Mammoth WVH - Mammoth WVH (2021)

Zeer benieuwd naar deze plaat!
De bonustrack Distance (homage aan zijn overleden vader Eddie Van Halen) was eigenlijk een stand-alone single maar is toch toegevoegd. De tweede track wat is vrijgegeven heet You're To Blame en is een stevige rocker alla Creed/Tremonti . Niet zo gek misschien daar Wolf verdienstelijk bass heeft gespeeld in Tremonti's band en dezelfde producer heeft. Verwacht dus geen Van Halen clone, hij wil zijn eigen sporen verdienen en dat is alleen maar te prijzen!

Net You’re To Blame gehoord en die bevalt erg goed. Een beetje Tremonti-light en de vergelijking met Creed is ook niet ver weg. Eigenlijk valt het al snel in de grote massa van de hard-rock achtige bands. Hopelijk weet hij zich wel wat te onderscheiden. Ben benieuwd.

Wolf kan zich niet inhouden schijnbaar want er zijn nu weer 2 nieuwe tracks online gegaan!
Don't Back Down; up-tempo harde rocker en de wat meer mellow Think It Over.
ook zeer puike songs
Ben benieuwd of niet alle tracks er al op staan voor 11 juni................
Beetje voorbarig maar aan de hand van dit setje van 4 neig ik naar 4 sterren.

Net zo voorbarig als ik het album al toegevoegd heb aan "mijn albums", ik geef op basis van de vier tracks ook een dikke vier. Klinkt erg goed allemaal.

En weer een track gedropt, Feel. Is een aardig up-tempo nummer maar pakt mij niet zoveel helaas. Wolf laat wel horen elk instrument uitstekend te kunnen beheersen, vooral in de break lekker rammen op de drums.
Is dit overigens de nieuwe realiteit? Om een releasedatum vrij te geven, maar ondertussen om de zoveel tijd een track online te plaatsen om onder de aandacht te blijven?
Mijn favoriete track (5 sterren) blijft You're To Blame!

6e track Mammoth staat inmiddels ook online. Is ook een aardig nummer, maar mijn enthousiasme is wel wat getemperd...... superstrak bespeelt hij alle instrumenten en ook vanwege de droge productie is het te vergelijken met de sound van Tremonti. Maar vooral als het nummer wat 1 dimensionaal overkomt pakt het mij gewoon niet echt. Deze track en Feel hebben daar last van, alleen heeft Feel nog een vette break.

Ben meer van de songs als Think It Over (lekker mellow). Klinkt allemaal niet verkeerd. Recht toe recht aan Amerikaanse rock.

Beetje een saai album.

degelijk debuut van Wolfgang, dit album is de natte droom voor mensen die houden van 00s Alternatieve rock, (Foo Fighters, Septembre, Unwritten Law, Queens of the Stone Age.

Het debuutplaat van Wolfgang Van Halen heeft erg lang op zich laten wachten. Begin 2018 was het eigenlijk helemaal af maar de kloteziekte die zijn vader (Eddie Van Halen) leed gooide dusdanig roet in het eten dat de release keer op keer werd uitgesteld. 6 Oktober 2020 blies Eddie, de grootste rockgitarist aller tijden, zn laatste adem. De muziekwereld en Van halen fans waren geschokt omdat men dit helemaal niet zag aankomen.
En zo kwam een dikke maand later Wolf's eerste muziekteken uit in de vorm van het eerbetoon aan zijn vader. Een prachtig emotioneel nummer zeker als je de clip erbij ziet.
En nu is het dan zover, Mammoth WVH is uit. Wolfgang steekt zijn afkomst niet onder stoelen of banken. Zo heette Van Halen ooit eerst Mammoth, eerste track heet Mr Ed waar een typsche EVH tapping solo te horen is, worden 2 gitaarsolo's (op Mammoth en Feel) gespeelt op de roemruchte "frankenstein" gitaar van zijn paps en uiteraard wordt het album opgedragen aan zijn vader incl. aandoenlijke foto. En alles is opgenomen in de studio van Eddie.
Maar de muziek zelf heeft helemaal niets (behalve dan dat tapping stukje in Mr Ed) wat ook maar lijkt op het werk van Van Halen. Hij zegt zelf daarover dat hij zn eigen mannetje wil staan zijn, eigen geluid wil brengen, op zijn eigen benen staan dus. En dat valt alleen maar te prijzen!
Zijn geluid is te vergelijken met werk van Tremonti/ Alter Bridge, snufje Queens of the stone age en Foo Fighters. Die laatste band met name Dave Grohl inspireerde hem om het debuut helemaal zelf te doen; alle instrumenten en zang zijn van Wolfgang zelf en dat doet hij met verve!
Voor mij is het een album geworden die ik niet helemaal de hemel in ga prijzen want naast dat er een aantal zeer sterke nummers op staan, zijn er teveel nummers die niet boeiend genoeg zijn. De eerste 3 bijvoorbeeld doen mij niet al teveel, slecht zijn ze zeker niet maar echt pakken doet het ook niet. Echte knallers zijn Don't Back Down, Youre To Blame en Stone. Verder zijn Resolve, Circles en Think It Over ook hele beste tracks. Maar dan heb je het wel gehad. De productie helpt dan ook niet mee, waarschijnlijk omdat Wolf alles zelf doet zitten de nummers helemaal dicht getimmerd lijkt wel. Alles is superstrak ingespeeld en nauwelijk ruimte voor enige adem. Circles ontrekt zich hier een beetje aan.
Live ben ik dan ook heel benieuwd hoe het zal klinken. Tenslotte is Wolfs stemgeluid aangenaam om te horen, ietwat vlak misschien maar zijn vocalen kwaliteiten heeft ie in ieder geval niet te danken aan zijn vader, gelukkig maar!

