Pretty Things - S.F. Sorrow (1968)

Waarom hoor ik nooit iemand over The Pretty Things? Dit album is echt geweldig en zo heerlijk gevarieerd. Van psychedelische pop tot flinke gitaarpartijen, van vleugjes blues tot serene ritmes. Elk nummer heeft wel een unieke invalshoek. En blijkbaar hadden ze ook de primeur van het eerste album met een eenduidig thema.

Ik durf dit album zonder enige gêne zo te plaatsen tussen de beste werken van The Beatles, The Kinks en The Doors, je weet wel, die andere grote '60 groepen.

Ik zou overigens wel aanraden om de mono versie te luisteren, de stereo versie (zoals hij op spotify staat) vind ik van behoorlijke matige kwaliteit

Dat vroeg ik mij psies 5 jaar geleden ook al af ...........

In dat geval hopen dat er binnenkort verbetering in komt en anders ze er over 5 jaar nóg maar een keer aan herinneren

Dit klinkt lang niet verkeerd. Uiteraard is de band bekend van naam, maar een dijk van een hit hebben ze volgens mij niet gehad,
Dit album staat als rock opera te boek en verscheen 6 maanden voor Tommy van The Who. Ook dat heb ik me nooit gerealiseerd wat op zich niet gek is. Ik was toen net 9 jaar oud.
Ik kan ook geen favorieten aanwijzen. Het klinkt allemaal wel lekker. Ook de bonusnummers zijn fijn. Dit is op zeker een album wat ik vaker zal streamen.
Een terechte 16e plaats in de 100 Greatest Albums of 1968 en een 19e in de 1968 chart van Best Ever Albums.
4*

Kan mj herinneren dat die gasten toch een redelijk grote hit hebben gehad met het nummer "Don't bring me down". Los daarvan werden ze vaak vergeleken met The Rolling Stones. Veel mensen waren toentertijd van mening dat deze band nog een graadje 'erger' was.
Mooie tijd...