Cory Hanson - Pale Horse Rider (2021)

5 jaar na zijn solodebuut The Unborn Capitalist from Limbo deze opvolger en Paper Fog klinkt alvast erg veelbelovend. Smaakt absoluut naar meer.

Begin nu lichtelijk hyped te worden voor dit album, 2e single Angeles is ook weer geweldig met een hele bijzondere video ook. Nadeel van nieuwste albums toevoegen, je moet er zo lang op wachten

Ah ... een nieuwe van Cory Hanson. Solodebuut was super en ook heel anders dan zijn werk met Wand.

... maar de hoes is haast gelijk aan de laatste van Wand.

W H I T E, WAND & Cory zijn absolute helden!

En ook single nummer 3 (titeltrack) is wederom een beauty, die Cory is wel een prettig gestoorde genie getuige de video

In welke richting moet ik denken qua sound van Wand?

Het beste wat ik dit jaar totnogtoe heb mogen horen aan nieuwe releases. Check ook de singles met Segall en Callahan!

Beluisterd, ook prachtig allemaal, She's a Beam is heerlijk freaky, bevalt gelijk. Volgens mij heeft Cory een behoorlijk indrukwekkend muzikaal verleden.

Ik zie nu net op bandcamp dat de release naar 16 april is uitgesteld Dat is weer een domper zeg.

Nog een paar weekjes wachten, man, wat heb ik zin in dit album. Titeltrack Pale Horse Rider is mijn favoriete single van de laatste 10 jaar ofzo, de sfeer die hij neerzet hier, echt prachtig. Op YT las ik een reactie: Cory is the king of atmosphere en dat kan ik alleen maar beamen.

Voorganger was meer gericht op 70's folk met veel strijkers, deze is meer 90's met Radiohead invloeden. Tenminste, ik moet er erg aan denken.

Cory Hanson en zijn band zit met de ongemakkelijke kwaliteit dat ze inderdaad meer dan eens aan Radiohead doen denken. Zonder dat daar moeite voor wordt gedaan, hij wil er eigenlijk niks van weten

Deze kerel kende ik nog niet, maar de release van zijn nieuwe plaat staat in mijn overzicht met interessante releases, dus moet hij me ergens toch zijn opgevallen (wellicht vormden de wervende berichten hierboven een incentive). Vandaag uit, dus meteen maar 'ns beluisterd, en dit klinkt heel erg mooi. Ligt ook helemaal in mijn straatje, met een flinke dosis weemoed. De vergelijking met Radiohead is niet zo gek, eigenlijk; de stem van Hanson heeft ook dat iele/ijle in zich. Another Story from the Center of the Earth.. Prachtig in al zijn facetten, een mens wordt er stil van.

Wordt ongetwijfeld vervolgd!

Ik vind zijn zang vaak helaas nét niet overtuigend. Het is me té voorzichtig, aarzelend, fragiel, vooral als hij de lucht ingaat. Vaak lijkt ook alsof de 2e en 3e coupletten beter gezongen zijn dan de eerste, alsof hij erin moet komen.

Ik heb nu al een paar keer gehad dat ik dacht: wat een prachtig intro, dit wordt een geniaal nummer, en dan volgt de wijfelende, fragiele zang en lost het de verwachtingen niet in. Misschien moet ik er aan wennen, en daar ga ik zeker mijn best voor doen, want het zijn prachtige liedjes en de sound spreekt me ook enorm aan.

Laat ik nou denken dat Cory een vrouw is.
Eerste gehoor past dit ook wel in mijn straatje. Ik ga het op mijn gemak eens luisteren.

Groot fan van het werk van Wand, maar het solowerk van Hanson kan ik amper. She's a Beam vond ik echt een wereldse single en nu werd mijn interesse voor de plaat onlangs gewekt door Angeles. Prachtig nummer, dat inderdaad een Radioheadgevoel geeft. Ik zet deze plaat vandaag eens rustig op.

Volledige recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Cory Hanson - Pale Horse Rider - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Cory Hanson heeft een album gemaakt vol lome en vaak licht psychedelische Americana, die herinnert aan de hoogtijdagen van de 70s countryrock, maar die ook zeker eigentijds klinkt

Ik was niet bekend met het solowerk van Cory Hanson en nauwelijks bekend met het werk van zijn band Wand, maar het tweede soloalbum van de Amerikaanse muzikant is een album dat ik vanaf de eerste keer horen koester. De muzikant uit Los Angeles citeert uit de countryrock uit de jaren 70, maar sluit ook aan bij de singer-songwriter muziek uit dezelfde periode en is bovendien niet vies van psychedelica of andere accenten. Het levert een album op dat afwisselend nostalgisch en eigentijds klinkt en dat wat mij betreft mooier en mooier wordt. De instrumentatie is bijzonder fraai, de songs aansprekend, de zang op een of andere manier bijzonder. Prachtig album.

Mooie recensie weer op je blog Erwin en ik herken je vergelijkingen. Dan is het knap en bijzonder dat de beste man zo'n eigenzinnig album van heeft gemaakt. Een hele mooie eigen stijl ingekleurd met traditionele instrumenten en muziek stromingen. Ik moet dit album wel de tijd geven voordat ik stem. Er is een hoop te ontdekken in dit album.

Komen we elkaar weer tegen

Ben ook nog steeds bezig met ontdekken, album heeft echt veel te bieden. Hoe Paper Fog zich uiteindelijk ontvouwt is echt prachtig, typisch psychedelische folk.

