Linda Ronstadt - Feels Like Home (1995)

Gelukkig maakte ze nog platen in de jaren 90, dit is van 1995, nog steeds een heel aardige cd om te horen

let op haar keuze van nummers Women 'cross the River, is van
David Oligny, een heel goed singer songwriter, maar relatief onbekend

Redelijk album dat met een goeie cover van Tom Petty's The Waiting opent.

Fijn schijfje, krijgt veel te weinig aandacht hier op MM, jammer. Linda verdiend meer.

Ja, met dat 'te weinig aandacht' ben ik het wel eens. Niet met de aandacht voor Linda in het algemeen, maar wel voor haar latere output. Ik beschouw het rijtje pop-albums dat ze in de jaren negentig uitbracht (Cry like a rainstorm, Winter light, deze en We ran) als gelijkwaardig aan haar veelgeprezen werk uit de jaren zeventig. Een mooi kwartet, dat bovendien prachtig is geproduceerd door George Massenburg. Al vind ik dat ook een beetje een gladstrijker, maar hier blijft-ie aan de goede kant van de streep.

Ook hier uitsluitend covers, maar daar staat Linda Ronstadt nu eenmaal bekend om. En zolang ze bij haar repertoirekeuze niet de geijkte paden bewandelt, maar juist kiest voor nummers die minder bekend zijn, vind ik het prima.
After the goldrush is hiervan natuurlijk het bekendste nummer, maar ze geeft er een heel mooie interpretatie aan. Verder speciale aandacht voor Walk on van de vrij onbekende countryzangeres Matraca berg. Van dit plaatje zijn er maar weinig verkocht, geloof ik, mede daarom verschenen niet minder dan 5 nummers enkele jaren later ook op het Trio II album, dat ze samen met Dolly Parton en Emmylou Harris opnam.

En haar stem, ja, die is hier nog steeds fantastisch. Vreselijk dat ze tegenwoordig niet meer kan zingen omdat ze Parkinson heeft. We zullen het moeten doen met de platen die ze gemaakt heeft.

was destijds zeer verrast door de kwaliteit van dit album dat 20 jaar later in de nadagen van haar carrière verscheen en toch redelijk het niveau benadert van klasse albums "Prisoner in Disguise" (1975) en "Simple Dreams" (1977), iets wat ik niet meer voor mogelijk had gehouden. ik was afgehaakt na haar 3 albums met "Great American Songbook" nummers met The Nelson Riddle Orchestra, geweldig voor de liefhebber van het genre en zulk repertoire, maar niet mijn ding en ook de meer mainstream/pop albums als "Cry Like a Rainstorm" en "We Ran" konden mij niet bekoren. bij "cover" artiesten als Linda Ronstadt speelt los van de muzikale uitvoering, de keuze van het songmateriaal een grote rol. beide zijn mijn inziens/horens op "Feels Like Home" prima in orde. zij keerde op dit album gevuld met de ene na de andere fraaie cover grotendeels terug naar de vertrouwde country (rock) sound uit de seventies, hoewel je de 1e 2 tracks "The Waiting" (cover Tom Petty) en "Walk On" (van collega zangeres Matraca Berg) popnummers met een "country touch" zou kunnen noemen. 5 tracks van dit album (3,4,5,6 en 10) verschenen later op het Trio 2 album met Emmylou Harris en Dolly Parton en die tracks staan onmiskenbaar voor een country sound.
Favoriete tracks: Feels Like Home (Randy Newman), Women Cross the River (van wijlen David Olney)

zag alweer een tijdje geleden een documentaire "The Sound of My Voice" (Uur van de Wolf) over deze fantastische zangeres, waarbij ook haar aan Parkinson gerelateerde verschijnselen belicht werden. aandoenlijk en ontroerend. zij laat ons een geweldig oeuvre achter. overigens maakte zij in 2006 nog een prima duo album "Adieu False Heart" met Cajun zangeres Ann Savoy, waar zij nog over een geweldige stem beschikte. haar laatste wapenfeit als zangeres.

