menu

Villagers - Fever Dreams (2021)

mijn stem
3,66 (161)
161 stemmen

Ierland
Pop / Folk
Label: Domino

  1. Something Bigger (0:47)
  2. The First Day (4:10)
  3. Song in Seven (4:04)
  4. So Simpatico (7:02)
  5. Momentarily (5:30)
  6. Circles in the Firing Line (6:33)
  7. Restless Endeavour (3:03)
  8. Full Faith in Providence (3:49)
  9. Fever Dreams (6:01)
  10. Deep in My Heart (4:19)
totale tijdsduur: 45:18
zoeken in:
avatar van VladTheImpaler
4,0
The First Day Wat een bloedmooi nummer dropt ie gelijk!

avatar van Venceremos
3,5
Tevens een wonderschone hoes!

4,0
Single zou op The Art of Pretending to Swim kunnen staan. Dat album was zeer sterk. Ik ben benieuwd voor deze plaat.
En zoals hier al gezegd een Beresterke hoes alvast


avatar van VladTheImpaler
4,0
Ook weer raak

avatar van dreamtheater06
4,5
Zeg dat wel ja! Prachtige tekst ook weer, simpel maar doeltreffend.

4,0
So Simpatico > Sterk nummer alvast. Nog een kleine 2 maanden aftellen naar hun nieuw album.

avatar van kevin2
4,0
De clip en het nummer So simpatico zijn geweldig !!!

avatar van aERodynamIC
4,0
Mooi in alle eenvoud met hier en daar wat stekeligheden (de uitspatting aan het einde van Circles in the Firing Line bijvoorbeeld) en lekker dromerig. Daarmee een sterke voortzetting van de discografie.

avatar van blur8
5,0
1ste draaibeurt done, en dat is voor een finale oordeel natuurlijk veeel te vroeg, maar wat een wonderschoon album weer. Probeer daar nu maar eens woorden voor te vinden.
Het zijn pure gevoels klanken, ver voorbij elke denkbaar genre hokje. Elements vanuit Folk, Soul, Gospel, Rock, Ambient samengebracht tot een uniek Conor O'Brien universum, met overal muzikale glinster-stenen.
Ook fijn, Het is een echt album album, want vooruit geschoven singels overschaduwen nergens.
Volledige album dwinkt tot herbeluisteren, op zoek naar nieuwe diamanten.

Heerlijk album. Villagers blijven vernieuwend. Hoop ze nogmaals live te kunnen zien binnenkort.

avatar van dreamtheater06
4,5
Na anderhalve luisterbeurt ben ik volledig ondersteboven van dit album. Wat een prachtige rijke muzikale invulling. Prachtig mantra wat ook op meerdere plekken op het album wordt herhaald (the more I know, the more I care), doet me erg denken aan het Justine Keller thema op Tot Ziens Justine Keller.

Normaal wacht ik altijd even met een stem als het zo kort na de release is maar dit klinkt als een eenzaam hoogtepunt in een carrière van een band die mij persoonlijk enorm dierbaar is; vandaar gelijk hoog inzetten en we zien wel waar het schip strand.

avatar van Kaaasgaaf
4,0
Wáánzinnig mooie zoet-vreemde plaat, misschien wel hun beste tot dusverre (en dat zegt wel wat). Maar waarom in godsnaam wordt toch op Spotify (je ziet zulke dingen steeds vaker) de albumbeleving zo ruw verstoord door na de laatste klanken nog twee 'edits' te laten volgen? Welke malloot verzint zoiets?

avatar van erwinz
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Villager - Fever Dreams - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Villager - Fever Dreams
Villagers begon ooit met behoorlijk ingetogen folky songs, maar de band rond Conor J. O’Brien pakt op haar nieuwe album flink uit met een opvallend bont klankentapijt en songs vol bijzondere wendingen

Conor J. O’Brien heeft twee jaar gewerkt aan het nieuwe album van Villagers en het is een buitengewoon ambitieus album geworden. De instrumentatie is overvol maar bijzonder smaakvol, terwijl de songs alle kanten op schieten, maar toch een eenheid vormen. Fever Dreams klinkt vaak als een psychedelisch soul en jazz meesterwerk uit de jaren 60, tot de Ierse band je toch weer het heden in sleurt. Het is een album dat bol staat van de ambitie, waaraan Villagers zich makkelijk had kunnen vertillen, maar na een paar keer horen valt alles op zijn plek en is duidelijk dat de Ierse band haar niet misselijke vorige albums nog maar eens heeft overtroffen. Wat een album.

