Weezer - OK Human (2021)

Uit de nieuwsbrief van Weezer:

OK Human came to life amongst the noise of everyday anxieties and constant inner thoughts about how we connect as humans and to technology. The album is about feeling isolated, alienated and secluded - the perfect soundtrack for today.

With all the chaos, we decided to ditch the computers, go back to analog and enlisted the help of a 38-piece orchestra to make the record.

Bij ieder nieuw Weezer album ben ik weer enthousiast en denk ik fan te zijn van de band. Toch hebben ze intussen meer albums gemaakt die ik niet om aan te horen vond, dan albums die ik wél goed vond.
Met frisse hoop begin ik nu aan deze, hopelijk bevalt dit beter dan de vorige reeks

helaas... dit is (eveneens) niet om aan te horen.

In elk geval is OK Human geen OK Computer, maar nu om te zeggen dat het niet om aan te horen is...
Lichtvoetige pop met fijne arrangementen waardoor ik in het begin aan the Beatles moest denken, maar dat blijkt na enkele nummers zeker te hoog gegrepen. De lyrics zijn niet het sterkste aan dit album en op momenten wordt het wel heel kitscherig (Playing My Piano).
Zo'n typisch 3* album dat me een aangename luisterervaring gaf maar waar ik nooit zal naar terugkeren.

Ik heb Weezer al heel erg lang niet meer gevolgd. Ik ben echt in de jaren 90/00 blijven hangen, met als uitschieter Island In The Sun, maar ik moet helaas de reviews van mijn voorgangers onderschrijven. Deze plaat gaat zelfs als voetnoot niet de geschiedenisboeken in. Geen enkel nummer heeft mijn shortlist voor de aanvulling van mijn muziekverzameling bereikt.

Geinige albumcover, en dat is meteen het meest markante aan deze release. Het is niet zo dat Weezer geen goeie popliedjes weet te schrijven (kunnen ze wel), maar zeker hun recente worpen bevatten bitter weinig songs die echt weten te beklijven. Toch zijn er steeds een aantal nummers die wel opvallen; ditmaal zijn dat Playing My Piano en Bird with a Broken Wing voor mij. Overall vind ik deze uiteindelijk toch wat sterker dan de vorige plaat.

3 sterren

Ik vind het best een lekkere plaat.

Ik vind het ook best een aardige plaat eigenlijk. Het klinkt wat ruimtelijker allemaal, niet zo hard. Weezer is eindelijk een andere weg ingeslagen en dat bevalt me best. Al vrees ik dat we met Van Weezer die volgens mij later dit jaar uitkomt weer terug bij af zijn.

Het heeft meer tijd gekost om de hoes te maken dan de plaat . Alle tracks vormen eigenlijk één grote track , ze gaan in elkaar over en er gebeurt helemaal niks . Beetje strijkinstrumenten , melige teksten en slaapverwekkende deuntjes . De naam Weezer is niet vermeld op de hoes , en dat is het enige wat vermeldenswaard is .1/2 sterretje .

Ik krijg Here Comes the Rain echt al dagen niet uit mijn hoofd. Wat een heerlijk nummer is dat zeg.

Bijzonder hoe dat gaat eigenlijk.. Omdat je waarschijnlijk zo'n twintig jaar geleden iets leuks hebt gehoord.

Ik vraag me echt af waar ik naar luister. Ik vind het nog een vrij hoog gemiddelde.
De lyrics zijn wat simplistisch, er springen ook niet echt nummers uit.

Oké, buiten dat het misschien wat lijkt op de realiteit.. Ik denk dat je voor dit album lekker thuis moet blijven met een mok warme chocomelk met eventueel marshmallows erin. Daarna heb je een fijn gevoel door de gezellig klinkende liedjes en de chocomelk.

Oei, één van m’n favoriete bands is een foute straat ingeslagen. Hopelijk zien ze dit snel in en geraken ze uit dit doodlopende steegje. Experimenten mag zeker maar vereeuwig dit niet en laat dit enkel digitaal los op de wereld... laat minder (pijnlijke) sporen na.
Weezer zal ons altijd blijven verrassen, soms positief, soms minder. Hopen maar op een positieve, zoals Hurley er destijds absoluut eentje was.

