Rob de Nijs - 't Is Mooi Geweest (2020)

Die titel, die cover

Vergankelijkheid

Vroeger of later, het overkomt ons allemaal....

Het intro ‘Wat als later nu is’. Meteen de associatie met Bløf. En ja, Jakobsen is, met mede Middelburger Danny Vera, de songwriter. Ik ga daar nu geen lullige review over schrijven. Ik ga gewoon verder luisteren naar de andere nummers. Maar wat klinkt er een triestheid in de stem van De Nijs. Is dat zijn ziekte ? Of is dit het besef van het afscheid ?

De man is een muzikaal element van ons collectieve geheugen. Mijn ‘Kunt u ons de weg naar Hamelen’ held. Soms een parodie op zichzelf maar altijd aanwezig. Soms een superhit en soms lange stiltes. Clichés van pure Hilversumse studio gronden maar ook unieke samenwerkingen gebonden aan de tijdgeest. Bron van inspiratie voor de roddelbladen maar ook een zeldzame kunstenaar.

Dit album is vol van de stem van Rob. Daar waar het om draait. En dat is mooi. Het beluisteren naar dit album gebeurt vol respect. Dat verdient hij.

Helemaal mee eens.

Ben bij deze album beland door zijn aanwezigheid bij Op1 wat schrok ik van hoe hij eruit ziet, ik wist niet dat hij de ziekte van Parkinson heeft, het is te zien dat hij echt aan het aftakelen is. Zo verdrietig om zo iemand langzaam echt afscheid te zien nemen. Respect dat hij dit nog voor mekaar heeft gekregen. Ik kreeg tranen door gisteren, hij wilde niet meer live zingen. maar toen het nummer "Wat als later nu is" werd gespeeld door Jakobsen en Vera zong hij toch mee, kippenvel en traantje erbij.

Toch wel een artiest die op één of andere manier een aparte status heeft opgebouwd. Ik ben van lang niet alles een liefhebber, maar als het wel zo is dan raakt Rob De Nijs absoluut de juiste snaar. Een vakman, zover is duidelijk.
Triest dat het zo eindigt voor hem. Ik vond het ook een emotionele uitzending gisterenavond. Ik ga dit afscheidsalbum ook zeker beluisteren.

Inderdaad een emotionele verschijning bij Op 1. Rob heeft in zijn lange carrière absoluut mooie dingen gedaan. Mijn eerste kennismaking was "Jan Klaassen was trompetter" uit 1973. Ik was toen 5 jaar oud en vond het een leuk nummer. Het heeft er niet toe geleid dat ik fan ben geworden. Als ik muziek van Rob draai, dan zijn dat meestal zijn voor mij bekende nummers. Als gevolg van de uitzending, ben ik gister en vandaag goed naar dit album gaan luisteren. Er staan "met wetende wat zijn situatie is" interessante nummers op maar het kan mij niet geheel bekoren. Voor mij blijft Rob een zanger met een zoetsappig repertoire waarin het hem is gelukt om in gedurende zijn carrière toch heel wat pareltjes af te leveren. Je kant in Nederland niet om Rob heen. Ik wens hem een lang een gelukkig pensioen toe. Het is hem gegund.

