Conway the Machine - La Maquina (2021)

Johnny Marr, let je op?

*boner intensifies*

Conway op trapbeats blijft toch zo goed werken. Bewijs: KD is kutjehard.

Edit: Scatter Brain, damn!!

Hij verkoopt duizenden platen binnen minuten uit en dan nog huilen dat niemand door heeft hoe goed hij is? Mensen zijn helemaal gek van hem. Niet dat hij ongelijk heeft over het feit dat WSG de zakenman is en Benny de ster. Het lukt Benny wel om de stap naar mainstream te maken. Die stijgende lijn kan ik bij Conway niet ontdekken.

On topic: De lege grimy beats zijn vervangen door lege trapbeats en Conway valt - alweer - in herhaling. Zijn flow en delivery zijn het enige vette aan hem.

Ik ben helemaal niet van de Trap beats, maar hier lijkt het te werken.. Prima album, maar snap wel wat Silky & Smooth zegt... Benny de ster ben ik het niet mee eens, wat was Plugs 2 slecht.

Wtf album van het jaar toch?

Nee joh een maxi single duurt nog langer. Wat is die Plugs 2 slecht zeg. Inspiratieloze beats en dito raps en gastverves. Het voelde bijna als kwelling

Op eerste gehoor een weinig zeggend project van "The Machine". Ik vond "If It Bleeds It Can Be Killed" nog wel dope, maar ik merk wederom dat ik een beetje griselda moe ben. De feature met Luda & JID is dan nog het meest sprankelend aan dit project.

Ik vind Conway op z'n EMO bars shit eigenlijk het hardst, maar daar hoor ik hier ook eigenlijk weinig van terug. Misschien staat m'n pet vandaag verkeerd en herzie ik mijn oordeel later nog.

Vind het een wisselvallig plaatje, zo na 4 keer luisteren deze dagen. Dat Conway niet met iets nieuws komt, boeit me niet, maar een aantal producties op deze zijn niet wat ik tof vind. KD, Grace en Had to hustle vind ik echt weggooi-nummers. Daarnaast (net als op Benny's laatste) een aantal zeer matige en vooral erg doorsnee klinkende gastrappers. Eigenlijk alleen z'n Griselda maatjes en de terugkeer van Ludacris vind ik wel tof. Dat zijn samen met de openingstrack en Blood roses (ondanks Jae Skeese) m'n favoriete tracks.
Ik houd het qua volledige albums van Conway even bij FKTG en If It Bleeds die ik beide nog veel draai, deze komt er ook te snel achteraan.

Wat is S.E. Gang toch weer een legendarische track zeg. Prachtig gitaarsampletje ook, of niet dan Kos?

G.O.A.T., Blakk Tape en de E.I.F.-reeks blijven toch wel de beste Conway-projecten, deze kan hij niet toppen met z'n reguliere albums.

Nog niet gecheckt!

Die! Van mij mag hij nu stoppen met muziek maken, aan die drie tapes heb ik in principe al genoeg.

Dit is verder ernstig slecht. Vooral erg geforceerd. Het moment lijkt wel wat gepasseerd te zijn voor de Griselda-stal.

Oh, ik vind ‘m wel weer lekker, vooral die laatste trek

Inderdaad een erg sterk Griselda album deze, paar geweldige tracks.

En het gitaarsampletje in de laatst track is idd tergend kut.

Maar de vraag is tho: vind je 'm beter dan All 70?

Ik ga hier toch wel een stuk beter op dan voorheen. Die "emotionele" kant van Conway komt vooral op de eerste helft van het album gewoon weer goed naar voren.

Dit voelt het hetzelfde aan als wat Burden of Proof voor Benny the Butcher was.

Het klinkt net allemaal wat gestroomlijnder en schoner dan normaal, gericht op een groter publiek dan enkel hun vaste fanbasis. Conway the Machine is mijn favoriete rapper van de laatste paar jaren, maakt niet uit welke soort producties hij voorgeschoteld krijgt want hij scheurt ze toch aan stukken. Benny staat ook wel hoog op de lijst, maar Conway is een meester om zijn pijn en emotie over te brengen. Zó'n sterke en consequente rapper en dat met een half verlamd gezicht, bizar eigenlijk.

Het refrein van KD klinkt te hard als een eigen versie van Bodak Yellow van Cardi B en hoe graag ik het Griselda-trio ook samen bezig hoor trek ik de beat van S.E. Gang niet helemaal. De gitaar op de achtergrond is iets te aanwezig.

Voor de rest klinkt dit wederom uitmuntend, Conway lijkt nauwelijks te kunnen falen.
Maar niet alleen de hoofdartiest verdient eer, ook de gastartiesten. Na zijn bijdrage op The Plugs I Met 2 kiest 2 Chainz er wederom voor om over een heerlijke soulvolle beat te rappen, zo hoor ik hem graag. JID is uiteraard een sterke rapper maar het is Ludacris die de show steelt op Scatter Brain, lang heeft hij niet meer zo hongerig geklonken.

Jae Skeese en 7xvethegenius werden al voorgesteld op de deluxe-editie van From King to a GOD waar ze het zeer verdienstelijk deden, deze lijn zetten ze hier mooi verder. Hopelijk wachten deze artiesten van DrumWork Music Group (pas opgerichte label van Conway) niet te lang met het uitbrengen van hun debuut op het label.
DrumWork vind ik sowieso een sterker collectief dan de BSF-crew van Benny, die click klinkt vrij basis en matig.
Het niveauverschil tussen de labelbaas en de artiesten is op DrumWork ook een stuk kleiner.

Het is niet zo goed als zijn debuutalbum vorig jaar (wat mijn nummer 1 was van 2020), noch behoort het tot de echte toppers van dit jaar tot nu toe maar het is wel weer een goed album geworden.

4*.