Ciccada - Harvest (2021)

Zo, Ciccada neemt de tijd. Ik kende de voorgaande platen al jaaaren, maar dat is niet moeilijk, want tussen de platen zit respectiebelijk 5 en 6 jaar tijd van verschijnen.

Voorgaande platen omschreef ik als een mengsel van Renaissance en Gentle Giant, en ik ben benieuwd of zulks een omschrijving nog steeds steekhoudend is.

Ik zie ineens een hoop symfo-releases (deze en de nieuwe Agusa) en ik zal even een genre-switch moeten doen en deze twee platen tot mij moeten nemen.

Bij beluistering kunnen invloeden van Jethro Tull en Enya ook wel mogen bijgevoegd. Over de muziek ben ik voorlopig erg tevreden, over de zang wat minder.

Ik vind de zang nog steeds een beetje het struikelblok bij deze, verder uitstekende, plaat. De fluit, het gitaarwerk, de composities, het ligt ergens tussen de symfonische rock en de folkrock in.

Ik vind de zang dan weer erg melig. Ik weet niet hoe ik het moet omschrijven, maar ik heb associaties met van die typische, jaren 90 gothic-zangeres (Within Temptation etc.), en daar houd ik niet zo van.

Verder is de muzikale invulling wel erg mooi. Was het geheel instrumentaal geweest dan had mijn score hoger uitgepakt.

Ik moet nog beginnen met A Child in the Mirror van Ciccada, dus deze sla ik voorlopig nog even over.

Overigens wel een mooie hoes. Deze doet, net als de muziek bij wijlen, wat middeleeuws aan (alhoewel dat niet geld voor de gezichtsuitdrukkingen). Ik blijf altijd toch een zwak houden voor dit soort type kunst, waar ook schilderijen van in overvloed zijn.

Ik ben ook een sucker voor naïeve, pastorale, hoezen (zoals Octoberon van Barclay James Harvest of Uoma van Uzva).

De hoes van deze plaat vind ik leuker dan de muziek, terwijl de eerste twee platen van Ciccada mij echt wel bevielen.

Ook bijvoorbeeld Scheherazade and Other Stories, Les Cinq Saisons en Bantam to Behemoth (het artwork daarvan is letterlijk gekopieerd vanuit het linkerpaneel van Jheronimus Bosch z'n Tuin der Lusten) schieten me nog te binnen als voorbeelden van die wat middeleeuws, ruraal-pastoraal aandoende kunst. Zo liggen we zelfs op kunstzinnig gebied nog wel aardig op één lijn

Deze moet je dan ook wel kennen: Wobbler - Afterglow (2009) - MusicMeter.nl

Leuk dat je Birds & Buildings namedropt. Die had niet misstaan in de progladder, maar er waarschijnlijk al direct weggestemd.

Ook die is erg mooi ja, en er zijn nog wel talloze voorbeelden te bedenken. Ik heb er nog eentje voor je, die jij uiteraard ook kent (denk ik?): deze fantastische hoes is één van de allermooiste hoezen ooit als je het mij vraagt, misschien zelfs wel de allermooiste (lees mijn berichtje aldaar, van 29 april). Roger Dean zei geïnspireerd te zijn door de Orde van de Tempeliers en dat het een verdedigingswerk voor een stad voor monniken moet voorstellen, wat allemaal middeleeuwse thematiek is. Het geheel doet wat gotisch aan als je het mij vraagt. Ik vind het echt schitterend.

Ik heb de LP thuis liggen, en het is werkelijk een ervaring op zich om hem in je handen vast te pakken en weg te dromen bij dat schitterende artwork.

Nog terugkomend op Birds and Buildings: inderdaad jammer dat dergelijke muziek direct weggestemd wordt uit de progladder. Dat had daar zeker niet misstaan. Zo zie je maar dat sommige users hier een veel te dogmatische visie hebben op wat prog in zou moeten houden, wat maakt dat iets als Birds of Buildings direct weggestemd wordt. Maar goed, dat is mijn mening.