menu

Rufus Wainwright - Want, One (2003)

mijn stem
3,83 (124)
124 stemmen

Canada
Pop / Folk
Label: Polydor

  1. Oh What a World (4:23)
  2. I Don't Know What It Is (4:51)
  3. Vicious World (2:50)
  4. Movies of Myself (4:31)
  5. Pretty Things (2:38)
  6. Go Or Go Ahead (6:38)
  7. Vibrate (2:43)
  8. 14th Street (4:44)
  9. Natasha (3:28)
  10. Harvester of Hearts (3:35)
  11. Beautiful Child (4:15)
  12. Want (5:11)
  13. 11:11 (4:27)
  14. Dinner at Eight (4:31)
  15. Es Mus Sein * (2:21)
  16. Velvet Curtain Rag * (5:02)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 58:45 (1:06:08)
zoeken in:
avatar van Ronald5150
3,5
”Want, One” en ”Want, Two” is mijn kennismaking met Rufus Wainwright. Uiteraard al veel van de man gelezen, maar qua muziek zijn deze twee albums het eerste wat ik tot me neem. Van de berichten hier had ik begrepen dat deze beide albums oorspronkelijk als dubbelaar waren bedoeld. Dat begrijp ik goed, want muzikaal liggen ze in elkaars verlengde. En muzikaal gezien bevallen ”Want, One” en ”Want, Two” me best goed. Wellicht iets wat te bombastisch of kitch zo nu en dan, maar mooie arrangementen en rijke instrumentatie. Het is alleen de stem van Rufus Wainwright die ik gewoon niet zo mooi vind. Te ijl en ook te monotoon na verloop van tijd. De emotie in zijn stem is daarentegen weer overtuigend, want Wainwright spaart zichzelf en zijn omgeving niet in de indringende teksten. Muzikaal gezien vind ik ”Want, One” en ”Want, Two” prima albums, maar ik neem ze tot me in mate gezien mijn mindere affiniteit met de vocalen van Wainwright.

avatar van RoyDeSmet
4,5
Wat een album! Nadat de band Vast Countenance het nummer "14th Street" vorige week coverde heb ik de zanger gevraagd van welk album dat nummerkwam. Ik kende de muziek van Rufus Wainwright nog niet, maar herkende wel zijn stijl.

Dat nummer staat op "Want, one". Er is ook een "Want, two".
Hij raadde me aan met die twee albums te beginnen als ik meer van Rufus Wainwright wilde leren kennen.
De volgende middag "Want, one" opgezet. Aanvankelijk vond ik het wel wat vaag hoor, met een zeer gelaagde productie die vooral in het tweede nummer niet overal netjes volgens de harmonieleer leek te zijn.
Na de tweede luisterbeurt laat het me niet meer los. Wat klinkt dit anno 2016 nog ontzettend fris en relevant! Misschien wel iets te netjes voor mijn smaak, maar niet storend. Ik denk dat Sufjan Stevens zich ook ontzettend heeft laten inspireren door Rufus Wainwright wat betreft productie...

Volgende week ga ik verder met "Want, two"!

avatar van aERodynamIC
4,5
RoyDeSmet schreef:
Volgende week ga ik verder met "Want, two"!

Die ik nog veel sterker vind dan Want, one. Ook Release the Stars en Poses winnen het van dit album dat ik al zo sterk vind.

avatar van Rufus
4,0
Blijkbaar heb ik problemen als Rufus Wainwright zichzelf achter de piano begeleidt.
Op Want Two was dat de Art Teacher hier op Want One is dat Pretty Things; vind het
helaas zijn slechtste nummers.
Met zijn stem heb ik nu totaal geen moeite meer mee.
Poses heb ik inmiddels ook aangeschaft.

5,0
Want One is toch wel degene die je want van Rufus Wainwright..ongelooflijk meesterwerk!
Luister naar Go or go ahead..beter wordt het niet..wat een nummer! luister zelf maar..

Gast
geplaatst: vandaag om 13:33 uur

geplaatst: vandaag om 13:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.