Frost* - Day and Age (2021)

Day and Age is een album met een stortvloed aan muzikale wendingen, een moddervet geluid en redelijk goede zang op schijfje een. Het is wel belangrijk dit spektakel met volle aandacht te blijven volgen. Met andere woorden: het is muziek dat mij niet echt geschikt lijkt om tijdens de administratie óf zoiets dergelijks als stofzuigen aan te horen. Maar bij een lekker partijtje schilderen (op doek) zou dit best wel eens heel aardig uit kunnen pakken.

Tenminste... als je niet binnen de lijntjes hoeft te blijven.

pffff staat al bijna hele dag op repeat. Wat is dit opeens ingeslagen als een bom. Mooi gevarieerd album en zelfs het laatste nummer, dat ik eerder nog wat vervelend vond, ligt inmiddels goed in het gehoor. Ik hoor er echt van alles in. Sommige nummers hebben een vleugje van Peter Gabriel, maar het blijft overal zijn eigen sound houden. Nergens wordt het echt progressief geneuzel om het geneuzel en toch is het album een van de progressievere acts van de afgelopen jaren. De popinvloeden lopen ook niet achter en lopen eerder voor op wat we tegenwoordig veel horen. Ik ben om, halfje erbij en wie weet nog meer in de toekomst.

Het epische openende titelnummer is te gek, maar daarna zakt het album helaas flink in. Met een song als het vreemde The Boy Who Stood Still kan ik bijvoorbeeld niet zoveel. Gelukkig herpakt de band zich vanaf het poppy Island Life en komt het toch nog goed met de plaat. Vooral het afsluitende tweeluik Kill The Orchestra/ Repeat To Fade is prachtig. Niet het beste werk van deze progressieve rockband, al met al, maar wel weer een mooie aanwinst binnen het oeuvre.

En toch was ik deze plaat bijna weer vergeten. Fascinerend want hij ligt enorm lekker in het gehoor. Dus laat ik er dan direct maar een cijfer aan plakken, dan zie ik hem sowieso aan het eind van dit jaar weer naar boven komen.

Goed. Muzikaal zit het dik in orde hier. Heerlijk energieke en speelse plaat waarbij ze er hoorbaar veel plezier in hebben. Vooral het begin en het eind van de plaat zijn erg sterk. Tussendoor zakt het toch wat in. Ook fijn dat ze aan het eind weer terugverwijzen naar het begin, maar dat zal wel onderdeel van het concept zijn. Iets waar ik me dan weer totaal niet in verdiept heb.

De zang is niet direct het sterkste punt. Nergens storend (gelukkig), maar opvallen doet het allerminst. Het doet me daarbij wat denken aan de oude Steven Wilson zang. Het past bij de muziek, trekt nergens de aandacht, voegt wel iets toe maar springt er nergens, in zowel positieve als negatieve zin uit.

Day and Age klinkt enorm fijn, is heerlijk energiek en raakt precies de juiste progressive snaren. Waarom ik ze dan elke keer uit het gehoor verlies is me echt een raadsel.

Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2021- releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien of mijn standpunt ten aanzien van het album is veranderd.

Wat een geluidskunstenaars zijn het toch bij Frost*. 'Day And Age' staat vol met goede nummers die dankzij het geweldige geluid en de productionele tierelantijntjes aan kracht winnen. Er valt bij elke luisterbeurt iets nieuws te ontdekken.

Compositorisch zitten de nummers sterk in elkaar. Dat komt op het titelnummer mooi tot uiting in het refrein. De akkoordprogressie geeft dit nummer een heerlijke drive. Een andere parel is het prachtige 'Kill The Orchestra', dat subliem is opgebouwd.

Score: 85/100

Jaarlijst 2021:

1. Harakiri For The Sky - Mære (92)
2. Moonspell - Hermitage (91)
3. Soen - Imperial (90)
4. Wheel - Resident Human (89)
5. Witherfall - Curse Of Autumn (88)
6. Dvne - Etemen Ænka (87)
7. Nekromantheon - Visions Of Trismegistos (86)
8. Kauan - Ice Fleet (85)
8. Frost* - Day And Age (85)
10. Cult Of Luna - The Raging River (84)
10. Motorpsycho - Kingdom Of Oblivion (84)
12. Epica - Omega (83)
13. Empyrium - Über den Sternen (82)
14. Cryptosis - Bionic Swarm (81)
15. Seth - La Morsure Du Christ (80)
15. Asphyx - Necroceros (80)
14. The Ruins Of Beverast - The Thule Grimoires (80)
18. Tribulation - Where The Gloom Becomes Sound (79)
19. Therion - Leviathan (78)
20. Gojira - Fortitude (77)
- - . Transatlantic - The Absolute Universe (74)
- - . Psychonaut/Sâver - Emerald (74)
- - . Evergrey - Escape The Phoenix (73)
- - . Orden Ogan - Final Days (73)
- - . Wode - Burn In Many Mirrors (72)
- - . White Void - Anti (70)
- - . Decline Of The I - Johannes (69)
- - . Dread Sovereign - Alchemical Warfare (68)
- - . Iotunn - Access All Worlds (64)
- - . The Lion's Daughter - Skin Show (60)