Villagers - Fever Dreams (2021)

Moet zeggen dat mijn enthousiasme over deze plaat toch wel snel bekoeld is. Qua productie en arrangementen zit het prachtig in elkaar, maar de meeste liedjes blijven toch niet echt hangen. En de teksten zijn wat simpel, wat ik aanvankelijk juist wel sterk vond, maar ik mis toch een beetje het mysterieuze waardoor ik voorheen vaker naar hun muziek bleef teruggrijpen. Halfje eraf voor mij, alsnog wel een dikke voldoende.

Wat een prachtige droom is dit toch

Tot en mét Circles In The Firing Line ben ik elke keer overtuigd dat dit zomaar mijn favoriete Villagers-album kan worden, en dat deze dus ook eens op vinyl besteld zou moeten worden (al is het maar voor zo ongeveer de mooiste hoes die ik ooit gezien heb).
Maar daarna zakt het niveau toch net dat tikkeltje te opvallend. Zeker Restless Endeavour is voor mij meer een intermezzo dat dan wel een 2-tal minuten te lang duurt en ook titelsong Fever Dreams doet me voorlopig toch wat te weinig. Full Faith In Providence en Deep In My Heart zijn weliswaar (bij wijlen zeer) mooi, maar toch komen de eerste 5 nummers nog beter binnen.

Bij deze toch een voorzichtige verhoging naar 4 sterren. Dat verdient deze plaat ondertussen zeker wel. Hij verveelt alleszins niet na een aanzienlijk aantal luisterbeurten. Integendeel, de op het eerste gehoor zwakkere nummers komen elke keer dat tikkeltje beter binnen. Misschien toch maar eens aanschaffen binnenkort.

Villagers live :

9 januari – Burgerweeshuis, Deventer

12 Januari – Lantaren Venster, Rotterdam

14 Januari – Paradiso Noord, Amsterdam

15 Januari – Doornroosje, Nijmegen

16 Januari – Muziekgieterij, Maastricht

10 januari - TRIX, Antwerpen

Hun voorganger "The Art of Pretending to Swim " was een pareltje dus ik was uiteraard zeer benieuwd naar deze nieuwe plaat. Net een eerste keer gedraaid en ik moet zeggen dat ik toch weer aangenaam verrast ben. Productie is weer dik in orde en deze nieuwe plaat kan zich meten met zijn voorganger.

We gaan het zien!! Tickets reeds besteld..

Zeker een fijn album dit. De eerste helft vind ik wel iets sterker dan de tweede, hoewel Full Faith in Providence en de afsluiter Deep in My Heart daar weer een uitzondering op zijn. Niet mijn kennismaking met Villagers. Awayland uit 2013 heb ik destijds met 3* gewaardeerd. Ga ik binnenkort nog eens probeen net als de overige albums.
Sfeervol is de juiste term voor dit album. Met de koptelefoon op en je relaxfauteil in de meest ontspannen houding komt het fijn binnen.
4*

Deze nieuwe plaat van Villagers was een beetje aan me voorbijgegaan, en na herbeluistering moet ik zeggen dat ie het ook niet haalt bij de voorgangers - al moet ik wel zeggen dat Conor O'Brien tot nu toe louter sterke platen heeft afgeleverd, in mijn beleving althans. De plaat begint veelbelovend, vooral het lekker aanstekelijke The First Day en het lange So Simpatico stelen de show. De tweede helft van het album is wat gezapiger en langdradiger, maar slecht wordt het, naar goede gewoonte, nergens. Onderhoudend album, maar eentje die ik niet zo gauw weer zal opleggen, in tegenstelling tot pak 'm beet Becoming a Jackal of Darling Arithmetic.

3,5 sterren

Mooie avontuurlijke plaat van Villagers. Het geheel ademt een droomachtige sfeer. "The First Day" en "So Simpatico" zijn de logische (meest toegankelijke) singles. Maar ook "Song In Seven", 'Momentarily" en "Fever Dreams" zijn zeker de moeite. Sommige nummers zijn minder duidelijke liedjes met kop en staart en moeten het vooral van de sfeer hebben, waarbij de vele verschillende instrumenten en arrangementen mooi tot een geheel zijn gesmeed.

Als geheel misschien een ietsje minder dan de prachtige voorganger the Art of Pretending to Swim, maar desondanks mijn plaat van het jaar 2021.

Zou graag een keer naar deze muziek willen luisteren zonder die irritante zanger.

Gezien ik me moeilijk kan voorstellen dat deze zang ook maar iemand zal tegenstaan ben ik oprecht benieuwd wat je er zo vervelend aan vindt Afgaande op alle albums van Villagers vind ik Connors stem namelijk een hele constante kwaliteit eigenlijk; vaak indrukwekkend maar nog steeds subtiel en zeer passend bij de muziek.

Vind dit album nogal geruisloos voorbijgaan, het kabbelt teveel verder en er zijn te weinig uitschieters. Heel mooie hoes, dat dan weer wel maar Villagers hebben al betere platen uitgebracht.