Signal - Loud & Clear (1989)

Dit album staat 2X op de site, wil iemand één eraf gooien?

Ik heb de ander er vanaf gegooid. Daar stonden geen berichten/stemmen bij.

Onvervalste AOR-topper.
Zanger Mark Free is tegenwoordig een meisje.

Zo, en na al die AOR-plaatjes ga ik nu weer eens Death opzetten.

Erg goede AOR plaat, deze en Unruly Child zijn voor mij de beste platen met Mark Free als zanger, wat een geweldenaar was/is het toch !

Wel jammer van de ietwat magere productie, de drums komen niet echt lekker door in de mix.

Heb nu This Love, This Time op repeat, wat blijft dat toch een geweldig nummer inclusief onvervalste kippenvel gitaarsolo!

een of 2 nummers stonden ook op een Triumph lp
als ik me niet vergis
Maar zeker een AOR klassieker deze .... erg ondergewaardeerd
in het repetoire

Al met al een topper voor mij.
Goed dat er niet erg veel meer van zon goede muziek gemaakt wordt want dan kwam ik misschien geld tekort,haha
Heb nu kopie in mn kast staan omdat ik het origineel uitgeleend had en bekrast terug kreeg.
Wil m toch weer origineel kopen als ik m goedkoop tegenkom.

Dit is dus een meesterwerk!! Ik kende het helemaal niet maar kreeg de cd van een vriend met de woorden; ik denk dat jij dit wel kunt waarderen. En of ik dat kan!! Mark Free heeft een geweldige stem die perfect bij dit soort muziek past. Het openingsnummer Arms of a stranger knalt er gelijk genadeloos in en zet de toon voor een magistraal album. Samen met het debuut van Unruly Child is dit inderdaad het beste met Mark Free op zang.

Na 2 platen met King Kobra gemaakt te hebben, richtte zanger Mark Free in 1988 Signal op en maakte op de valreep nog een van de AOR-toppers van de late jaren 80.
Supermelodieuze (hard)rock, fraai gezongen en met smaakvolle gitaarsoloos en toetsenwerk.
Hoewel fraai gezongen nog een understatement is. Wat een stem heeft deze vrouw/had deze man..
Prachtige nummers als Does It Feel Like Love, This Love This Time en de aanstekerballad Could This Be Love.
Ook You Won't See Me Cry en Run Into The Night zijn mooie nummers. Enkel het nummer Go vind ik iets minder.
Na deze plaat bracht Mark Free een soloplaat uit, richtte toen Unruly Child op die 1 CD maakten, maakte daarna nog een soloplaat en liet zich toen ombouwen tot vrouw om daarna als Marcie Free nog een CD uit te brengen.
Unruly Child is naderhand weer bij elkaar gekomen, Signal echter nooit, dus de plaat die hier nog op staat van Signal is niet deze Signal.
Maar om kort en goed te zijn: deze plaat is een absolute must voor de liefhebber van melodieuze AOR/hardrock.
Nog steeds.
Ooit gekocht voor 5 gulden deze CD.

Da's een koopje Dibbel! Tegenwoordig betaal je voor de originele uitgave al snel €15,- En dan heb je nog mazzel!

Ik was (ben?) inderdaad zo iemand die regelmatig aanbiedingen kocht op de gok (ook al kon ik de muziek niet). En als dat dan goed uitpakt zoals bij deze, dan is dat toch weer een kleine overwinning! Heb trouwens ook nooit iets weggedaan, ook niet als ik het niet zo goed vond.
Stel dat ik jaren geleden al mijn elpees had weggedaan, omdat ze 'uit de mode' waren, dan had je ze nu toch mooi maar weer allemaal duur kunnen terugkopen.
On Topic: voor 5 gulden was ik destijds erg blij met deze prachtplaat en nog.

Nog zo'n toffe youtube ontdekking! Voorlopig heb ik weer meer dan genoeg te beluisteren.

Prachtige plaat, met echt fenomenale zang.
Voorlopig ben ik erg fan.

