Mick Fleetwood & Friends - Celebrate the Music of Peter Green and the Early Years of Fleetwood Mac (2020)

Big event op zich, die beroemde schare 60's en 70's-helden samen in Londen juist vóór de lockdown, voor hun Last Waltz voor Peter Green & Z'n Vroege Fleetwood Mac! Overlever Mick Fleetwood vond hiervoor John Mayall, Jeremy Spencer, David Gilmour, Pete Townshend, Bill Wyman, Steven Tyler, maar ook Christine Mc Vie, Noel Gallagher, Kirk Hammett e.v.a. Je hoort het direct, memorabel bluesfeest. Niet enkel door Albatross en Oh Well pt.2 met de Floydgitarist, maar evenzeer door de zovele tot leven gewekte bluesparels van Green. Waar liggen mijn ouwe Fleedwood Mac-platen...!

Het is zeker goed dat er aandacht aan dit album wordt besteed, ik heb het zelf nog links laten liggen.
Maar wat in het vat zit.

Een korte vraag: speelt John McVie, als oprichter van het eerste uur en naamgever van het tweede deel van de band, en nooit weggeweest, gewoon bas op het hele album? (en zo nee, waarom eigenlijk niet. Dat is natuurlijk de vraag).

Geweldig overigens, dat ook John Mayall en lid van het eerste uur (maar ook na een paar albums weer vertrokken) Jeremy Spencer aanwezig zijn.

John is effectief gevraagd, maar had er, in tegenstelling tot Jeremy Spencer,... geen zin in.

Buitengewoon verontrustend, terwijl John McVie (75) top of the bill had kunnen zijn tussen al die grote namen. Alarmerend ook inzake het voortbestaan van Fleetwood Mac, als je er bij optelt wat ex Christine McVie (77) had te antwoorden toen er werd gevraagd naar nieuwe toerdata van Fleetwood mac:

“If we do, it will be without John [McVie] and without Stevie, I think,” McVie said. “I think I’m getting a bit too old for it now, especially having had a year off. I don’t know if I can get myself back into it again.
“I know Mick [Fleetwood] would do it in a lightning strike,” she added. “But I couldn’t possibly say. We’re certainly not touring this year either.
McVie also said that she believes that her ex-husband and bandmate John McVie “hasn’t got the heart” for touring with the band.
“John is feeling a little bit frail. You know he was ill. He’s fine, but he just hasn’t got the heart for it any more,” she said.
“He wants to get on his boat. You reach a certain age where you go: ‘Hey, I’m not going to bust a gut doing this anymore.'”

Misschien nog een studio album, als Lindsey Buckingham nog weer even iedereen bij de hand neemt.

Ja, tal van 60's en 70's-idolen hebben al een zeer gezegende leeftijd, als ze al niet overleden zijn...
Veel van de nog optredenden zijn intussen bijna schimmen van zichzelf. Maar dit gevoel had ik hier dan weer helemaal niet.

Het gaat een keer stoppen, fleetwood Mac vormt de soundtrack van veel levens, hebben zelf heel veel stormen overleeft, en zijn vaak onverwachts in allerlei samenstellingen herrezen, maar het gevecht met de fysieke aftakeling teweeggebracht door leeftijden die aardig tegen de 80 lopen is onoverwinnelijk, de tijd spaart niemand.

Ja, uiteindelijk wel natuurlijk.
Maar mag ik ook wijzen op de aanwezigheid van Bill Wyman (84) en John Mayall (87)?
Volgens mij heeft Mayall in 2019, voor de corona, nog getourd. O.a. in België.
Dan liggen er nog een paar jaartjes in het verschiet.

En er wordt op dit album prima en enthousiast gemusiceerd, het ontbreekt ook niet aan stevigheid, aan leeftijd hoeft het allemaal niet te liggen. Muziek maken hoeft helemaal niet te betekenen dat je vooraan staat (en moet blijven staan) in de nieuwste ontwikkelingen.

De meeste artiesten die meedoen op dit album hebben op enigerlei moment in de geschiedenis vooraan gestaan en hun sporen verdiend in de ontwikkeling van de (rock-)muziek. Peter Green niet in het minst. Ja, het is spijtig hoe het voor hem uiteindelijk is gelopen.

