Pinback - Autumn of the Seraphs (2007)

Oe, potver... bij de eerste keer draaien leek dit album een beetje tegen te vallen maar nu ik 'm weer heb opstaan is het toch weer érg fraai allemaal. Onmiskenbaar Pinback, nauwelijks een verschuiving in hun kenmerkende geluid te bespeuren, een halfje kan er alvast wel bij en dit album gaat mijn rotatielijst in. 4*

Zo weinig mensen die hem oppikken? Op het eerste gehoor vind ik hem zo goed als hun debuut eigenlijk....

Een degelijke nieuwe Pinback, de nummers klinken na twee draaibeurten weer alsof je ze al jaren kent. Aan de ene kant lekker vertrouwd, meer Pinback is altijd fijn. Aan de andere kant had ik misschien gehoopt dat Rob en Zach een een klein beetje van hun herkenbare geluid zouden durven afwijken. 4* blijft staan.

Groeiplaatje. Ik was wild van de eerste van Pinback, daarna minderde het toch wel, maar deze mag er weer naast staan. BIj mij begint het album pas na de intro van het eerste nummer, maar dat is het wel qua kritiek :4,5*

Hij moet dan ook nog uitkomen.

Ik ken alleen het nummer fortress, die vind ik erg leuk, ik ga deze eens opzoeken denk ik

Nooit van gehoord.
In welk hokje past dit?

in geen.

doorge-evolueerde (hoewel na het debuut meer mainstream, beetje flauw zelfs) indie. En duidelijk heel veel geluisterd naar the police.

ok. dank.
Niet mijn ding denk ik.

Police kan ik er niet zo gemakkelijk in ontdekken, behalve dan een, enigzins artie jaren '80 geluid. In vergelijking met de voorgaande albums zijn de nummers wat steviger, maar nog net zo sfeervol.
Mooi album, lekkere nummers. Opgewaardeerd naar 4*.

Doet me qua geluid wel behoorlijk aan dit album denken: Ken Andrews (ook 2007, maar hier nog niet echt opgepikt)

Ik kende deze band niet totdat ik deze plaat gisteren in de platenzaak hoorde. Wat een gruwelijk mooie plaat zeg. Mooie hooks, gafe gitaar en bas lijntjes.. mooi hoor, damn!!! Shame on me dat ik deze band nog nooit gehoord heb. 4,5 tot nu toe.

Weer een geniale plaat van Pinback erbij. Vind ook dat de kwaliteit van de albums niet afneemt, persoonlijk is Summer in Abaddon nog mijn favoriet maar deze klinkt ook zeker raak.

Afgelopen twee weken nauwelijks uit de cd speler geweest dus maar verhoogd naar 4,5*. Barnes vind ik wel het minste nummer (maar zeer genietbaar), Subbing for Eden het beste. Al is Off by 50 ook wel erg mooi...en Devil you Know ook trouwens.
Doet me toch ook wel wat denken aan de Nits (uit de beginjaren dan, toen ze nog leuk waren) en de Tapes. Gewoon de Beatles, maar dan kunstzinnig.

Bij de eerste luisterbeurt klonk het allemaal wel aardig, niet erg bijzonder, maar ik kom er net achter dat ik dit album stiekem alweer voor de 6e keer luister in een paar dagen tijd. 4 sterretjes dus toch maar.

bij de naam van de band en de cover van het album dacht ik dat dit een heavy/death/black metal zooi-band was, maar toen zag ik bijvoorbeeld Yak reageren en dat deed hij ook bij Modest Mouse en dat is mijn favo band. dus ik dacht, het zal toch wel anders zijn dan ik dacht.

en dat is het zeker!

het is echt een geweldig relax album en verdiend zelfs een plaats in mijn Top10!!

hele pakkende nummers en een mooie zangstem.

het is de 5* waard!

beste nummers zijn moeilijk te kiezen omdat ze allemaal zo leuk zijn, maar ik ga voor barnes, how we breathe en torch