0pnieuw niet een al te overtuigend album van Weezer, maar om positief te openen OK Human lijkt na wat luistersessies in elk geval beter als het Teal en Black album, twee platen waarvan de eerste uit louter covers bestond, die lieten toch een vrij zwakke indruk achter en scoorden dan ook een onvoldoende.
Dit album bevat met onder andere All My Favorite Songs, Grapes of Wrath en Here Comes the Rain tenminste nog een aantal nummers die de moeite waard zijn, al is het geheel me toch weer te slap en soft.
Iets wat ook voor het grootste gedeelte voor de teksten geldt. Pittige Rocksongs als Surfwax America, No Other One en Hashpipe, zoals op de eerste drie platen van Weezer tref je hier dan ook niet aan. Het is voornamelijk ongevaarlijke pop zonder nauwelijks enige dynamiek wat de klok slaat. Past weliswaar prima in het huidige tijdsbeeld van een risicoloze, overbezorgde maatschappij waar alle scherpte langzaam maar zeker wordt verwijderd maar ik wordt niet bepaald vrolijk van.
Uiteindelijk krijgt OK Human nog wel een kleine voldoende. Ten eerste voor een aantal leuke en aardige nummers die met een wat krachtigere benadering nog geslaagder hadden kunnen zijn en verder voor het feit dat er bij Weezer toch weer wat progressie in lijkt te zitten.
Benieuwd of ze dat met hun binnenkort te verschijnen (alweer) nieuwe plaat Van Weezer nog wat verder kunnen uitbouwen.

Weezer, of ze nu zo mooi orkestraal versterkt worden, zoals hier, of straks, als ze met Van Weezer Van Halen een eresaluut proberen te brengen, ze behouden voor mij steeds hun originaliteit, pit en power. Dit hier wordt bij iedere beluistering aangenamer om horen, soms klinkt me dit zelfs regelrecht Queenesk in de oren! Grote artiesten kunnen gerust eens een ander jasje aantrekken, ze komen er mee weg.

Ik help henrie9 even mee deze pagina wat optimistischer te maken.

Wie Weezer enkel klassiek Weezer wil horen doen, hoeft deze niet op te zetten. 'OK Human' is een project waar Cuomo aan werkte, parallel aan de dagdagelijkse Weezer-business, op dat moment het album 'Van Weezer' en de bijhorende Hella Mega Tour met Green Day en Fall Out Boy. 'Van Weezer' en de tour zouden afgetrapt worden begin vorig jaar, terwijl OK Human nog/al in de steigers stond. De pandemie stelde de tour en bijgevolg het Van-album uit, er kwam een zee van tijd om OK Human af te werken waardoor ze dit jaar op een paar maand tijd 2 albums konden uitbrengen.

Maar je hoort meteen dat het geen steek zou houden er een dubbelalbum van te maken. Zo is er geen elektrische gitaar te horen, strijkers daarentegen in overvloed. Zoals je op hun weezerpedia (https://www.weezerpedia.com/ - te bladwijzeren voor elke rechtgeaarde Weezer-fan) kunt lezen, mocht commercieel succes geen drijfveer zijn en moest het voor Cuomo een artistiek werk worden waar hij persoonlijk trots op kon zijn.

Als een eerste luisterbeurt daardoor een afkeurende frons opwekt, breek het dan niet meteen af. Simpele remedie: leg het aan de kant en wacht tot je in de mood bent voor een streepje lichtvoetige muziek voor de hele familie (tot en met uw bejaarde grootmoeder). En laat je dan pas verrassen door de mooie melodieën en geniale arrangementen van Cuomo en zijn maten. Eens alles geabsorbeerd, blijft bij mij de vaststelling over dat dit een meesterwerk is met als absolute hoogtepunten Grapes of Wrath en Bird with a Broken Wing. Hoort tussen het allerbeste van de band, en hier spreekt een grote fan die vertrouwd is met hun hele (album-)repertoire.

4.5*

Leuke hoes in elk geval.