Alcest - Souvenirs d'un Autre Monde (2007)

Hoge score uitdelen dan

Niet gevreest mensen, hij staat er bij mij blijkbaar nog steeds in, en hij lijkt er in te blijven. Ik krijg hem er toch niet uit.

Dat zien we graag. Ik ben er trouwens ook naar gaan luisteren omdat ik hem bij jou in de top zag staan

Eerste luisterbeurt is overtuigend. Goede plaat zeg

Beter laat dan nooit. Gevaarlijke plaat hoor. Die gaat hoogstwaarschijnlijk ook bij jou hoog uitvallen.

Geweldig album. Ik moet hem vaker luisteren om tot een duidelijk oordeel te komen, maar ik ga deze zeker aanschaffen. Het Shoegaze randje bevalt me zeer prima.

Ik durfde deze plaat gewoon niet in één keer achter elkaar te luisteren, omdat ik bang was dat het dan repetitief over zou komen. Dus begon ik met het titelnummer, en dat was prachtig. De muziek kan je echt een heel mooi gevoel geven, somber, maar tegelijk zo mooi en hoopvol. Nadat ik alle liedjes stuk voor stuk had geluisterd, wist ik het zeker: Souvenirs d'autre Monde doet haar titel eer aan, het luisterd echt naar meesterwerkjes van een andere wereld.

4,5*

F*ck it, een *5

deze is toch wel zeer moeilijk te vinden, of kom ik niet genoeg buiten?

Betrekkelijk makkelijk te krijgen ja. Zowel Bol als NLStore hebben hem. Lijkt me sterk dat ie bij een Boudisque of Plato ook niet ligt eigenlijk.

Hoe klinkt iets dat het predikaat Metal / Pop draagt?

Myspace link te vinden op pagina 1.

Ik heb de afgelopen twee weken 14 cd's gekocht. De helft van de tijd staat deze op. Ik durf alleen nog geen score te geven. Ik heb in het verleden té vaak mee gemaakt dat een cd die het moet hebben van de schitterende melodieën na een korte tijd hevig branden gewoon uitblazen. Ik zou echter wel willen inzetten opp 4,5*, zelfs met uitzicht op 5*. Het klinkt zo verlichtend, pure bliss. De simpele melodiëen blijven in mijn hoofd rond spoken en zalvende zang.

En toch naar de 3,5/4*

Mooie cd, maar ik begin al wat voorzichtiger te worden.

Gewoon een tijdje links laten liggen en opnieuw pakken. Wilde m op den duur ook verlagen, maar elke keer als ik op t punt stond, pakte ik m en kon ik t toch weer niet over mn hart verkrijgen.

in bestelling, toch maar gewoon aanschaffen zeker

Ik heb hem maar een 4,5 gegeven onbeschrijfelijk mooi! Over een tijdje wordt het wel een 5 als ik hem dan nog zo prachtig vind

Komt er toch nog iets goeds uit Frankrijk Erg fraai album.

probeer Taal staat ook op MuMe

Erg goede Shoegaze cd met black metal gitaarwerk. 3,5* met kans op een halve* verhoging.

Er veel meer goeds uit Frankrijk, Demians, Gojira etc

En niet te vergeten Hacride. Maar geef toe, Frankrijk doet absoluut onder voor bijvoorbeeld scandinavië, Groot Brittanië of Duitsland

En niet alleen qua muziek.

Toch wel heel erg mooi eigenlijk. Van een 3,5* naar een 4*.

