Donna Summer - Live and More (1978)

Biezonder sfeervol live-album van de Queen of Disco. Wie van Donna Summer's muziek houdt kan hier haast niet langs.
Het zijn mooie liveversies van de meeste van haar hits.
Uit lang vervlogen tijden weliswaar.
Ik vind deze liveplaat zeker 4 sterren waard.
****

Biezonder sfeervol live-album van de Queen of Disco. Wie van Donna Summer's muziek houdt kan hier haast niet langs.
Het zijn mooie liveversies van de meeste van haar hits.
Uit lang vervlogen tijden weliswaar.
Ik vind deze liveplaat zeker 4 sterren waard.
****

Hierop bewijst Donna dat ze live haar vrouwtje staat. Haar stem blijft overeind staan als een huis. Ook natuurlijk de aMcAthur Park Suite is geweldig. Op dubbelvinyl.

Goede live plaat, die de klasse nog eens benadrukt van Donna Summer, de enige echte Queen of disco, die ook nog eens echt kon zingen i.t.t. die andere Queen of pop.

Vandaag een dvd-heruitgave van Live and more encore gekocht, opgenomen in '99. Dus was ik wel benieuwd naar deze uit '78.
Vijf verschillende online stores hebben geen identieke cd-uitgave, wel een live-cd uit '78 met afwijkende setlist.
Toch maar op de verlanglijst* gezet daar ze ook live een uitstekende zangeres is
.*Laat ook maar, bij nadere bestudering staan er jaren tachtig nummers tussen.
Wie weet wat voor vreemde uitgave het is.

Wat mij betreft zou deze onder studioalbums vallen vanwege LP plaatkant 4 met het orginele en mooie 'Mc arthurspark suite'. De rest (live) is een aardige bonus, zoals meer studio albums live tracks als bonus hebben. Maar ja, met een titel als 'live and more' ligt mijn visie misschien lastig'.

Wat betreft classificatie lastig. wat betreft mening niet wat mij betreft. Ik heb hier inderdaad 4 favoriete tracks opgegeven: de laatste 4..

Kijk, dat bedoel ik!!!

Ik heb hier notabene de CD-versie van.
Daar staat na Last Dance nog het thema van de film The Deep op (niet live) en ontbreekt nummer 17 t/m 20.
En dit is een uitstekend live-album van Donna Summer die live net zo zuiver zingt als in de studio.
Voorlopig favoriet weer Love To Love You Baby, Last Dance, Spring Affair en Love's Unkind.
Vreemd genoeg klinkt een van mijn all-time discofavorieten I Feel Love live wat matter en rustiger dan het vinyl singletje.

Met dit live album bewijst Donna Summer dat ze volkomen terecht tot de queen of disco is gekroond. Hoewel disco bij lange na niet mijn favoriete genre is, weet zij me met dit concert van begin tot eind te boeien. Hypnotiserend, buitengewoon.......

Ik draaide net via YT een versie van Mac Arthurs Park (vanwege dat ik twee dagen geleden die film van Beetlejuice gezien heb). Een versie van dik 17 minuten, die dan op dit album zou staan. Maar dat is dus niet zo. Toch even de versie linken, want het is echt een genot hoor: https://www.youtube.com/watch?v=6zgE7ueVAc8

Hij staat hier wel degelijk op, hoor. De MacArthur Park Suite (in totaal 17 minuten) wordt gevormd door de laatste vier nummers op dit album, die in elkaar overlopen. Het is de studioversie, en de enige studio-opname op dit live-album (vandaar ook de titel 'Live and more').

OK dan. Mooi!

Dan heb ik dus eigenlijk gewoon pech met mijn CD.
Hoop dan maar dat ik de dubbel-LP nog weer eens tegenkom in de kringloopwinkel (heb deze dus al eens een keer NIET meegenomen).

Oh man zeg, ben helemaal verslaafd aan die versie van Donna Summer. Heb nooit iets met disco gehad, en kende Donna Summer alleen maar als naam (wel een grote naam natuurlijk). En dan ben je op een leeftijd dat je volgend jaar 57 wordt, en opeens luister je de hele dag naar Donna Summer. Heerlijk, hoe een stukje muziek dat je ergens oppikt opeens een eigen leven gaat leiden en je naar andere gebieden in de muziekwereld leidt.

Zijn er heden ten dage nog discobands? Het was toen een jaar of wat heel hot, eigenlijk ongeveer gelijktijdig met de eerste punkgolf. Punk is nog wel door blijven sudderen, maar heeft disco de new wave ook overleefd? Het is ook wel een moeilijk defenieerbaar genre.

Er is zelfs een nog veel langere versie. Ik kan er geen genoeg van krijgen. https://www.youtube.com/watch?v=_-MCcXbz44o

Ja, het hangt er inderdaad van af hoe breed je disco definieert. Gek genoeg is er, ondanks de revival van het genre sinds pakweg 2010, nauwelijks echte hedendaagse disco, tenminste echte bands die dit genre onverkort promoten. Het zijn vaak tribute-acts die de muziek van toen naspelen, maar bands die echt hedendaagse disco maken? Ik ken er maar weinig, afgezien van Daft Punk en misschien Roisin Murphy. De Australische Parcels komen in de buurt, net als Young Gun Silver Fox. Al legt de laatste zich vooral toe op de zogeheten 'yacht rock', en hoewel daar ook disco-elementen in zitten, is hun sound toch wat breder. Wel klinkt het heel erg retro.

Jessie Ware heeft een paar stevige disconummers op haar repertoire en High horse van Kacey Musgrave is straight-up disco. Maar dat laatste voorbeeld komt vaker voor: bands of zangeressen die een enkel disconummer in hun repertoire opnemen.
Heel af en toe neemt een oude band nog wel eens een nieuw album op. Zoals deze van de groep Change, die - veelbetekenend genoeg - niet eens op MusicMeter staat. De laatste van Cerrone is ook weer een ouderwetse plaat vol elektronische disco, en die vind ik ook te gek. Verder maakte Ben Liebrand bijna tien jaar geleden alweer een prima plaat die de hoogtijdagen van de disco doet herleven.

Disco in zijn pure vorm is in de loop der jaren versplinterd in allerlei dance-genres, en ook in de hedendaagse popmuziek zijn wel veel sporen van disco te vinden. Maar zo goed als ten tijde van Donna Summer - met baanbrekende en vernieuwende arrangementen - wordt het volgens mij niet meer.

Al googlend stuitte ik nog op dit Reddit-topic. Daar worden wat namen genoemd die mij weinig tot niets zeggen. Ik zal er eens een paar uitchecken. Misschien ook iets voor een topic op MusicMeter? Al geniet disco hier weinig populariteit, geloof ik.

Oh ja, dat is waar ook. Op de CD-versie van Live and More hebben ze die MacArthur Park suite helemaal weggelaten. Je zou een kunnen proberen om The Dance Collection op CD te pakken te krijgen. Daar staat hij namelijk wel helemaal op, in combinatie met een flink aantal 12 inch versies die je veelal ook niet op haar reguliere albums tegenkomt. Volgens mij is die CD out of print, maar tweedehands is er nog wel tegen redelijke prijzen aan te komen.