Ik ken Sammy Hagar eigenlijk helemaal niet, en om nou direct een heel live-album op te zetten is wel veel van het goede. Is er niet een leuke studioplaat waar ik mee kan beginnen?

Holy shit, wat heeft die man veel platen gemaakt. En ik ken nog niet eens de Van Halen platen.
Pff, soms weet ik niet waar ik de tijd vandaan moet halen.

Hahaha. Snel weer over deze plaat praten.

Moet zeggen; ik houd van gitaren, ik vind bijvoorbeeld Wishbone Ash, Thin Lizzy en Triumph te gek.
Maar ik neig vaak een beetje naar pop-song-gericht materiaal.
Weet niet of Montrose etc. voor mij is bedoeld. Ik ken je smaak en liefde voor hard en heftig.
Ik ben niet zo hard en heftig

Ik denk dat Ozric zich wat Hagar betreft blind kan storten op 5150 en OU812 van Van Halen. Misschien Balance maar ik denk dat die al té gitaar gericht is. Verder kun je zijn solo albums uit de jaren 80 zeker gaan proberen (VOA, Three lock box, Standing hampton en I never said goodbye). Allemaal fantastische albums vind ik. Met die typische jaren 80 inslag!

Okay, we zien wel. Ik heb een aantal tips in mijn Spotify albumlijst gedownload en staan nu op het menu:
- Dare - Out of the Silence
- Sheriff - Sheriff
- Mitch Malloy - Mitch Malloy
- 1st Avenue - Tears & Triumph

Even weer over Loud & Clear.

Ik deed wat onderzoek, en wat een stem heeft die Mark Free zeg. Loepzuiver gaat hij met alle gemak de hoogste hoogten in.
Gitaarspel is van Danny Jacob, die eigenlijk alleen maar sessiegitarist was bij lieden als Joe Cocker en Sheena Easton. Hij speelde ook mee op het duet van Elton John en George Michael.
En hij speelde een plaat van House of Lords in als gastgitarist. Niet de minste dus.

Het songmateriaal lijkt allemaal erg bij elkaar te passen, en dat is knap want echt elk nummer heeft weer een ander schrijversteam. Zo is My Mistake van Halligan/Schwartz, schrijft Van Stephenson mee op Wake Up You Little Fool. My Mistake is dan weer een cover, geschreven door de voor mij onbekende John Bettis en Peter Glenister.
Jimmy Scott en Mark Baker schreven Does It Feel Like Love en David Roberts mocht meeschrijven aan You Won't See Me Cry.
Verder werden wel alle bandleden betrokken bij het schrijven van de songs, waar een grote rol weggelegd was voor toetsenist/bassist Eric Scott (zie ook Alice Cooper).

Ook vermeldingswaardig is dat Go als Running in the Night nog door Triumph werd gecoverd!! (andere tekst, maar verder een exacte cover)

Oh, en Eric Martin doet backing vocals op My Mistake.

Hm, dit moet ik ook even checken dan... Nog nooit van Signal gehoord, maar dit is wel iets voor mij denk ik.

Ik moet wel lachen... 'Wat een stem heeft deze vrouw/had deze man' Je kunt het ook niet anders verwoorden, maar grappig is het wel.

Erg respectvol gebracht ook. Het had veel gemener verwoord kunnen worden. Zo lees ik over Life of Agony-frontman en frontvrouw Mina//Keith veel ergere dingen op het web.

Ik ga er altijd van uit dat je zo'n geslachtsverandering niet voor de lol ondergaat, om het maar even zo uit te drukken. Die discussie hoort hier op zich niet thuis, het maakt het wél lastig als je over iemands zangprestaties in het verleden praat. Mark Free was een geweldige zanger, nu is Marcie Free een geweldige zangeres? Zeg ik even zonder de man/vrouw ooit gehoord te hebben.

Ja, internet is gemeen, soms.

Ik weet niet, waarom zouden we het niet mogen benoemen?
We blijven toch repsectvol. En het bewust negeren lijkt me net zo erg als er lullig over doen.