“Zolang Er Woorden Zijn, Zal Ik Ze Zingen”, aldus Robert de Nijs, die werd geboren op tweede Kerstdag 1942 in Amsterdam, op “’T IS MOOI GEWEEST”, wat zijn laatste album moet gaan worden.
Als Rob de Nijs scoorde hij in 1963 zijn eerste grote hit met “RITME VAN DE REGEN”, maar zijn carrière verliep de eerste 10 jaar grillig. Grote hits bleven uit, maar als acteur maakte hij indruk in “OEBELE” in 1969 en “KUNT U MIJ DE WEG NAAR HAMELEN VERTELLEN, MIJNHEER?” in 1971. De muziek bleek toch zijn grootste liefde te zijn en dankzij Boudewijn de Groot en Lennaert Nijgh kwam hij weer terug in de hitlijsten met hits als “JAN KLAASSEN DE TROMPETTER” en “DAG ZUSTER URSULA” in 1973. Hij wist het succes te continueren met prachtige songs als “MALLE BABBE” (ook geschreven door De Groot & Nijgh), “ZET EEN KAARS VOOR JE RAAM” en het, wat mij betreft, hoogtepunt uit de eerste periode van zijn carrière, “HET WERD ZOMER” in 1977.
In 1980 scoorde een nummer 1 hitalbum met “MET JE OGEN DICHT”, waarvan “ZONDAG” een Top 40 hit werd en “FOTO VAN VROEGER” tot een klassieker in oeuvre van De Nijs uitgroeide. Bijna jaarlijks bracht hij nieuwe albums uit, vaak met teksten van zijn levenspartner Belinda Meuldijk en scoorde hij een enkele hit, waaronder grootste tot dat moment, “ALLES WAT ADEMT” dat in 1985 de tweede plaats in de Top 40 wist te bereiken. Hoogtepunten wat betreft singles zijn voor mij “OPEN EINDE”, “HUIS IN DE ZON” en het geweldig gevoelige “ZO ZAL HET ZIJN”. In 1996 scoorde Rob de Nijs zijn eerste nummer 1 hit met het vrolijke “BANGER HART” en vanaf 2000 verschijnt af en toe een nieuw album, waarvan ik persoonlijk “VANAF VANDAAG” uit 2004 erg mooi vind.
Privé speelde er ook veel in zijn leven, maar vanaf zijn huwelijk met derde vrouw in 2008 lijkt het rustiger te zijn geworden in zijn leven, totdat hij in 2019 te horen kreeg te lijden aan de ziekte van Parkinson.
Om zijn indrukwekkende carrière een passend slot te geven, is “’T IS MOOI GEWEEST” uitgebracht als album & een boek. Schrijver en popjournalist Robert Haagsma heeft voor dit prachtige product meerdere personen gesproken die een aandeel hebben gehad in het muzikale leven van de sympathieke zanger, zoals Belinda Meuldijk, Frits Spits, Rob Bolland en Jan Rot. Ook vertellen de schrijvers van de 12 liedjes wat de achterliggende gedachten zijn geweest, om de desbetreffende songs voor de Nijs te schrijven. Door zijn ziekte en misschien ook gewoon omdat hij 77 jaar jong is, klinkt zijn stem wat breekbaar, maar de warmte en de klank zijn ontegenzeggelijk Rob de Nijs, erg mooi en gevoelig!
Het album gaat van start met “WAT ALS LATER NU IS”, een prachtig nummer dat door de Zeeuwen Paskal Jakobsen (Bløf) en Danny Vera is gecomponeerd. Dit melancholische liedje geeft de sfeer van het album goed weer en ook wat betreft de teksten. “DE STILTE”, tekst van Belinda Meuldijk, zou je op het leven van dit moment van Rob kunnen plaatsen. Een prachtige zin, “Stilte Is Een Plek Waar Ik Nooit Kom”, je kunt op een gegeven moment verlangen naar stilte en rust. De muziek, van Han Kooreneef, past perfect bij de tekst. “TOEVAL” is een nummer met iets meer tempo, mooie melodie en prachtige arrangementen. Voor mij het hoogtepunt van het album, is het door Christian Grotenbreg geschreven “NOOIT MEER STIL”. De tekst is op de huidige situatie van Rob geschreven en en de gitaarsolo is prachtig. “MIJN MOOI” is een uptempo song met mooie blazers arrangementen, “ZOALS DE ZEE” is een ode aan Lennaert Nijgh, die dus heel belangrijk is geweest voor de come-back van Rob de Nijs in het begin van de jaren ’70. Mooi liedje met een prachtige melodie, “EITJE” is een beetje een niemendalletje, maar wel een lekker nummer en het door Daniel Lohues geschreven “VERDER” is weer een passend melancholisch liedje. “Niet Blijven Hangen In Zompig Verdriet”, mooi gevonden en typisch Lohues. “LIEFDESLIEDJES” is een mooi popliedje, “WITTE DUIF” een met sfeervolle strijkers arrangementen opgesierde ballad, “HET EINDE VAN MISSCHIEN” een uptempo poppy liedje met muziek van Boudewijn de Groot. Het slotakkoord “NOG NIET VOORBIJ” heeft een mooie en positieve zin, “Nee, Het Mooiste Is Nog Niet Achter De Rug” en als dat de instelling van Rob is, dan hoop ik dat hij nog jaren mag genieten van zijn gezin en van zijn carrière.
Hoe dan ook, dit album is een waardig afscheid als platenmaker, maar bij hem zal de liefde van de muziek nooit stoppen. De laatste regel in “NOOIT MEER STIL” geeft dat duidelijk weer: “In Mij Valt De Muziek Nooit Stil”. Daar word ik dan weer stil van!

Onmiskenbaar waar. Voor wie van mijn bouwjaar en daarom heen is, in ieder geval.
De serie, feitelijk een sprookjesverhaal met mooie, soms spannende, luisterliedjes, is ook een wat bizar fenomeen geweest. Dusdanig, dat we het ons nog allemaal kunnen herinneren. Dusdanig ook, dat zonder gêne 5***** kan worden gegeven aan het complete oeuvre van de liedjes van de serie.

Waarbij zonder twijfel de hoofdrol was weggelegd voor De Nijs' rol, Betram Bierenbroodspot.
Waarna, vreemd genoeg, De Nijs koos voor een muzikale carrière in plaats van de succesvolle combinatie acteren en musiceren.
Misschien was Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen ook wel een serie van de tijdsgeest en wilde de volgende groep jongeren aan andersoortige programma's voor de jeugd. Om dezelfde reden, zal ook De Nijs de koers van zijn gelijktijdige zangcarrière, die toen nummers omvatte als Jan Klaassen de trompetter, Dag Zuster Ursula, He Speelman, Malle Babbe en Bier is bitter, hebben omgegooid.