Misschien moet ik mijn top 10 plaats voor deze plaat maar eens toelichten. Ik heb hem sinds kort op vinyl en vanaf het moment dat ik de plaat opzette bevond ik meteen in een andere wereld.
Printemps Emeraude zet meteen de toon van het hele album. De gitaren worden over elkaar heen geweven en vallen precies goed samen. Als de gitaarmuur voorbij is, dan zet de heldere, bijna hemelse stem van Neige in. Vanaf dat moment weet je dat je niet meer aan dit album kan ontsnappen. Het slokt je op in een speciale wereld.
Souvenirs d'un l'autre Monde begint met cleane gitaarlijnen, iets waar ik een zwak voor heb. Zodra de derde dan inzet ben ik ook al onmiddellijk verkocht. Het zorgt voor een ultiem zwevend gevoel en Neige's stem versterkt dit alleen maar. De tekst in het Frans is ook lekker sferisch en mysterieus. Heel sterk nummer.
Als we bijna op het einde van de eerste helft zijn aangekomen belanden wij bij Les Iris. Het gebruikt opnieuw de formule van gitaarmuren en de lichte sferische stem van Neige. Maar dan na 1 minuut knallen de drums erop los en wordt je even wakker geschud om vervolgens weer in een droom te vervallen. Als de gitaarmuren wegvallen, blijft er alleen nog een simpele gitaar over.
Een soort van rivier die je naar het einde van de eerste kant brengt. Langzamerhand accelereert de stroming, klinken de gitaren harder en dan op het absolute einde mag je nog even de cleane gitaar bovenop de rest horen, alsof je probeert te reiken naar de hemel. Helaas vervalt de cleane gitaar maar al te snel en ben je beland aan het einde.

Ciel Errant opent opnieuw op dezelfde manier en ik kan me goed voorstellen dat dit kan gaan vervelen. Het moet je ook liggen. De cleane gitaren die door het hele nummer klinken vormen een rivier van euforie en daardoor sluit het volgende nummer ook perfect aan.
Sur L'autre Rive Je T'attendrai heeft een gastvocaal. Een fijne afwisseling, hoewel de stem niet echt veel afwijkt. Je stroomt langs enorme wouden en ziet aan de overkant van de rivier je geliefde. Tevergeefs probeer je haar te bereiken, de eindmelodie geeft dan ook haar verdwijning uit zicht weer.
Voor je het echter weet ben je opnieuw ergens anders beland. Waar weet niemand, want deze klanken en melodien zijn nog nooit ergens anders gehoord. Zo mooi, zo puur, zo indrukwekkend. Het pianowerk is fantastisch en begeleidt Neige ongelofelijk mooi.
Opnieuw een hoogtepunt van het album. Maar dan valt alles opeens weg, je merkt dat je bijna uit de droom gaat ontwaken. De stem is kwijt en je wordt langzaam wakker. Vanaf de 4e minuut probeer je nog even de hemelse sfeer voor je geest te halen, maar je weet dat het maar voor korte duur is. Over een aantal minuten ben je weer vergeten hoe je droom was verlopen, wat eigenlijk alleen maar bijdraagt aan de schoonheid ervan.

Absoluut 5 sterren, maar omdat het na een tijdje toch repetitief kan gaan worden, verdwijnt hij binnenkort toch nog misschien uit mijn top 10.

Ciel Errant

Een eersteklas ticket naar de hemel

Mooi stukje Tha)Sven!
wat een prachtig album is het ook, ik heb hem zojuist nog een keer geluisterd dit is echt 5 sterren waard.
Ben echt benieuwd wanneer Neige weer wat uitbrengt... Als het ook maar een beetje in de buurt hiervan komt ben ik al blij, alleen lijkt me dat zo verschrikkelijk moeilijk.

Let's hope so!

Dankje amoebe
Eind dit jaar komt als het goed is de opvolger van dit album uit. De twee nummers van de EP Le Secret worden opnieuw opgenomen en er komen vijf of zes nieuwe nummers. Ook gaan enkele nummers wat 'harsh' vocals bevatten.
Ben benieuwd hoe dat uitpakt, want juist de dromerigheid van dit album (en dat komt vooral dankzij de stem van Neige) maakt het zo mooi.

Hij kondigt ook aan de zee als thema te hebben gebruikt... ik ben wel benieuwd, hoewel de 'harsh' vocals me ook wat afschrikken.

Er is nu ook een split met Les Discrets te vinden, volgens mij met twee nieuwe nummers van Alcest (Percées De Lumière/Circe Poisoning The Sea).