Autumn of the seraphs


Pinback is in feite hetzelfde als kijken naar oude Kapitein Zepposafleveringen, het spookbeeld van de herkenning sluimert er wel doorheen, maar ondanks de herhalingen blijft het altijd even fris en melancholisch klinken. Zwart-wit televisie die je de kleuren er zelf bij laat denken, dat moet het credo van Rob Crow geweest zijn. Never change a winning team. Dacht hij daar waarschijnlijk nog bovenop in een sloganeske bui.
Pinback heeft nooit wakker gelegen van muzikale revoluties en speelt gewoon verder zonder poespas of grillen, in hun eigen huisstijl. Vertrouwelijk en herkenbaar. Muzikale hoogspringers zonder ooit onder hun eigen lat gebukt te gaan, al hebben ze die nog zo hoog gelegd.

De nieuwe heet dus autumn of the seraphs, en als er nu één groep geschikt is om als paraplu voor de septemberregen te dienen of om ons onder de kalende bomen van een mistroostige herfst te loodsen is het wel Pinback. Moet het eigenlijk geen staalkaart van de ironie zijn, wanneer blijkt dat de beste herfstplaat van dit jaar uit Californië komt?
De stranden liggen er nog wel, maar ze zijn bedolven onder de vallende bladeren. Iemand wil zwemmen maar het water is te koud geworden, ergens waait de westenwind maar niemand heeft een paraplu bij. Dat is Pinback, de herfst in Californië.

Op sommige momenten kan ik vloeken dat de zomer voorbij is, dan wordt het weer tijd om de jassen vanonder het gruis te halen en de weemoedigaard uit te hangen terwijl je de weerberichten abusievelijk nagaat op onvoorziene stuiptrekkingen van een zomer. Gelukkig blijf ik nooit hangen in die illusies en zoek ik mijn troost in de platenkast, een plaats waar alle seizoenen evenredig verdeeld zijn, of waar ze inwisselbaar zijn.

Hun vorige langspeler noemde Summer in Abaddon, een contradictio in terminus, want ook daar werd er met zwaarmoedige en donkere indiepop rondgesmeten. Volgens het motto : Alles kan beter moet men gedacht hebben dat enige aanpassingen wel noodzakelijk waren, en als de muziek al goed zat, kan je maar beter de verpakking aanpassen.
Of over vlaggen die de lading dekken deel xxx dus.

Opener from nothing to nowhere begint met een hogere versnelling die we gewend zijn van de heren, je wordt zonder parachute gedropt, zonder kompas, met als enige houvast de woorden die door je hoofd razen. ‘These shadows take care of us, they cover us in the shade’ van zoiets zou je toch al rustiger moeten worden.
In die schaduwen blijven we ook lange tijd rondzwerven, met de kneuzingen die we hebben opgelopen worden alle registers van tijd en ruimte opengetrokken om ons helend naar het einde te loodsen. Het gutst klaagzangen en uit alle windrichtingen komt de regen aanzetten. Er zijn geen donderwolken of bliksemschichten te bespeuren, enkel de zachte regen die overal valt.
De herfst woedt volop, maar onder het bladerdek liggen melodieën om opgegraven en ontdekt te worden. Wanneer je ze gaat verzamelen zullen ze zodanig op je inwerken dat ze hele dagen in je hoofd gaan rijpen tot de herfst weer voorbij is zonder dat je er erg in hebt.
Kortom : In de schaduw is het fijn vertoeven, zelfs al regent het en herkennen we de neerslag zoals ze altijd geweest is.

Ergens is er nog hoop dat sommige dingen nooit hoeven te veranderen. Dat wordt mijn schreeuw van de week ...of van eender welke week.
Autumn of the seraphs is een ode aan mooie herinneringen of herfstregen. Wellicht beiden. Maar welke van de twee ik ook kies, ik krijg er natte ogen van.

Leuk stukje stevie!

