Wat een hype rond dit album, zeg! Je ziet hem overal opduiken. Maar, enfin, zeker deels verdiend zou ik zeggen.
Ik vind deze plaat niet super-origineel, ik hoor hier toch erg veel terug van wat er over de jaren is geproduceerd aan melancholische, dromerige metal - denk Empyrium, Agalloch, Forgotten Tomb, enz.
Desalniettemin klinkt het erg OK, met de juiste riffs en loopjes die bij dergelijke muziek horen. Ook de zang is plezant.
"Not all it's cracked up to be", misschien, maar wel een lekkere dromerige plaat. 3,5 tot nu toe. Misschien groeit-ie nog wel en dan koop ik 'm
