menu

Frank Zappa - You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 6 (1992)

mijn stem
3,94 (44)
44 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Rykodisc

  1. The M.O.I. Anti-Smut Loyalty Oath (3:02)
  2. The Poodle Lecture (5:02)
  3. Dirty Love (2:40)
  4. Magic Fingers (2:21)
  5. The Madison Panty-Sniffing Festival (2:44)
  6. Honey, Don't You Want a Man Like Me? (4:02)
  7. Father O'Blivion (2:22)
  8. Is That Guy Kidding or What? (4:03)
  9. I'm So Cute (1:39)
  10. White Person (2:07)
  11. Lonely Person Devices (3:14)
  12. Ms. Pinky (2:00)
  13. Shove It Right In (6:46)
  14. Wind Up Working in a Gas Station (2:32)
  15. Make a Sex Noise (3:09)
  16. Tracy Is a Snob (3:54)
  17. I Have Been in You (5:05)
  18. Emperor of Ohio (1:31)
  19. Dinah-Moe Humm (3:16)
  20. He's So Gay (2:34)
  21. Camarillo Brillo (3:10)
  22. Muffin Man (2:25)
  23. NYC Halloween Audience (0:46)
  24. The Illinois Enema Bandit (8:03)
  25. Thirteen (6:10)
  26. Lobster Girl (2:21)
  27. Black Napkins (5:22)
  28. We're Turning Again (4:57)
  29. Alien Orfice (4:16)
  30. Catholic Girls (4:04)
  31. Crew Slut (5:34)
  32. Tryin' to Grow a Chin (3:33)
  33. Take Your Clothes Off When Your Dance (3:47)
  34. Lisa's Life Story (3:06)

    met Lisa Popeil

  35. Lonesome Cowboy Nando (5:10)
  36. 200 Motels Finale (3:49)
  37. Strictly Genteel (6:56)
totale tijdsduur: 2:17:32
zoeken in:
avatar van beaster1256
4,0
prachtig dubbel live album met allemaal live tracks uit verschillende periode's en met wisselende groepen en leden , grappig en bijwijlen hilarisch en zeer technisch hoogstaande muziek van het genie 'zappa'

avatar van platedraaier
4,0
De 6e en laatste uit de serie live opnames door Frank zelf samengesteld. Dit is een verzameling van FZ`s sexueel getinte nummers, waarin hij toch heel wat heilige huisjes omver schopt in het preutse Amerika.
Het eerste nummer, De M.O.I. Anti Smut Loyalti Oath is een eed die de band aflegt op toneel, waarin ze beloven dat niemand zijn geslachtsdeel zal tonen. Dit naar aanleiding van de arrestatie van Jim Morrison een paar dagen eerder. (De zanger van The Doors, die dat dus wel had gedaan)
Het echte eerste nummer, The Poodle Lecture, Is een verhaaltje over hoe God zich vergistte in het maken van een boeviee(die hond),
perongeluk de Poedel maakte. Vervolgens wat vrouwen met de poedel gingen doen............
Ach, ik ga niet elk nummer reviewen, maar het is wel zaak om goed naar de teksten te luisteren bij Frank zappa.

Het leuke aan het luisteren naar Frank Zappa is, dat hoe meer je kent, des te meer je begrijpt. Veel nummers speelde hij over een periode van 25 jaar en dan hoor je ze evolueren in de tijd. Vooral de live-opnames zijn daardoor interessant en dan zeker de YCDTOS serie bestaande uit 6 dubbel cd`s.

avatar van kaztor
5,0
Hier valt een hoop mee te lachen, maar muzikaal staat dit wederom ook weer als een huis. Luister bv. maar eens naar de L. Shankar-compositie Thirteen, die hij hier samen met de beste man speelt. Schitterend!

5.

avatar van Reinbo
5,0
Dit is de hoogst scorende Zappa (met meer dan 10 stemmen). Wist u dat Zappa 24 platen heeft die boven de 4 scoren. Denk niet dat een andere artiest daarbij in de buurt komt.

Joy
al is het maar omdat weinig artiesten minimaal 24 platen hebben gemaakt

avatar van dj maus
4,5
Net als deel 1 uit de serie afwisselend en met veel vaart.
Een van de betere van de 6.

avatar van dj maus
4,5
platedraaier schreef:

Het echte eerste nummer, The Poodle Lecture, Is een verhaaltje over hoe God zich vergistte in het maken van een boeviee(die hond),
perongeluk de Poedel maakte.