Een weinig opzienbarend debuut. Het dichtgesmeerde geluid doet daar al afbreuk aan. Dat Wolfgang ook al geen wereldzanger is helpt ook al niet mee. Man's vocale capaciteiten zijn vlak en missen wat karakter. Daarnaast vertoont zijn stem gelijkenissen met die van Matt Scannell van Vertical Horizon, hoewel dat geen probleem hoeft te zijn. Met de nummers is an sich niet zoveel mis, ze klinken vrij compact en redelijk maar missen ook eigen smoel. De voorbeelden zijn al genoemd; maar gooi The Foo Fighters, Nickelback en Shinedown in een blender en dit is het resultaat. Hoewel zoonlief de bekende valkuilen, als zoon van, handig omzeilt, zijn gitaarwerk staat in dienst van de song, wordt het echte avontuur vermeden. Dus bij de volgende plaat; laat de productie wat 'ademen', ontwikkel een eigen signatuur en denk soms; less is more, dat zal het geheel ten goede komen. Nu vormt Mammoth een lange en bij vlagen vermoeiende zit. Dat was wel andere koek bij vader's eersteling, maar dat is een andere discussie.

Hehe.... gelukkig..... ik dacht dat ik een roeper in de woestijn was! Waar ik ook kijk, overal wordt het album geprezen alsof het al "the album of the year" zou gaan worden..... Ben ook een beetje bang dat het te maken heeft met de sentimenten die rond Wolf spelen nu. Begrijp me niet verkeerd, ik gun hem alle succes van de wereld. En ga Mammoth zeker live beleven als ze hier komen maar hoe groot mijn VH hart ook is, probeer altijd ook objectief te blijven (nha.... recensies van VH albums wellicht ietsie minder).

Het is inderdaad geen bijzonder album geworden. Voornamelijk standaard cliché rock eigenlijk. En daar is niets mis mee, heerlijk voor op de achtergrond tijdens het werk bijvoorbeeld. Maar opvallen doet het allerminst.

Het is mij een raadsel waar de vele positieve kritieken op gebaseerd zijn. Een doodgeslagen productie zonder enige ruimte, een kleurloze zanger en er is toch geen sprake van een originele invalshoek. Dat het album niet echt slecht is heeft te maken met het feit dat Wolfgang wel enige compositorische kwaliteiten bezit, kortom wellicht gaat hij ons in de toekomst nog verassen.

Verdienstelijk maar qua songmateriaal niet heel bijzonder debuut van Wolfgang Van Halen, zoon van. Knap dat hij alles in zijn eentje heeft gedaan, zowel instrumenten als zang, maar gezien de soms wat vlakke uitwerking van de songs en zijn beperkte stemgeluid had hij wellicht toch beter een band om zich heen kunnen verzamelen. Het klinkt allemaal best lekker, maar met 14 tracks is het album veel te lang en er zijn gewoonweg te weinig positieve uitschieters.

Kom het net tegen. Ken de band niet. In ieder geval een goede ritmesectie. Ontbreekt het nog wel eens aan in dat genre.

Prima debuut van 'de zoon van'. Erg knap dat ie alles zelf heeft ingespeeld. Hij heeft dus wel iets meegekregen blijkbaar De nummers luisteren lekker weg en bezitten stuk voor stuk wel een lekkere hook of riff waardoor het in je hoofd blijft hangen dan wel herkenbaar is. Ja het lijkt veel op bands als Foo Fighters maar ja, die kan ik ook prima hebben dus dat is eerder een pluspunt dan andersom. Het album duurt wel te lang. Een nummer of 11 was beter geweest. Nu wordt het naar het einde toe wat doorbijten. Gelukkig is er dan afsluiter en eerbetoon aan z'n vader 'Distance' nog. Kippevel!