De Ierse muzikant Conor J. O’Brien heeft de afgelopen elf jaar met zijn band Villagers gebouwd aan een fascinerend oeuvre. Het begon allemaal in 2010 met het wonderschone Becoming A Jackal dat betoverde met ingetogen maar ook prachtig ingekleurde folky songs. De lijn van het debuut werd twee albums (en een live-album doorgetrokken), maar net toen de klad er wat in leek te komen, keerde Villagers in 2018 terug met het ijzersterke en een stuk avontuurlijkere The Art of Pretending To Swim.

Dat laatste album heeft de lat hoog gelegd voor het deze week verschenen Fever Dreams, maar dit blijkt al heel snel een sensationeel goed album. Conor J. O’Brien levert met Fever Dreams een ambitieus album af, dat zich breder laat beïnvloeden dan zijn voorgangers en dat ook nadrukkelijker het avontuur opzoekt.

Folk is altijd een belangrijk bestanddeel van de muziek van Villagers geweest en dat is op het nieuwe album van de Ierse band niet anders, maar Conor J. O’Brien sleept er dit keer van alles bij, waardoor het album flink anders klinkt dan zijn voorgangers. Fever Dreams flirt intens met psychedelica en nog veel steviger met jazz en oude soul. Het is slechts het topje van de ijsberg.

De Ierse muzikant kleurde zijn muziek op The Art Of Pretending To Swim al voller in, maar Fever Dreams is werkelijk volgestopt met instrumenten. In de meeste songs zijn flink wat strijkers en blazers toegevoegd en om het nog wat voller te laten klinken wemelt het ook van de koortjes en elektronische soundscapes.

Het is soms teveel om in een keer te bevatten, maar wanneer de vocalen ook nog eens worden vervormd en de verrassende wendingen elkaar in razend tempo opvolgen, is Fever Dreams, zeker bij de eerste keer horen, een album dat je compleet overrompelt.

Qua invloeden schiet het alle kanten op, maar Fever Dreams stapt ook nog eens met zevenmijlslaarzen door de muziekgeschiedenis. Het ene moment ben je bij de grote albums van Curtis Mayfield en Marvin Gaye uit de laten jaren 70, niet veel later bij de psychedelische albums van de Beatles, maar er zijn ook passages die op een psychedelisch album van Prince niet hadden misstaan en dan zijn er ook nog de Burt Bacharach achtige arrangementen en de associaties met Bowie’s Blackstar, zeker wanneer een saxofoon opduikt.

Fever Dreams klinkt hier en daar zo ingetogen en lieflijk als Villagers in haar jonge jaren klonk, maar de muziek van de band is veel spannender en minder voorspelbaar geworden. De instrumentatie is prachtig, maar ook de net wat gevarieerdere zang van Conor J. O’Brien spreekt wat mij betreft meer tot de verbeelding dan in het verleden, met hier en daar vrouwenstemmen als smaakvolle accenten.

Het album staat vol met songs die het oor zachtjes strelen, maar die op hetzelfde moment de fantasie intens prikkelen . Het levert een fascinerende luistertrip op, die misschien begint in de tweede helft van de jaren 60, maar die song na song in het heden eindigt. Een aantal songs klinkt betrekkelijk ingetogen, maar Fever To Dream heeft ook volop eclectische momenten.

Zeker bij beluistering met de koptelefoon hoor je uit hoeveel lagen het rijke geluid op het album bestaat en hoe mooi alle afzonderlijke onderdelen zijn. Ik blijf het nieuwe album van Villagers maar verder ontrafelen, maar het geheel wordt ook steeds krachtiger. Wat een geweldig album van deze Ierse band. Erwin Zijleman

avatar van arjannospam
Gave productie maar songs die me niet pakken en een stem die me irriteert. Jammer.

avatar van hoi123
Niet om alles op mijn idool te betrekken, maar het xylofoonmotief in So Simpatico is precies hetzelfde melodietje dat aan het eind van Ichiko Aoba's Dawn in the Adan te horen is. Vast niet bewust gestolen, wel grappig.

avatar van thetinderstick
4,0
Eerste indruk is erg positief, de singles waren al prachtig, maar het is een heel avontuurlijke plaat geworden.

avatar van dreamtheater06
4,5
hoi123 schreef:
Niet om alles op mijn idool te betrekken, maar het xylofoonmotief in So Simpatico is precies hetzelfde melodietje dat aan het eind van Ichiko Aoba's Dawn in the Adan te horen is. Vast niet bewust gestolen, wel grappig.