Nee, wel benoemen natuurlijk! Zo bedoel ik het niet. Wel dat de achtergronden van die geslachtsverandering weinig met de muziek te maken hebben, op die manier. Maar ja, we kunnen er niet omheen. En daarom ook maar gewoon open zijn, respectvol uiteraard.

Van Keith Caputo wist ik het niet eens, trouwens Echt niet. En hij/zij is nog jarig vandaag ook.

Keith heet Mina nu.
Maar nog altijd dezelfde gave persoon met dezelfde krachtige stem. Hardcore/metal lijkt me een moeilijke wereld om die acceptatie te krijgen.

Ik luister nu. Klinkt lekker! Typische automuziek voor me, rock die lekker is tijdens het rijden. Maar dat heb ik ook met Whitesnake en Def Leppard Lekkere muziek voor op de achtergrond, ongecompliceerd. Het zit erg goed in elkaar allemaal.

Dit is echt een geweldig AOR/hardrockalbum uit de goeie ouwe tijd. De tijd dat ik dit vanwege peer pressure uit de thrash/death hoek dit soort dingen enkel ongestoord in mijn eentje of met een aangewaaid vriendinnetje kon draaien.

Signal pakt breed uit met krachtige songs die binnen no-time in je kop zitten. Het is sentimental as shit, maar wel onweerstaanbaar. Loud & Clear trekt wel erg de Survivorkaart maar omdat ze net een heel klein tikkeltje heavier zijn, is het toch net iets eigenzinniger.

Fraai is met name het zangwerk van Mark Free, die inderdaad tegenwoordig als Marcie Free met Unruly Child de planken nog steeds onveilig maakt. Hij beschikt over een en goede mix van zijn kop- en borststem waardoor hij enorm krachtig al die sterk geschreven melodieën uitblaast. Qua timbre zit hij tussen Jimi Jameson en Dan Huff van Giant in.

Signal is op zijn sterkst in die lome, ingehouden tracks als My Mistake en You Won't See Me Cry waar Free dan als een orkaan doorheen mag woelen.

Is het de nostalgie of is het gewoon dat dit genre eind jaren 80, begin jaren 90 op zijn absolute hoogtepunt was dat we er anno nu nog steeds mee wegzwijmelen?

Helemaal met je eens Edwynn! Dit is echt een fantastische plaat. Ik gooi er maar een gewaagde uitspraak tegenaan; veel beter ga je ze in dit genre niet vinden.

Deels het eerste (de nostalgie dus), maar vooral het laatste. Ook ik heb het idee dat in dit bijna overleden genre de beste albums in het door jou genoemde tijdvak gemaakt werden. Heeft ook te maken met de groeiende populariteit die AOR in de jaren tachtig beleefde. Plat gezegd: omdat er vraag naar was, werd er toen nog in geïnvesteerd door de dienstdoende platenmaatschappijen en pluggers. Ook puur financieel: naast de songwriting en uitvoering was de productie vaak top-notch, beter dan in het begin van de jaren tachtig.

Dat alles veranderde natuurlijk drastisch na de doorbraak van grunge en de toenemende populariteit van de echte harde vakgenoten (metal en nu-metal). Het genre ging underground; er is nog steeds een schare liefhebbers, waartoe ik mezelf ook reken. En er worden nog steeds goede albums in het genre afgeleverd (met name op het Frontiers-label), maar ik stoor me toch vaak aan de kwaliteit van de productie en de verstoorde geluidsbalans van veel hedendaagse releases.

Ik sluit me eveneens aan bij het bovenstaande: dit is een van de beste platen uit het genre. Lang niet gedraaid, dat wel. Ik moest hem vanavond maar weer eens in de CD-lade leggen.

Ja maar ik vind wel veel herinneringen aan andere bands terug in het geluid op Loud & Clear. Toch geef ik een hoog cijfer vanwege de heerlijke oorwurmen die het uiteindelijk oplevert.