Paul Weller - Fat Pop (Volume 1) (2021)

Paul Weller - Cosmic Fringes

Er komt ook een 3CD-versie met als CD2 Live From Mid-Sömmer Musik, London (2020) en CD3 heet 'Fat Pop Bonus' en bevat nog eens zes extra nummers:

Round The Floor
Serafina
Crowboy
Into The Sea
Pure Sound
Fat Mix

Het hoesontwerp oogt helaas niet al te uitnodigend, en wat ik van het vrijgegeven Cosmic Fringes moet vinden weet ik ook nog niet. Maar ik ga op 14 mei zeker luisteren, want Paul Weller heeft (tot nu toe) een hele berg prachtige albums afgeleverd.

Lelijke hoezen zijn schering en inslag bij Weller. Zijn muziek maakt het meestal goed.

Paul Weller - Glad Times.

Paul Weller als gast vanavond bij Later... with Jools Holland



BBC Two - Later... with Jools Holland, Series 57, Episode 4 - bbc.co.uk

Heerlijke plaat en juist wel mooie hoes. Al veel gedraaid sinds ik m gisteren binnen heb

Geen verrassing, ook in coronatijden hoort sympatieke Paul bij de bezige bijtjes. Zijn tweede in minder dan een jaar is dan misschien wel een buitenbeentje, 't is er wel een om in te lijsten. Als een wilde Ian Dury valt ie bij je binnen. Uitstekend 'vette' popplaat, waar dan verder meer Bowie of The Divine Comedy in gedachten opkomt. Disco, soul, funk, r&b, rock...meer kleuren in genres en songs dan een kameleon aankan, maar de eenheid is er en alles werkt. 't Hele instrumentarium uit zijn rijke carrière en nog meer schuift er je voorbij. Daarbij ook het pareltje 'Cobweb/Connections',  op acoustische gitaar! En prachtig afsluiten doet hij ook met een kwetsbaar 'Still Slides The Stream'. Buiging voor jou, Paul Weller!

Hoorde gisteren Shades of Blue en dat vond ik wat lafjes, maar jou review maakt dan toch wel weer nieuwsgierig! Helemaal wanneer je de namen Bowie en Divine Comedy dropt.

Weller is ontzettend actief en dat valt hem te prijzen, een slecht album uitbrengen zal hem niet snel gebeuren. Dat geldt ook voor Fat Pop, een heel degelijk album met een uitmuntende productie. Daarnaast put Weller de laatste jaren volop uit de genres die hem het dichtst aan het hart liggen; soul, funk en rhythm & blues. De songs op Fat Pop zijn rijkelijk gearrangeerd en vrij divers van aard en desalniettemin waaiert de plaat niet alle kanten op. Bijna alle nummers klinken 'vol' en bevatten talloze fraaie toevoegingen, tel daarbij een aantal verassende wendingen in een aantal songs en Fat Pop blijkt - in man's enorme oeuvre - een van zijn betere albums te zijn. Desalniettemin is niet elk nummer een voltreffer; het titelnummer met al zijn bliepjes, blaasinstrumenten en nerveuze zanglijn klinkt zeurderig en vervelend. True mag dan wat steviger zijn maar komt ook wel erg eenvormig over. Geef dan maar songs als Glad Times, hoe subtiel en klein maar desalniettemin ook breed uitwaaierend. Still Glides The Stream; hetzelfde laken het pak. in het speelse en funky That Pleasure komt alles mooi samen; een mooie opbouw, fraaie zanglijn en heerlijk gearrangeerd.
Zo vormt Fat Pop een prima plaat waar je als Weller fan geen buil aan kan vallen, een waardige opvolger van On Sunset wat mij betreft. Hopelijk blijft Paul de aankomende jaren zijn arbeidsethos aanhouden, dan staat er nog een hoop moois op ons te wachten.

"Fat Pop blijkt (in man's enorme oeuvre) een van zijn betere albums"
Dat is na beluistering toch wel te positief. Het is een goede poging, maar net iets te veel songs zijn onevenwichtig, Ja er in elke song wel een fijne twist of er zijn creatieve details te horen, maar die komen voor mn gevoel vaak te laat, of zijn te klein en daardoor is het totaalplaatsje het net niet.
De door [milesdavisjr] benoemde songs zijn id. het meest geslaagd.
En goed te horen dat Paul zeker geen BejaardePop maakt.

Shades of Blue (doet het goed in de Verrukkelijke 15) is een fijne single, toch eens checken dit album!

Absoluut top album waarin vele genres langs komen, Soul, funk rhythm and blues. Echt een aanrader !!!

Ik liep wat achter met Weller. Pakte de platen altijd wel mee , maar ze gingen een beetje geruisloos de collectie in na twee keer luisteren. Dat is doodzonde. Komt ook nog bij dat mijn vrouw geen liefhebster is van Weller, dus dan gaat het al snel verbannen worden naar de muziek/werk kamer. Dit is toch wel weer een pareltje , met een nagenoeg perfecte productie. Mooi kort erop , geen oeverloos geneuzel en prima liedjes. Weller blijft een artiest die nauwelijks verzaakt en steeds weer een imposant oeuvre blijft verrijken. 4 en halve ster voor dit prettige plaatje.