Ryan Adams - Big Colors (2021)

Hier ben ik wel nieuwsgierig naar; welke kant gaat het op. Het vorige album kon me niet boeien, maar je weet het maar nooit met hem.

De eerste single klinkt alvast heel anders dan Wednesdays:

Ryan Adams - Do Not Disturb

De hoes is echt geniaal.

I tawt i taw a puddy tat.
Pitchfork kom er maar in

De 2 tracks die nu bekend zijn, Do not disturb en Fuck the rain, loop ik niet echt heel warm voor.
Het lijkt erop dat dit album niet de alt country / folk rock sound heeft van Wednesdays maar meer leunt richting mainstream rock.
Wel benieuwd naar de rest. Stiekem vind ik Wednesdays wel een van de sterkste releases van 2020. Jammer dat zo’n groot artiest nu vrijwel overal genegeerd wordt.

Big Colors vindt nu dan eindelijk toch zijn weg naar het grote publiek. In het begin van 2019 met nogal veel poeha aangekondigd, nu krijgt het waarschijnlijk wat minder aandacht. Misschien dat deze hoes, toch beter dan die grote gekleurde letters die destijds gekozen waren, nog wat mensen over de streep kunnen trekken? Het zal op plaat zeker een opvallende verschijning zijn.

Wat betreft de muziek? 'Fuck the Rain' deed mij niet zo veel, maar dit nieuwe nummer 'Do Not Disturb' bevat toch wel een geluid van Ryan Adams die we niet eerder - op op zijn minst amper - gehoord hebben. Ik ben benieuwd.

Do Not Disturb had niet misstaan op z'n titelloze album uit 2014. Voor mij zijn beste album. Zeer behoudend.

Moet het label niet gewoon Pax-Am zijn? Alleen bij deze en Phoebe Bridgers uit 2015 is het voluit geschreven. En op Wednesdays is het weer PAX AM waardoor die ook niet in het rijtje komt. Lekker overzichtelijk zo

Blij wel dat deze alsnog uitkomt, vond Fuck the Rain wel mooi eigenlijk toen (en nog).

De twee singles vind ik goed te pruimen.
Do Not Disturb is een Adams die we nog niet kennen. Lekkere groove heeft dat nummer. Catchy.
Ook ben ik blij dat Fuck The Rain er nog op staat.
Doylestown Girl is helaas gesneuveld. Goeie track is dat!

De hoes vind ik afgrijselijk.

Wednesdays was een mooi album, ben zeer benieuwd naar deze opvolger.

Een derde single rijker (Big Colors) en we kunnen ondertussen wel stellen dat Adams hier de klanken van het titelloze- en Prisoner album kiest.
Twee albums die toch wel mijn voorkeur genieten.
Mede hierdoor kijk ik enorm uit naar deze release.

Precies mijn gedachte ook. Dit kan ik altijd wel waarderen en het staat hem ook goed, het luistert allemaal lekker weg.

Je mag het misschien niet zo zeggen - omdat de vergelijking te vaak gemaakt wordt - maar die diepe uitwaaierende gitaarklanken doen me denken aan The War On Drugs. Iets wat ik, zeker bij Prisoner, erg kan waarderen.

Ja die galm op z’n gitaar (wat je tegenwoordig vaker hoort bij dit genre) doet de klank mooier maken. Dat maakt de muziek ook spannender en behoudender. Bij bands als War On Drugs werkt dit averechts vind ik. Vaak te veel galm daar.

Afgaande op de vrijgegeven nummers ben ik ook nieuwsgierig. Wednesday heb ik opgegeven; ik kan ander rustig werk van hem zeker waarderen, maar dat album doet me weinig.

Nog een paar weken wachten en afgaande op datgene wat is vrijgekomen hoop ik op een terugkeer naar het geluid van Prisoner of zijn titelloze plaat uit 2014, beide uitstekende albums. Zijn laatste worp; Wednesdays vind ik bloedeloos, saai en gespeend van enig vuur.

Stuart Bell verklaar je nader.....

Stuart Bell Ja kom op.

Ik was anders toch best positief over de uitgekomen singles

Wauw. Een 0,5.
Nog steeds boos op Ryan?

Meedogenloos neergesabelt!

A cry for attention.

Big Colors (track) heeft een heel fijne chille vibe. Kijk hier erg naar uit.

Vandaag op de deurmat. Na een eerste luisterbeurt kan ik zeggen dat het klinkt als een logisch vervolg van de lijn die met zijn titelloze plaat uit 2015 en Prisoner is ingezet. Net weer een tikkeltje diverser.

Dat is mooi ;Wednesday kon mij niet boeien en bovengenoemde albums staan in de platenkast. Ik ga er eens voor zitten, maar eerst een weekend weg; luxe probleem.

De stijgende lijn van het titelloze album en Prisoner wordt doorgetrokken.
Na de eerste luisterbeurt kan ik al concluderen dat dit een hele fijne Adams plaat is. Zou nog weleens kunnen uitgroeien tot de absolute favoriete, in zijn toch al rijke oeuvre. Blij gestemd.

Ha,ha, Stuart Bell ( A.k.a. Steven Mo) is weer terug om te trollen , ondanks dat toch alweer een aardig gemiddelde.
De gehele ochtend op repeat, Ryan haalt ondanks zijn razende output toch altijd weer een behoorlijk niveau.
Jammer dat de man minder in het nieuws is als een Jorik Scholten en Dre Hazes jr anders zou hij allang wereldberoemd in Nederland zijn

Vandaag het album nog een paar keer afgespeeld. Ik kwam er destijds bij het titelloze album en Prisoner maar lastig in, maar deze gaat niet vervelen. Ik denk dat dit een heel groot album had kunnen worden, ‘Showtime’ is echt een ballad die precies goed klinkt, als de man niet gecanceld zou zijn.

Bij 'Do not disturb' krijg ik het idee dat ik naar Chris Rea aan het luisteren ben...de rest van het album past prima binnen het repertoire dat de laatste jaren is uitgebracht...prima in orde, maar màn wat was Gold toch n topalbum...

Na de eerste 6 luisterbeurten, ben ik redelijk positief. Geen game changer, wat ook niet was aangekondigd. Het album luistert lekker weg zonder van je stoel te vallen. Ik ben groot fan van Prisoners en al ligt deze plaat op het gehoor redelijk in lijn hiermee, vind ik hem vooralsnog een tikkeltje minder. 4*
Eens kijken of deze beoordeling de komende weken gaat veranderen.

Vandaag in huis gehaald en 2 luisterbeurten achter de rug.
Vink Fuck The Rain & In It For The Pleasure direct al als favorieten aan.
Niet zo ingetogen als voorganger Wednesdays die ik overigens ook prima vond.
In dit album zit meer pit & vaart.
Puntentelling volgt later.

opnieuw een cd met enkele prachtige nummers op, altijd een probleem dat je er hier maar 3 kan aanduiden; In It For The Pleasure, een echt vintage Ryan Adams liedje met een leuke gitaarriff. Nu wachten op die 3de cd