Zondag (1980) vond ik als single goed, daarna verloren we elkaar uit het oog. Niet in de laatste plaats vanwege alle nieuwe muzikale (rock-) varianten die er vanaf 1977 als tiener op je werd afgevuurd. Je muzikale belangstelling veranderde. De waardering voor De Nijs bleef echter bestaan.

Het persoonlijke album dat hij nu nog brengt, doet de waardering alleen maar weer toenemen. Vooral ook, omdat je zelf ook niet (meer) om titels als "Wat als later nu is" en "Het einde van misschien" heen kan.
We gunnen De Nijs het beste, ik vraag mij af of dit werkelijk het laatste album is of moet zijn eigenlijk. Aan de stem ligt het in ieder geval niet. Iets ouder sinds 1963 maar verder nog gewoon Rob de Nijs.

Rob de Nijs, dat is toch wel één van de zangers die ik het langst volg. Dat begon ooit al in m’n kindertijd met de tv-serie Kunt U Mij De Weg Naar Hamelen Vertellen Meneer? en de hits uit de jaren ’70 en begin jaren ‘80. Vanaf 1985 volgde ik meer de albums. Inmiddels hebben we alle studio albums vanaf 1973 op cd en een 10-tal op vinyl. Samen met Frank Boeijen, Bram Vermeulen is Rob de Nijs een vaste waarde van de Nederlandstalige muziek voor me.

’T Is mooi geweest is de titel van zijn laatste album (in januari ook op vinyl). Rob neemt bewust afscheid maar wel op bijzondere wijze. Met een prachtig boek waarin veel van z’n collega’s aan het woord komen. Verhalen en veel foto’s, echt een heel fraai document. Rob de Nijs is geen singer-songwriter maar wel een rasechte vertolker van liedjes geschreven door anderen. Met z’n prachtige stem weet hij die songs zich eigen te maken alsof hij ze zelf geschreven heeft, zo kwamen ze bij dan ook binnen.

Bij het eerste nummer, het rootsy Wat als later nu is dacht ik, dat is vast geschreven door Daniël Lohues maar het zijn Paskal Jakobsen en Danny Vera. Parkinson belemmert hem op 77-jarige leeftijd het optreden maar die stem, ja prachtig dat die nog steeds zo vitaal klinkt. Gaaf hoe Rob ik dit nummer terugkijkt met de blik van heden. Mooi om dat verhaal te lezen wat bij het volgende nummer De Stilte hoort. Een schitterende ballade die fraai met strijkers uitwaaiert en die stem van Rob, draagt moedig dit nummer zonder een moment van twijfel.

Belinda Meuldijk zorgde voor de meeste teksten en Han Kooreneef voor de helft van meeslepende melodieën. De songs ademen een aangename berusting uit. In openhartige teksten verzoent Rob zich met de stand in z’n huidige leven. Dat levert ook spannende songs als Nooit meer stil met z’n bijzondere tekst en een fraaie rol voor de gitarist. Is deze man echt 77 jaar? Als je Mijn mooi hoort denk je eerder dat deze mag nog in de bloei van z’n leven verkeert zo enthousiast omarmt hij hier de liefde.

Zoals De Zee is een ode aan tekstschrijver Lennaert Nijgh die voor Rob de Nijs heel belangrijk is geweest. Echt heel fraai nummer is dat geworden. Eitje klinkt dan bijna simpel na zo’n juweel maar ook dit is Rob, in een luchtige song. Dan volgt de song geschreven door Daniël Lohues, tof dat hij dit voor Rob doet. De song heeft een heerlijk loom Frans gevoel door de accordeon.

Liefdesliedjes is een prachtig meeslepende song over het leven en zijn liefdesliedjes, die had van mijn nog wel iets pittiger op deze cd gemogen, die gitaar die had wel iets meer mogen ronken als de vertolker van de passie in deze song. ‘Witte Duif’ is zo’n prachtig dramatisch liedje zoals alleen Rob kan zingen aan de hand Belinda Meuldijk, die deze man zo goed kent.

Het Eind Van Misschien, een lekkere uptempo song met leuke terug-kijk-tekst met muziek van Boudewijn de Groot! Nog Niet Voorbij schreef Paskal Jakobson, met Ramses Shaffy in z’n achterhoofd, kruipend onder de huid van Rob de Nijs. Echt een prachtige zware ballad, bijna een chanson. Prachtig maar ook aangrijpend als je het boek erop naleest hoe dit nummer tot stand kwam. Een prachtig muzikaal slotakkoord van één van de beste zangers van ons land. Bedankt Rob, ik heb er van genoten!

Geplaatst i.o.m. en o.v.v. Gert Jan Gjaltema