Royal Blood - Typhoons (2021)

Dit hippe rockduo schiet al jaren recht in de roos en met deze is het weer van dat. Ze gaan onweerstaanbaar groovy om met de rock-anthems, maar verbreden hun kleurrijke stijl nu ook tot op de dansvloer!

Beste album van ze. Heerlijke verhouding van hiphop en rock. Lekker groovy ook! Kon je op hun eerste albums niet zeggen!

Klinkt best aardig, dit derde album van het Britse Royal Blood. Hun eerste twee platen verschilden in sound niet al te veel van elkaar maar nu komt de band toch met een behoorlijke koerswijziging. Het scherpe randje waar de lekker rockende gitaren voornamelijk verantwoordelijk voor waren is grotendeels verdwenen, en in plaats daarvoor krijgen we een fraai geproduceerde groovende sound.
Dit zal waarschijnlijk zowel fans kosten als opleveren maar mijn probleem met de wat kleurloze en gladde zang van Mike Kerr wordt er niet door opgelost, al wordt ie zo te horen op Typhoons wel regelmatig bijgestaan. Vind het ook jammer dat de gitaren op het tweede plan zijn geschoven maar dat wil niet zeggen dat er niks meer te genieten valt op Typhoons.
De vlotte, swingende en wat meer op een groter publiek gerichte aanpak werkt met name bij de eerste drie nummers plus Boilermaker en Hold on best goed maar een heel album lang vond ik op een gegeven moment wat vermoeiend. En dan met name als het album halverwege is, want dat bevat met onder andere Million and One en Limbo wat mindere songs.
Desalniettemin toch een stevige voldoende voor Typhoons want de meerderheid van de nummers op het album luisteren toch wel erg lekker weg.