Album werd geproduceerd door George Massenburg en Linda Ronstadt en op diverse locaties (o.a. Tucson, Arizona en Los Angeles) opgenomen

de muzikanten op dit album:
Dean Parks: electric & acoustic guitars, electric & acoustic mandolins, ukulele
Bob Glaub: bass guitar
Jim Keltner: drums & percussion
Alison Krauss: fiddle
Russ Kunkel: drums, percussion
David Grisman: mandolin
Carl Jackson/Mark Casstevens/John Starling: acoustic guitar
Ben Keith: pedal steel guitar
Roy Huskey Jr.: acoustic bass guitar
Larry Atamanuik: drums
Helen Voices: acoustic piano
David Lindley: autoharp
Robbie Buchanan: B-3, string synthesizers, keyboards, acoustic piano
Dennis M. James: glass armonica
Leland Sklar: bass guitar
Booker T. Jones: B-3
Mike Auldridge: dobro
Carl Jackson, Herb Pedersen, Valerie Carter, Emmylou Harris, Claire Lynch, John Ronstadt, John Starling, Craig Fuller: background vocals

Ik ben het met je eens dat dit album kan wedijveren met haar toppers uit de jaren-zeventig, waar ik behalve de door jou genoemde albums zeker ook Heart like a wheel toe reken. Ik zag ik mijn eerdere commentaar dat ik deze op één hoop gooi met een drietal andere platen van eind jaren tachtig, begin jaren negentig. Vooral in de zin dat ik ze allemaal van een behoorlijk hoog niveau vind. Maar je maakt terecht onderscheid tussen de twee meer pop-georienteerde albums en dit album. Met name in die vijf nummers die zouden terugkeren op Trio II zit deze muziek meer in de country-hoek, maar toch vind ik het over het geheel genomen een popplaat. Countrypop zullen we maar zeggen, al houden Linda en haar muzikale companen het allemaal redelijk puur.
Ik vind We ran ook geweldig, maar mijn voorkeur gaat dan ook meer uit naar de popkant van Linda, terwijl ik vermoed dat jij meer van de pure americana bent.

Cry like a rainstorm was natuurlijk ook een pure popplaat. Een hele mooie, dat wel, en het heeft de bonus dat het commerciële succes ervan mij eind jaren tachtig weer wees op het bestaan van Linda Ronstadt. Want ook ik was haar uit het oog verloren na enigszins tegenvallende pop- en rockalbums en na dat trio met de Nelson Riddle Orchestra. Die Stem - daar moet ze het natuurlijk van hebben, in combinatie met een uitgekiende coverkeuze - bleek na al die jaren nog onaangetast, ook op dit album. Heel spijtig dat zingen voor haar onmogelijk is geworden. Je wees me nog op haar zwanenzang, waarvan ik het bestaan niet kende en die ik bij gelegenheid eens zal beluisteren.

mee eens gaucho dat "Heart Like a Wheel" bij dat gouden trio uit de 70's hoort. mijn voorkeur gaat inderdaad meer naar de country (rock) of "roots/americana" kant van haar werk. prima als jouw voorkeur meer naar de pop kant gaat. in beide gevallen gaat het vooral om Die Stem en die vind ik ook als vanouds prachtig klinken op haar albums in een heel ander genre met Mexicaanse traditionele liedjes "Canciones de Mi Padre" (1989) en "Mas Canciones" (1991), albums waarop los van het feit of dat genre je ligt, zij fabelachtig goed zingt. wens jou alvast luisterplezier met het album "Adieu False Heart", het album waarop zij voor het laatst haar zangkunsten etaleerde. benieuwd hoe jij dat album zal beoordelen.

De docu door potjandosie genoemd is te vinden op YouTube > zie hier.