Whispering Sons - Several Others (2021)

Album draait. en schrijf beetje mee tijdens premiere beluistering.:
Opener Dead End is onmiddelijk raak. Meer gitaren dan syth. met zeer overtuigende opbouw en slot.
Screens is juist weer wel een betonen rotsblok van synth.met als tegenhanger een piano thema. heel strak.
Flood zet alles op scherp. Onheilspellend en vol overtuigend.
Samen met vooruit gestuurde Heat en Surface is Mission #2 weer een zegetocht.
Want Aftermath is ook nog een optimale Fenne solo.

De songs voor de 'moeilijke tweede' van WS, geschreven tussen het touren met de Editors door, moesten om te rijpen noodgedwongen maanden het lockdownbad in. De hoezen van hun nieuwe en die van de vooruitgeschoven singles verraden je al een desolate leegheid van rotslandschappen in diverse kleurschakeringen. Want een blend van somberte, eenzaamheid, onrust en rusteloze energie, angst en zelfs waanzin, dat zijn nu de ingrediënten bij deze WS. Getuigen daarover ook de schizofrene lyrics, want de 'Several Others' dat zijn wel die anderen in jezelf. Het plotselinge succes van de band werkte blijkbaar ook persoonlijk diep in, meer,  bedreigt je identiteit. Muzikaal kent hun onconventionele experimentele postpunk in verschillende songs nog steeds dezelfde straightforward-aanpak met de ritmisch  stuiterende gitaren. Afgetrapt wordt er zo met een op bas pulserend 'Dead End', gevolgd door een nog geweldiger 'Heat'. Ruimtescheppende electronics trekken nu wat meer aandacht dan op voorganger 'Image'. Verder ook (spaarzame) piano ('Screens', 'Aftermath')! Een solitair, bijna afgestorven toetsenakkoord begeleidt 'Aftermath', waar het gaat over de ongezonde perfectionistische drang meer te willen zijn dan draaglijk. De catchy gitaren en elektronica dan, ze kronkelen zich onderdanig en bezwerend rond het immer androgyne kelderparlando van frontvrouwe Fenne. Om tenslotte dan te belanden bij nog een hoogtepunt, het wanhopige 'Satantango/Surgery', een twee-eenheidsong.  'Satantango' als lange borrelende intro komt uiteindelijk met hectisch tekeer gaande gitaren open te barsten in een verschroeiend gestoord 'Surgery'. Om dus kort te gaan : WS bevestigt hier, het is gegroeid en het werkt zich op tot een unieke mundiale band. Op hun menu alleen maar verrassend interessante, zéér genietbare ellende. Wil je nog meer?

Donkere bombastische plaat, De isolatie en lockdown druipen ervan af. Vrolijk wordt het nergens. Jagende gitaren door een veld van zware bassen en donkere drums. Ik zie Fenne live al voor me, boos wild en explosief. Toffe plaat die 1 geheel vormt zonder slechte nummers.
Je moet ervan houden, maar voor mij is het weer erg tof. Flood vind ik de topper hier.