Grappig, ik hoor er vooral Close to Paradise van Patrick Watson in. Had nog nooit van Aoba gehoord maar dat smaakte wel naar meer. Zo te horen maken zowel zij als Patrick Watson enorm dromerige muziek dus lijkt me niet geheel toeval voor een album dat vooral over dromen gaat

avatar van murena68
4,0
Villagers nu pas ontdekt met dit album.
Nou....wat een mooie plaat is dit, de 45 minuten zijn voorbij gevlogen. Na een eerste beluistering op Spotify, direct aangeschaft op vinyl.

TONYLUNA schreef:
Single zou op The Art of Pretending to Swim kunnen staan. Dat album was zeer sterk. Ik ben benieuwd voor deze plaat.
En zoals hier al gezegd een Beresterke hoes alvast

Het zijn zelfs 4 hoezen, je hebt een keuze net als bij Different Class


5,0
Prachtige muziek! Gelukkig kan ik ze gaan beluisteren in januari 2022 in de Muziekgieterij Maastricht. Topplaat!

avatar van Cor
3,5
Cor
Smaakvol, veelkleurig en meerstemming album van Villagers. Mooi geluid, goed geproduceerd ook. Maar toch is bij mij de ‘touch’ en klik met dit album niet sterk aanwezig. Ik vond ‘Swim’ toch fijner. Aangename luistertrip, maar daar blijft het bij wat mij betreft.

ohmusica
Toch wel een verrassend album. De Villagers heb ik een keer live gezien, echt een bijzonder gezelschap. De productie vind ik heel goed geslaagd, dit bevalt me nog beter dan voorgaand werk. Prachtige hoes.

avatar van muziekobsessie
2,5
nee het verrast mij juist niet. daar waar Patrick watson mij weet te betoveren vind ik het bij de Villagers te veel een kunstje. De productie is knap gedaan en klinkt gelikt maar de melodieën raken mij niet

ohmusica
muziekobsessie schreef:
nee het verrast mij juist niet. daar waar Patrick watson mij weet te betoveren vind ik het bij de Villagers te veel een kunstje. De productie is knap gedaan en klinkt gelikt maar de melodieën raken mij niet


Het ‘vangen’ van melodieën is een persoonlijk dingetje, bij de een een kunstje bij de ander betovering. De grenzen van geloofwaardigheid liggen bij ieder verschillend. De Villagers gaan voor een folkband hier wel iets onconventioneler te werk, Patrick Watson doet dit ook.

avatar van SirChenque
Groot zwak voor deze band en bij het luisteren naar de eerste nummers eigenlijk al gelijk overtuigd.......hoe vaak gebeurt het vandaag de dag dat je een album op zet en direct een klik hebt?

avatar van blur8
5,0
Als Fever Dreams wordt opgezet is het onmogelijk om haar ergens weer af te zetten.
Genieten tot de laatste nood is de enige optie. Dat betekend dat waardering voor de AngstDroom met 4,5 * wat mager is. Die laatste half hoort er ook nog bij.

avatar van jacobz
4,5
Heerlijk vakantie album. The first day is voor mij toch wel het nummer van de zomer.

avatar van Justinx
4,5
Dit is typisch zo'n plaatje dat lekker in het gehoor ligt en dat je waardeert omdat je het vaak voorbij hoort komen, bijvoorbeeld via de radiofunctie van Spotify. Hoe vaker je het luistert, hoe meer je de liedjes waardeert, maar hoe sneller je er ook zat van wordt. Het blijft allemaal een beetje teveel op de oppervlakte, radiovriendelijk. Zo'n gevoel had ik ook sterk bij de laatste echte plaat van Andrew Bird (My Finest Work Yet): leuke liedjes die goed in het gehoor liggen, maar niet een dieper gevoel teweeg brengen. En dat hoeft ook niet altijd. Maar het nadeel daarvan is dat je de liedjes uiteindelijk liever als achtergrondmuziek opzet, dan dat je je er volledig in kunt verliezen.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:45 uur

geplaatst: vandaag om 10:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.