd zoiets spannends voor mij.

Klassiek intro 'gekopieerd' van Shostakovich. Ik kan op mijn exemplaar van dit album geen verwijzing in die richting vinden. Maar toch is het zo: beluister het Moderato (1e deel) uit zijn vijfde symfonie.
Voor mij niet zijn beste. Op Southpaw na een overbodige release.

Ja, dat is algemeen bekend in Morrissey-kringen geloof ik.

Ik heb trouwens bij de Velvet naar de oude versie gevraagd (ik houdt van originele albums, zo heeft de artiest ze immers bedoeld, daarbij vind ik de oude hoes authentieker en mooier), maar ze kondne hem niet vinden...
Weet iemand of hij inderdaad uit de 'schappen' is gehaald, of is hij nog ergens anders te verkrijgen? De oude Maladjusted heb ik nu namelijk wel in bezit.