De drie grote flaters van God:

Man
Woe-Man
The Poodle

avatar van Reinbo
5,0
Poodle lecture blijft keer op keer zeer geestig.

avatar van kaztor
5,0
In the beginning, God made the light. Shortly thereafter, God made three big mistakes...

Dit toffe allegaartje toverde vanmiddag bij zon en bier weer eens een lach op m'n gezicht.

avatar van The Scientist
wat geknipt..

Kosinski
Vooral de tweede schijf vind ik erg opwindend met bij vlagen grootst gitaarspel. Jammer alleen dat Zappa die schijtlollige humor van hem te pas en te onpas gebruikt om zijn show te vullen.
De ene grap is nog meliger dan de andere.
"Joy" en "Kaztor" [grote Zappa fans] lopen hier echter mee weg, we zullen het dus maar op een apart gevoel voor humor houden.
De soms geniale muziek is echter het belangrijkste aspect van deze plaat en in dat opzicht heeft Zappa mij in positief opzicht geraakt.

Joy
ik vind dit niet zijn beste uit de ycdtos reeks

ik beluister deze zelden, komt wel een dag dat ik hem ineens wel steengoed ga vinden


ach ja zappas humor, je vat ut of je vat ut niet

tekstueel vind ik zappa altijd bijzonder sterk, ook al lijkt het nergens over te gaan,en int koppie zat het zeker goed bij meneer zappa

avatar van jellorum
Deze vind ik toch een tikje minder dan 2 en 5 maar toch ook gewoon erg goed hoor....

The Poodle Lecture blijft super telkens weder..

Zappa rules

avatar van judgepaddy
Is dit de Black Napkins uitvoereing uit '77?

Deze

Zo niet waar kan ik hem dan wel vinden in deze uitvoering, een van de beste gitaar solo's die ik ken!

avatar van dj maus
4,5
De versie hier is uit 1984.
De versie van jouw youtube filmpje is afkomstig van de Baby Snakes DVD. Staat helaas niet op de gelijknamige CD.

Meer info over de diverse verschenen versies van Black Napkins vind je hier:
Black Napkins - globalia.net

avatar van judgepaddy
Ah, ok.
Dan maar de DVD.
thnx!

avatar van Reinbo
5,0
Baby Snakes Briljante DVD, aanrader!

avatar van Pink
4,0
The Poodle Lecture blijft ook na 30 keer horen nog steeds hilarisch

avatar van Sir Spamalot
4,0
Sir Spamalot (crew)
“In the beginning God made 'the light.' Shortly thereafter God made three big mistakes. The first mistake was called MAN, the second mistake was called WO-MAN, and the third mistake was the invention of THE POODLE. Now the reason the poodle was such a big mistake is because God originally wanted to build a Schnauzer, but he fucked up."

Met deze YCDTOSA Volume 6 komt ik aan album 59 in mijn reis doorheen het Zappa Universum waarbij ik als leiddraad deze website gebruik, FZ discography - globalia.net. In zijn inleiding zegt de Snor: “This is the final disc of a collection that has taken more than 20 years to put together. It provides a comprehensive sampling of unreleased live material with absolutely no over-dubs (except as noted below). Disc one of this set is a collection of songs dealing generally with the topic of sex (safe and otherwise).“

