Yellow Magic Orchestra - Technodelic (1981)

Fijn albumbje. Met mooie ritmische nummers. Eigenlijk stiekem een klassieker.

4,5

aha , nog iemand die dit weet , dit is een briljante plaat , en dat was m'n eerste kennismaking met muzikaal genie riuchie sakamoto
fantastische muziek

Overtreffelijk is de juiste benaming voor deze wizards van de synth

Prachtige plaat die gelijktijdig uitkwam met Tin Drum van Japan.
Mooie strakke straffe plaat, die Takahashi kan wel drummen natuurlijk, waanzinnige opener met Pure Jam.
Toch wel vreemde synth dans plaat, voor mij de beste van YMO ook al vind ik Service en After Service ook vermakelijk

Van de vreemde klikjes en bliepjes op eerdere platen ben ik niet zot. 't Maakt het me moeilijk om volledig op te gaan in de muziek. Bij deze Technodelic heb ik dat niet.
Het is natuurlijk zo veel meer dan een 'synth dans plaat', luister naar Gradated Grey of Seoul Music, topklasse songs zijn dat toch gewoon?

Meer nog dan het ook al briljante Man-Machine bezorgt deze plaat mij rillingen, een soort gedoogde krankzinnigheid sluimert doorheen de muziek die daardoor haast niet te bevatten valt, al hoeft dat nu ook niet per se.
Ik laat het mij gewoon overkomen en wacht telkens vol spanning af waar mijn grijze massa me die keer zal voeren.

Met als hoogtepunt die twee Sakamoto-instrumentals op het eind.

Vind ik eigenlijk wel een erg goede omschrijving – hoe vaak ik deze bizarre plaat ook al heb gedraaid en hoe goed ik hem ook ken, het is toch elke keer weer een verrassing waar hij me heen gaat brengen.
 

Geniale plaat, luister op dit moment de lp die idd gelijk uitkwam met het prachtige tin drum. Was bijzonder, vreemde plaat, openen met Pure Jam is gewaagd, geniaal bijzonder nummer. 2e nummer achterelkaar fuckfuck tenminste dat dacht toen (nu ook) briljant. Gradated Grey is er mooi. Beetje vreemd maar wel erg lekker. Service vind ik ook goed, After Service mooie live lp met gillende japanners.

Het beste van YMO imo, met een duidelijk concept. Een mooie balans tussen experimentele electro en Japanse (imitatie-) pop.

Wat Heaven 17 wat mij betreft niet voor elkaar kreeg bereikten de heren van YMO hier met glans. Met (onder meer) hoogtechnologische middelen een sound neerzetten die nog steeds etnisch en organisch aandoet. Enorm vernuftig hoe YMO laagje na laagje aanbrengt en dat het resultaat nog steeds muziek van 'vlees en bloed' is. Nou ja, mijn woorden doen nog lang geen recht aan het meesterwerk dat 'Technodelic' is.

Van briljant naar weird gaat dit album. Nummers 1 5,6,7 en 8 tot nu toe mijn ding.
Groeibriljantje

jellorumzegt:Inderdaad zoiets ja. Wonderlijk hoe zo'n plaat van 37 jaar oud nog voor geen millimeter gedateerd is geraakt. Als je de gemiddelde radio luistert twijfel je er wel eens aan, maar deze plaat bewijst dat popmuziek een zuivere kunstvorm kan zijn!

Technodelic is een nogal minimalistisch album. Behalve synthesizers worden samples van industriële geluiden ingezet. Daarnaast veelvuldig samples van traditionele zang en Aziatische instrumenten zoals de gamelan. Zo wordt bijvoorbeeld Koreaanse zang op een ritmische manier gebruikt en bepaalt daarmee de beat van het briljante Seoul (spreek uit als soul) Music. Indonesische vocale kecak ("faka-faka-faka") wordt gebruikt voor het nummer Neue Tanz. Net als bij het ondergewaardeerde album BGM, dat eveneens in 1981 verscheen, worden hier veel industriële geluiden ingezet, maar nog veel heftiger. De laatste twee nummers van het album, Prologue en Epilogue, bestaan zelfs bijna volledig uit geluiden van de zware industrie. Vreemd genoeg zijn ze zo subtiel gecomponeerd dat ze wonderschoon klinken. Het is even wennen, maar ze behoren wat mij betreft tot het beste wat de muziekgeschiedenis heeft voortgebracht.

Een geweldig album! Wat een sfeer, prachtige industriële geluiden, heerlijk ritme.