Witherfall - Curse of Autumn (2021)

Komt daar met een derde cd Witherfall aanzetten, zelfverzekerd, theatraal en verbluffen ze je met een herfstig uurtje 'melodische heavy powermetal-/thrash-/ progmetalopera' van jewelste.Tijdens één technisch adembenemende performance bol van virtuositeiten, sleurt deze coming band je doorheen een veelvoud aan lagen vol muzikale agressie. Met een rijk scala aan vocalen, instrumenten en stijlwisselingen, met acoustische rustpunten ook tegen opkomende angsten, boetseren ze je een complex progressief kunstwerk dat kluistert tot het einde. Mis overigens zeker die finale niet, '...And They All Blew Away', monumentale compositie die al het voorgaande in al z'n metalschoonheid weer samenbrengt.
Voor metalfans veler gezindten. Podiumplaat dit, letterlijk én figuurlijk!

Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2021- releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien of mijn standpunt ten aanzien van het album is veranderd.

Ik was al erg enthousiast over de vorige twee albums van Witherfall en op 'Curse Of Autumn' weten de heren zichzelf nog te overtreffen. Fantastische US power metal met sterke zang, geweldige instrumentatie en bovenal erg sterke composities. The Last Scar is wat mij betreft sowieso een van de sterkste nummers van dit jaar. Afsluiter '... And They All Blew Away' is zo'n nummer waar het woord Episch voor is uitgevonden. Topalbum dat nog steeds aan kracht wint!

Score: 88/100

1. Harakiri For The Sky - Mære (92)
2. Moonspell - Hermitage (91)
3. Soen - Imperial (90)
4. Witherfall - Curse Of Autumn (88)
5. Cult Of Luna - The Raging River (84)
6. Epica - Omega (83)
7. Empyrium - Über den Sternen (82)
8. Asphyx - Necroceros (80)
8. The Ruins Of Beverast - The Thule Grimoires (80)
10. Tribulation - Where The Gloom Becomes Sound (79)
11. Therion - Leviathan (78)
12. Transatlantic - The Absolute Universe (74)
13. Evergrey - Escape The Phoenix (73)
14. Dread Sovereign - Alchemical Warfare (68)
15. Iotunn - Access All Worlds (64)

Powermetal van niveau, maar helaas niet mijn ding. De stijl van muziek, gekoppeld aan het in mijn oren nogal oubollig klinkende songmateriaal (ik moest herhaaldelijk een beetje aan Spinal Tap denken), ligt mij gewoonweg niet. De prima zanger zorgt af en toe voor een fijn old school Queensrÿche-gevoel en tracks als het felle The Other Side Of Fear en het lange avontuurlijke ...And They All Blew Away kunnen er zeker mee door, maar verder had ik moeite om mijn aandacht erbij te houden.