Ik heb ze eigenlijk pas net ontdekt en moet zeggen dat het inderdaad een erg prettige plaat is. Complexe liedjes, waar je eigenlijk bij iedere luisterbeurt weer nieuwe dingen in ontdekt, ik hou er wel van. Dinsdag zijn ze live in Rotown en dan ben ik in ieder geval van de partij!

ik ook heb er al zin in

Was best leuk in Rotown, alleen jammer dat (met name de zang van Zack) t niet zo lekker uit de verf komt live. Alleen op het laatst kwamen ze er een beetje in.
Wat dit album betreft, ik vond het eerst supergoed, maar na een tijdje neemt mijn enthousiasme toch weer af.. van 4 naar 3,5

Deze plaat doet me erg aan How It Feels To Something On van Sunny Day Real Estate denken op één of andere manier.

Lekker album is dit zeg, hij stond al maanden op mijn a-list albums, maar kwam er nooit aan toe om hem te luisteren. Vanochtend op weg naar school toch maar eens een poging gewaagd en guess what...
...op de terugweg luisterde ik hem nogmaals

Het is lekker chille muziek, met name Good to Sea, How we Breathe en Devil you know vind ik goed klinken. Een cijfer zal later volgen, voorlopig krijgt hij 3.5*

Wat een fijne CD, duurde even voor het kwartje viel, maar nu spookt-ie al dagen door m'n kop. Good To Sea zal er voor iedereen in de eerste luisterbeurt wel uitspringen (zo ook voor mij), echt een heerlijk zomers nummertje. Mijn andere favoriete nummers zijn Walters (die piano!), Devil You Know, Torch en afsluiter Off By 50, maar eigenlijk mogen alle nummers er wel wezen. 4,0*.

Zoals ik al eerder heb gehoord is elk album wel aangenaam om
te luisteren maar is de magie van toen je het eerste album
hoorde weg.
Awel dat heb ik nu ook ondervonden.
Bij mij was het wel niet hun eerste album waar ik kennis mee
maakte maar wel " Summer in Abaddon ".
En toen was ik serieus onder de indruk van deze groep.
Uit nieuwschierigheid hun laatste album dan maar ook aangeschaft.
En ja wat kan ik zeggen...
Niet echt vernieuwen maar toch kun je er naar blijven luisteren.
Wat me toch een beetje ergert is dat ze hun liedjes toch iets te perfect
willen afwerken.
Ze ronden gewoon alle scherpe kantjes af.
Ik hoor wel graag die scherpe kantjes.
Maar ja het is ook gewoon typerend voor deze groep dat ze alles
zo willen perfectioneren.
Heb in intervieuw met "Rob Crow"(Schijnt soms wel arrogante lul te
zijn) gelezen dat het meeste tijd ook
kruipt in het afwerken en bijwerken van hun nummers.

Mijn favorieten zijn eigenlijk de 3 laatste nummers

Toch van 4,5 naar 5 voor mij. Hij stond in mijn eindlijst van 2007. Net draaide ik hem na een tijdje weer en WEER raakte me deze plaat.

Doet het nog steeds goed bij mij zo nu en dan. Het heeft een heel neutraal geluid. Het heeft geen pretenties. Gewoon goed geproduceerde relaxte muziek. Waar het vorige album maar niet lijk te kunnen waarderen, is dit toch echt een blijvertje geworden.

Ik ga iets doen wat ik niet zo vaak doe. Bijna een jaar na mijn eerste oordeel ga ik deze van Pinback toch nog 4* geven. De afgelopen weken heb ik hem weer zeer vaak opgezet. En wat toevallig dat het nu net weer herfst is

Anyway, ik heb zeer veel herinneringen aan de periode vorig jaar toen Pinback mij regelmatig wist te troosten. Momenteel val ik ook weer terug op dit album nu dat ik behoorlijke heimwee heb naar van alles en nog wat.

Dus misschien geen objectief oordeel, maar wel een eerlijk oordeel. Er zit voor mij toch wel iets heel moois onder het in eerste instantie neutraal ogende laagje van Pinback's Autumn of the Seraphs. Anders zou het mij niet steeds weer zo kunnen opbeuren.

Ik heb ook prachtige herinneringen aan dit album. En Good To Sea, Walters en Torch zijn gewoon écht fantastisch.