Het eerste schijfje (1-22) start met The M.O.I. Anti-Smut Loyalty Oath, waarbij men vóór een optreden in 1970 start met een plechtige eed om het netjes te houden, want de organisator was op zijn ongemak. Even tevoren had ene Jim Morrison zijnen “jos” uitgehaald tijdens een optreden. Wij noteren de nodige ironie in het stukje en zetten ons schrap voor wat komen zal. Schitterend is het hilarische The Poodle Lecture, gevolgd door een uptempo Dirty Love met vurige gitaarsolo. Sex is dan misschien de rode draad, strak samenspel blijft de knappe daad! Magic Fingers bevat een ondertussen bekende verwijzing naar Louie Louie. Er staan hier een paar flinke klassiekers op en ik lach me soms te pletter, teksten erbij nemen is absoluut noodzakelijk. Op de tonen van I Have Been In You, waarvan later nog een versie volgt, laat Frank eens zijn scherpe tong horen tijdens het nummer Is That Guy Kidding Or What? White Person is iets te zweverig voor mij. Als inleiding tot Ms Pinky geeft hij uitleg over sexspeeltjes in Lonely Person Devices. Verrassend goed is toch Shove It Right In, afkomstig van het bizarre album 200 Motels. Make a Sex Noise is opnieuw een sterk staaltje “audience participation” en zo’n speelse versie van Dinah-Moe Humm had ik nog niet gehoord. Besluit bij het eerste schijfje: mits een paar minder gesmaakte momenten (White Person, Tracy is a Snob, Emperor of Ohio) een prachtige verzameling van korte nummers die zorgen voor een enorm tempo, het is voorbij voor je het weet.

Het tweede schijfje (23-37) heeft ongeveer dezelfde speelduur maar bevat minder en langere nummers, het is ook ernstiger. Na een kort intro starten we met The Illinois Enema Bandit en het bijzonder mooie instrumentale Thirteen waar we een elektrische viool horen. In de volgende twee nummers lijkt de baas ruimte te geven aan zijn band, een bassolo van Patrick O’Hearn in Lobster Girl en een saxofoonsolo van Michael Brecker in Black Napkins tot Zappa flink uithaalt op de gitaar. Volgen alvast weer een paar rotsvaste klassiekers, we kennen ze ondertussen al en ze blijven een genot. Aan het verder voor mij onbeduidende en onuitgegeven Lisa’s Life Story hangt een anekdote vast, volgens Zappa is dit het enige nummer uit de reeks waar er over-dubs zijn gebruikt, in dit geval de drums wegens een technisch probleem. Gelukkig hebben wij nog een dijenkletser (Lonesome Cowboy Burt) en een mooie afsluiter (Stricty Genteel). Het tweede schijfje vind ik toch ook weer sterk.

Met Volume 6 is weinig mis, opnieuw laat geeft men blijk van bijzonder geïnspireerde muziek, gecomponeerd door een innemende en inspirerende persoonlijkheid en ingespeeld door hoog getalenteerde muzikanten. Als het kan, mag er gelachen worden, als het moet, moet er ernstig gemusiceerd worden, hoewel je bij Frank Zappa nooit zeker weet of het niet omgekeerd is? Deze hele serie heb ik sinds een paar weken compleet op cd gekocht, ik heb een fantastische reeks ontdekt en ik ben een gelukkig mens.

avatar van Maartenn
5,0
Maartenn (crew)
Sir Spamalot schreef:
Deze hele serie heb ik sinds een paar weken compleet op cd gekocht, ik heb een fantastische reeks ontdekt en ik ben een gelukkig mens.


Dat lees ik als Zappafan natuurlijk graag
Wat staat er nog op jouw Zappa-agenda?

avatar van Tony
4,0
Als je de website die Sir voortdurend noemt en als leidraad heeft genomen bekijkt, dan komen de laatste 35 officieel uitgebrachte Zappa CD's nog aan bod... Fijne reis verder Sir, je bent op 2/3...

avatar van Sir Spamalot
4,0
Sir Spamalot (crew)
Ik amuseer me wel. Na een paar weken dacht ik: "Waar ben je nu aan begonnen?" Het is een beetje wikken en wegen omdat ik ook meedoe aan een paar andere topics. Wellicht zet ik nog een bericht bij Frank Zappa zelf want ik ben blij dat ik dit doe. Met zo'n rijk oeuvre is er voor iedereen wat wils en ik hoor graag goede muzikanten, een groep in vorm, speelplezier. De volledige reeks kan ik iedereen aanraden, hier en daar een dipje maar in het algemeen een prachtige reeks albums om te hebben. Die website is een leiddraad - of is het nu leidraad - want de soms neurotische Sir houdt van volgordes .

avatar van Tony
4,0
Ja, ongekend is het. Bijna 100 albums op je naam hebben, waarvan vele het predicaat meesterwerk dubbel en dwars verdienen. Dat doet niemand in de moderne muziek hem na. Ech nie!

PS: leidraad is okee hoor...

Gast
geplaatst: vandaag om 02:46 uur

geplaatst: vandaag om 02:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.