R.A.P. Ferreira - Bob's Son: R​.​A​.​P. Ferreira in the Garden Level Cafe of the Scallops Hotel (2021)

Deze man gaat diep...

milo was vorig jaar al herboren als R.A.P. Ferreira, maar trakteert ons de eerste dag van 2021 gelijk alweer op nieuw materiaal. Een album waar de hip-hop guru zijn creatieve flows eens goed laat stromen. Een stuk losser en minder gestroomlijnd dan Purple Moonlight Pages, maar dat maakt de luisterervaring juist ook weer plezierig en verrassend. De semi-spirituele, semi-funky instrumentals geven het project een relaxte vibe mee, terwijl de teksten weer ouderwets cryptisch en spiritueel zijn.

Album is grotendeels geïnspireerd door en een eerbetoon aan de (afro-)Amerikaanse dichter en jazz muzikant Bob Kaufman. R.A.P. Ferreira heeft voor dit album ook een virtueel café gelanceerd, waar de nummers beluisterd kunnen worden en waar je achtergrond-artikelen over Kaufman kan lezen, zeker leuke tip:

Bob's son cafe

Interessant achtergrondverhaal, aerobag. Was niet bekend met Bob Kaufman, maar Abomunist Manifesto is heerlijk humoristisch, en toch ook een beetje wrang.

Deze plaat klinkt inderdaad wat losser dan Purple Moonlight Pages, maar is toch wel een fraai nieuwjaarsgeschenk!

Tof concept, ja, maar verder klinkt dit toch wel een beetje als een verzameling onafgemaakte tracks die niet goed genoeg waren voor Purple Moonlight Pages... het is wel érg losjes. Maar wel een prettig sfeertje Ik gun het nog wat meer luisterbeurten.

Het is bij vlagen wel erg ongepolijst ja. Maar wel enorm fijn sfeertje.

Dit album was volgens mij al klaar voor Purple Moonlight Pages.

Kenmerkend voor de producties van Scallops Hotel (oftewel Ferreira zelf) is idd dat het werk muzikaal een stuk vrijer/experimenteler is en ook textueel laat hij zich dan meer gaan. Dat is hier niet anders, maar ondanks dat het niveau van Purple Moonlight Pages niet behaald wordt, bevalt ook deze weer erg goed.

Theoretisch gezien is hij geboren als R.A.P. Ferreira natuurlijk

In dat geval:

Geboren -› ondergedoken -› heringetreden

Was ook meer bedoeld als een beschrijving van hoe het klinkt, niet zozeer de chronologie.

Maar dit is inderdaad een fijn plaatje, dat behoorlijk goed slaagt in zijn losse opzet, van een soort bijna spontaan aandoende poëzievoordrachten over jazzy hiphopjams. Al blijft het een mindere plaat dan de voorganger, maar ja, dat was ook mijn favoriet van vorig jaar.

Ik ga heel stoute dingen zeggen: beter dan Purple Moonlight Pages. Sterk muzikaal begin van 2021.

Ik heb nog steeds het idee dat jij Purple Moonlight Pages helemaal niet geluisterd heb

Klopt, veel te lang ook, 18 nummers ja hallo dat is echt niet meer van deze tijd hoor.