Evanescence - The Bitter Truth (2021)

4 songs zijn reeds vrijgegeven
Songs From The Bitter Truth by Evanescence on Spotify -

Vrij teleurgesteld in de nummers die nu al zijn te beluisteren. Het lijkt wel alsof ze de inspiratie kwijt zijn geraakt. Goed dat ze steeds iets nieuws willen laten horen, maar dit klinkt wel heel erg vlak en dertien in een dozijn.

Yeah Right het nieuwste nummer klinkt niet bijzonder. Het lijkt wel alsof de kwaliteit heel slecht is. Het klinkt heel zacht. The Game is Over en Wasted on You zijn wel wat leuker, maar ook niet erg fijn om te beluisteren. Er mist iets. Use my Voice is dan nog het leukste om naar te luisteren.

Al met al zijn het wel de minste singles die ze ooit hebben uitgebracht. Dat belooft weinig goeds. Misschien wel het eerste album van ze die ik niet zal waarderen.

Bepaald geen productieve band, met slechts vijf albums in ongeveer twintig jaar tijd, maar wanneer men dan eindelijk weer eens iets uitbrengt is het doorgaans gelukkig wel de moeite waard. Ook ditmaal is het songmateriaal direct pakkend en meeslepend, met zangeres Amy Lee uitstekend bij stem. Feitelijk kent het album geen missers; de enige klacht die ik heb is dat het gitaarwerk wel wat zwaarder had mogen klinken. En o ja, de drums klinken een beetje hol. Verder weinig mis mee.

Nee, ik ben niet overdonderd door dit album. Ik keek er wel heel erg naar uit, maar alle nummers lijken op elkaar (wat ik dus al vermoedde). Dit had ik al een beetje bij hun vorige album 'Evanescence' uit 2011, maar dit nieuwe album is dan nog een stuk eenzijdiger. Er mist naar mijn idee ook echt een mooie ballad of nummers met verschillende instrumenten, andere manier van zingen of opbouw zoals bij 'The Open Door' heel erg was. Je wordt dan in het verhaal meegezogen. Dit album is gewoon één ruk aan liedjes met zware gitaarpartijen en drums en tussendoor een stemverheffende Amy (waarbij haar stem nauwelijks interessant of mooi is, maar heel monotoon).

De leukste nummers voor nu zijn naar mijn idee Better Without You, Use My Voice en Blind Belief.

The voice of female rock. Wie-o-wie? Sharon, Anette, Floor, Anneke, Tarja of toch Amy? In ieder geval de laatst genoemde zet haar geweldige stem op een nieuw album van haar Evanescence. The bitter truth zal vast wel een betekenis hebben maar de magere album art verraadt al dat we geen gothic of symphonisch sprookje hoeven te verwachten. De tijden van de doorbraak liggen immers al weer ver achter ons. Je ziet dan ook dat bands een andere richting opgaan en dat is hier niet anders.
Ook een Amy moet met de tijd meegaan wil ze nog actueel blijven en dat komt niet altijd als een plezierige verrassing. Maar oh oh, die stem. Zelfs de wat obligate treurzang trekt ze weer met gemak over de streep.
Er zulllen nog genoeg rondjes volgen, daarvoor luistert het gewoon weer lekker genoeg weg, maar een klassiekertje is het niet geworden.

Iets wat te hoge verwachtingen en dat maakt dit album niet slecht maar dus ook niet direct goed, het klinkt teveel hetzelfde, ik mis bijvoorbeeld een mooie ballad maar ook echt een nummer die de beuk erin gooit.

De stem van Amy blijft natuurlijk prettig om naar te luisteren, dat staat als een huis

Far from Heaven is de mooie ballad en Blind Belief is de beuker (prachtig nummer) maar het is niet zo als vroeger inderdaad. Mij heeft het album juist positief verrast met geen enkele verwachting. Dus zo zie je maar, ieder zijn ding

Tijd om de subwoofer weer eens wat bij te stellen. Bij de openingstrack kan het al snel te weinig zijn zonder sub zodat je dreigende bas vanaf 59 seconden misloopt. Of teveel met sub zodat je op 1.20 even de stoel uit trilt. Heerlijke opener.