Maar ook voor liefhebbers van melancholische folk is dit album zeer aan te raden. Pale Horse Rider blijft nog steeds mijn favoriet met die briljante videoclip. Gelijk bij de eerste seconden word je helemaal in dat nummer 'gezogen' door het intro met die piano. De ontlading van de muziek op 3:24 is echt zo intens mooi

Another Story from the Center of the Earth is mijn andere favoriet, ja die Cory is gewoon een muzikaal genie.

Ondertusssen draai ik dit album toch al meerdere keren per dag, sinds vrijdag.
De stem begint te wennen, en als ik het allemaal wat harder afspeel bevalt de stem mij ook beter, al zal ik dat niet snel een sterk punt gaan vinden.

Ik vind dat er erg veel goede liedjes op staan en het album blijft groeien. Het ademt een fijne sfeer, de volgorde is ook erg goed gedaan. Ik zet in op 4**** en wie weet of er nog wat bij komt tzt

Ja, het doet wat aan Radiohead denken misschien, maar zelf denk ik nog sneller aan de soloalbums van Radiohead-man Phil Selway.

Het is fraai, het is lieflijk, het is mooi, maar tegelijkertijd mis ik net even de scherpe randjes en is het vooral zijn zang die bij mij wat op de rem trapt om er intens van te genieten, terwijl dit perfect in mijn straatje past.
Daarmee zeg ik niet dat het tegenvalt, daarmee zeg ik eerder dat het me er vooralsnog van weerhoudt om net die extra score te geven om het boven de categorie 'gewoon goed' te verheffen.

Want Pale Horse Rider is gewoon een zeer fijn album, en wie weet heeft het gewoon nog wat tijd nodig. Juist bij dit soort albums heb ik in het verleden gemerkt dat ze uiteindelijk toch nog net dat extra randje krijgen waardoor het boven de grote bak met 'goed-albums' uit gaat stijgen.

Een nette 4* is voor nu meer dan op z'n plek.

Met zijn vorige album ben ik nog lang niet klaar, merk ik na intensieve beluistering van deze. Zouden het die fabuleuze strijkarrangementen zijn geweest die Unborn Capitalist vooralsnog naar een hoger niveau tillen dan het ook zeer prima te verstouwen Pale Horse Rider?
BRB voor deze.

Bij de eerste paar keren luisteren was ik best onder de indruk, maar gaandeweg werd dit toch wat minder. Mooi album, maar het leunt af en toe toch wel wat erg veel tegen de sound van Radiohead aan.

Radiohead, ik hoor het echt niet. De zang wellicht een beetje maar dit grijpt toch vooral terug op muziek van 2 decennia eerder dan nineties-RH? Het klinkt vooral lieflijker en minder 'hopeloos'.

Initieel kwam dit album behoorlijk imposant binnen, maar na drie à vier luisterbeurten is de glans er toch wat van af. Het album trapt meteen sterk af met het drietal Paper Fog / Angeles / Pale Horse Rider, maar daarna zakt het toch wat in. De slotsprint is wel behoorlijk indrukwekkend, daarbij doelend op de laatste twee (en vooral dat voorlaatste!) nummers.

Nou ja, slotsprint.. In overdrive gaat Hanson nooit, wat stiekem misschien net de kwaliteit van dit album is. Zelfs het fantastisch roerende gitaarwerk in prijsbeest Another Story from the Center of the Earth klinkt op één of andere manier verstild; het past allemaal wel bij het wat gemoedelijke sfeertje, al borrelt en bruist dit nummer inwendig.

3,5 sterren

Wat een machtig mooi album is dit. 1 van mijn favorieten van het jaar dusver. Deze plaat weet bij mij net de juiste knoppen te raken. De subtiele minimale begeleiding van de muziek past perfect bij de kwetsbare hoge stem van Cory Hanson. Love It!

Dit album al zo'n tien keer gedraaid maar het overtuigt mij niet. Op altcountry kreeg hij 5 sterren dus ik was benieuwd. Er staan een paar sterke nummers op waaronder de opener, prachtig melancholisch. De sfeer van de plaat is consistent in mineur, waar ik van houd. Evenwel het overgrote deel van de composities vind ik tot nog toe geneuzel waar in melodieuze zin niks van beklijft bij mij.
Wat ik me afvraag bij dit soort platen is, hoe vaak draaien liefhebbers dit?

Ik heb deze plaat zo'n 40 a 50 keer gedraaid inmiddels Bert_Kr. Begon bij mij pas te beklijven na minstens 10 luisterbeurten. Normaliter geef ik het eerder op, maar iets bleef me aantrekken (waarschijnlijk de mineur sfeer haha)

Vandaag nog maar weer eens een aantal keren beluisterd. Melodisch gezien blijf ik de meeste songs vreselijk saai vinden. Ik hou ook erg van mineur. Bij klassiek draai ik alleen de treurige adagio's bijvoorbeeld.

Birds of Paradise is me toch ook een pareltje hoor hé! Inmiddels mijn favoriete plaat van dit jaar. Een plek in de top-5 van 2021 is vrijwel verzekerd.

Another Story from the Center of the Earth is echt een grandioos nummer. De rest van het album is ook meeslepend. Mijn 4* zijn voorzichtig ingezet, als dit album me blijft boeien worden het snel 4.5* (of meer).