Welkom terug Kula Shaker, ik heb jullie gemist. Leuk geprobeerd met andere bandjes maar nooit meer die heerlijke psychedelische, oosterse sferen.... dat kon niet he.
Wat waren jullie live toch leuk om mee te maken en wat draaide ik jullie cd's graag (doe ik nog steeds.............Tattva blijft hemels).
Op
Out On The Highway rocken jullie weer als vanouds. Alle Kula Shaker-ingrediënten zijn weer aanwezig, het klinkt goed en vooral erg vertrouwd. Dat is nog eens fijn thuiskomen.
Second Sight komt wat traag op gang, maar zodra ik de hemelse koortjes hoor en jullie vette orgelgeluid ben ik wederom tevreden. En die oosterse jaren '60 dingen? Ja, wederom aanwezig. *Thumbs up*.
Hetzelfde vette orgel opent
Die For Love en een slepend ritme inclusief jankende gitaar doet de rest. We horen niks nieuws maar daar stonden jullie ook niet bekend om, maar als je het goed doet dan heb ik er niet zo veel moeite mee. Wederom een stevig nummer.
Great Dictator (Of The Free World) stampt goed door. Rollende drums en wat meer rock and roll. Maar dan die heerlijke koortjes: waan je terug in de roerige jaren '60. Wierookje erbij, misschien een jointje: komt helemaal goed zo. Happy happy, joy joy...........
Strangefolk kent een mooi gesproken tekst onder begeleiding van Indiase klanken. Wie is deze dame? We zullen het wel snel genoeg horen en dan doe ik daar alsnog verslag van bij dit album. Komt goed. Het mag dan wel een tussendoortje zijn: het werkt in elk geval sfeerverhogend.
Song Of Love / Narayana begint een beetje mysterieus alsof we al in hogere sferen verkeren. Het nummer zelf ademt een prima groove en retro is het zeer zeker. Heerlijk hoe de blazers in dit nummer verwerkt zijn. Prodigy-fans: het klopt, jullie hebben het goed weten te herkennen
Shadowlands is een zeer mooi gezongen nummer dat redelijk gedragen klinkt. De piano is daar mede verantwoordelijk voor. Hier en daar een beetje een Pink Floyd-sausje en jullie hebben een prachtsong afgeleverd die ik zeker een van de mooiste van deze cd vind. Heerlijk!
Fool That I Am gaat relaxed van start en blijft ook relaxed. Daarbij heeft het mooie samenzang (zoals ze dat in de sixties zo goed konden). Ook dit nummer vind ik een hoogtepuntje. Het pakt me in elk geval helemaal in omdat het simpelweg goed in elkaar steekt: verzorgd en mooi gezongen en gespeeld.
Hoor de branding en de meeuwen en waan je op een verlaten strand: jij helemaal alleen al wat kilometers achter je.
Hurricane Season op je i-pod en het is helemaal goed. Het nummer heeft een epische opbouw en neigt een beetje naar de Doors. Nu ben ik niet vies van de Doors, maar dat ben ik ook niet van dit nummer met geweldige gitaar- en orgelpartijen. Het papapa-koortje hoort er helemaal bij en maakt het plaatje compleet. Geweldig: zo 'come je nog eens back'!
Ol' Jack Tar kent weer wat meer die oosterse manier van spelen maar dan toch wel in een eigentijdse verpakking. Het is een wat loom nummer waar je helemaal rustig van wordt. Hoe doen jullie dat toch heren?
De titel zegt het al: hier horen we jullie op een wat ruigere blues-toer op
6ft Down Blues. Uiteraard wel weer op jullie kenmerkende manier van musiceren. Het is en blijft Kula Shaker-blues.
Harp en fluit starten op
Dr. Kitt. Hierdoor krijgt het een beetje Love-neigingen. Het is in elk geval de band die me gelijk te binnen schoot toen ik dit voor de eerste keer hoorde en ook de volgende draaibeurten lieten dat idee niet los.
Super CB Operator is lekkere rock. Opzwepend en goed om je eens flink uit te leven op de dansvloer.
Wat jammer dan toch dat het het laatste nummer is van deze comeback-cd, want zo mag ik het toch wel noemen jongens?
Had ik al gezegd dat ik blij ben dat jullie er weer zijn? Ja he. Helemaal fijn dat het ook nog eens gebeurt met een cd waar jullie je niet voor hoeven te schamen. Mijn support hebben jullie al vast. Wie volgt?