Weezer - Van Weezer (2021)

De gitaren weer op de voorgrond en vol met catchy feel good rock. Ik wordt er blij van, en dat is alweer even geleden bij Weezer.

Van Weezer is een plaat die het beste van de college rock uit de jaren 90 doet herleven, waar Weezer zelf heel nadrukkelijk onderdeel van was, zo niet vaandeldrager van was.
Maar de titel komt niet zonder betekenis: in bijna alle songs zit wel een typische hardrock riff of lick (niet perse een Eddie van Halen lick). Maar toch, als geheel een typische Weezer plaat.

Deze plaat voelt wel wat out of sync binnen het huidige muzikale aanbod en zal daarom wel weer enorme hoeveelheden azijn over zich heen krijgen. Ik vind m heel lekker wegluisteren. The end of the game kan zo in de eeuwige lijst van Weezer hoogtepunten worden gezet.

Een fel half uurtje Weezerhardrock (!) voor de festivalweiden, met een atypische setlist regelrecht gedompeld in een Van Halen-bassin. Voor zover nodig, ze zeggen 't je tussen song 4 en 5 zelf full in the face, "So you're saying I can't do this?..." Het weze duidelijk, ook deze tweede zeldzame Weezer dit jaar (na het even goede orkestrale  'No Human' ) staat pal als een rots. Songs, catchy as hell, dragen trots het metaljasje, maar ondubbelzinnig ook het Weezerembleem. Hier geen Amenra natuurlijk, maar pakkende riffs en solo's uit de stal van Van Halen, Aerosmith, Metallica en Kiss. Zeg nu zelf, heerlijk toch?

Ben trouwens benieuwd of Cuomo weg komt met het plagiëren van Crazy train van Ozzy/Randy Rhoads
zie Blue dream
Ach, moet kunnen toch?

Gewoon een tof plaatje, de invloeden zijn zo duidelijk dat we gerust van een hommage aan Van Halen en aanverwanten mogen spreken (de titel is natuurlijk al een ultieme weggever). Duurt ook nog 'ns slechts een halfuurtje, dus vergooide tijd is dit zeker niet! Het mag dan niet altijd een succes blijken, maar toch leuk dat die gekke jongens van Weezer gewoon hun ding blijven doen.

3 sterren

Blue dreams of Ozzy osbourne’s blizzard of ozZ?

Blue Dream, met die Ozzy riff, is gelijk de leukste track op een toch al upbeat plaatje.

Blue Dream is toch geen plagiaat, staat netjes in de credits vermeld, Blue Dreams by Rivers Cuomo, Ozzy Osbourne, Randy Rhoads (het lag er anders wel heel dik op)

De titel en de glam-hoes mogen dan wel flink wat eighties-metal beloven, maar in feite zijn dit gewoon tien nummers volgens beproefd Weezer-recept met misschien wat zwaardere gitaren en verder weinig verrassingen. De nummers verlopen praktisch allemaal volgens het klassieke patroon van intro – couplet 1 – refrein – couplet 2 – refrein – brug en/of solo – laatste refrein, ze duren allemaal ongeveer drie minuten zodat de plaat inklokt op een vrij minimalistische dertig minuten, en het enige wat de nummers nog een eigen identiteit geeft zijn een aantal grappige tekstflarden ("She plays for all the marbles / Her Nietzsche books are conversation starters", "I was Mick and you were Marianne", "I'm pretty good with a TV remote / When I record her favorite shows"), maar heel veel meer dan dat heeft Van Weezer mij niet te bieden. Er was een tijd dat ik alles van deze band in huis moest hebben, maar met negen platen van ze op mijn plank gaat dit niet de tiende worden. Hero en 1 more hit zal ik nog wel eens beluisteren, maar daar gaat het vermoedelijk bij blijven.