Dat er op het laatst mensen afvallen (om moverende redenen, zo hadden naast John McVie ook gitaristen als Eric Clapton en Jimmy Page acte de presence kunnen geven en Mick's oude vriend Dave Mason) maar uiteindelijk kun je ook niet iedereen vragen, om het overzicht op een album als dit te bewaren.

Dat gezegd hebbende, is dit niet alleen een prima live concert dat vraagt om meer, het is ook het moment de muzikanten uit te dagen dóór te gaan met het maken van muziek, zolang ze in ieder geval gezond van lijf en leden blijven.

Nu zit er in het maken van nieuwe albums nog nauwelijks brood maar, aan de andere kant, waarom zouden ze al hun verdiende geld in het leven niet kunnen blijven stoppen in nieuwe muzikale projecten? En het hoeft helemaal niet in traditionele settings. Als Fleetwood er niet meer in slaagt om John McVie, Lindsey Buckingham en Stevie Nicks naar zich toe te lokken, wat let hem een gelegenheidsband met Jeremy Spencer, Christine McVie, John Mayall en Rick Vito op te starten?

Stilte is een angstaanjagende partner. Laten we het moment van de eeuwige stilte zo lang mogelijk uitstellen. Then Play On.

Wat John Mayall betreft, zag hem hier inderdaad in 2019 in België. Had toen zelfs nog juist Hammond-orgel leren spelen!! Had een prima groep 'jonge snaken' mee, die echt naar hem opkeken. En hij gewoon maar opgaan in de groep en musiceren vol vuur en passie... Subliem en aandoenlijk.

Wat vervolgens de optredende pioniers betreft...dit doet me wat denken aan een van mijn jeugdidolen, Deep Purple, die, met een carrière van meer dan 50 jaar op de teller, onlangs hun zoveelste nieuwe plaat Whoossh uitbrachten. Wat ik daarover aan vitrioolmeningen heb mogen lezen! Had daarvan de Deluxe Edition aangekocht met beeldmateriaal en gesprekken tijdens de making of... het blijken nog steeds perfectionisten, 'oude' musici 100% gedreven door liefde voor hun vak, maar gewoon geëvolueerd sedert hun commerciële succesperiode. Nu, wie in staat is evolutie bij founding fathers van de blues/rock... te onderkennen, zal ook de kwaliteit van hun huidig werk in dit perspectief te zien en hen het recht op spelen en creëren van iets anders dan hun oude classics niet ontzeggen.

Wij zijn het helemaal eens, zie mijn berichten bij alle recente Deep Purple albums. Ik heb ook de laatste 3 concerten in Nederland gezien.

Zolang ze het kunnen opbrengen, moeten ze het vooral doen. En we kunnen niet ontkennen, dat Mick Fleetwood een enorme stimulator is om mensen er bij te halen, door te spelen. En dan vooral live. Hij had de pech dat door veel onderlinge kibbelarij binnen Fleetwood Mac de afgelopen 46 jaar er door de band veel minder is opgetreden dan hij graag had gewild.

Deels heeft hij dat opgevangen door solo bij tijd en wijle nog wat aan te vangen. FM concerten zijn natuurlijk in omvang, organisatie en voorbereiding mega evenementen. Dan nog opgeteld alle kinnesinne. Terwijl Fleetwood alleen maar live wil drummen.

Daarom gun ik hem deze avond van harte.
En dat er nog vele mogen volgen.

Voor de pessimisten onder ons, hoorde ik vandaag een levensteken van Fleetwood Mac gitarist Lindsey Buckingham (alles schijnt weer bijgelegd met de band).
En hij heeft dit jaar een opname gemaakt met Brandy Clark The past is the past waaruit blijkt dat hij niets aan kracht heeft ingeboet. Het is duidelijk een FM song geworden, dat is nu eenmaal het directe gevolg als je Buckingham vraag voor gitaar en productie.

Waarmee maar gezegd kan worden, dat Lindsey op dreef en inzetbaar is voor een nieuw FM album. Mick Fleetwood is er klaar voor, Christine McVie is op dit live album voor Peter Green goed bezig. Eind 2020 sloeg Stevie Nicks ook nog toe met een prima single. Als iedereen er is, zal ook John McVie komen aanwaaien. Wat zouden ze anders nog moeten, achter de geraniums?

Waar zo'n bluesavondje al niet toe kan leiden!

[quote]musician schreef:


Inderdaad een mooie en pittiger opname dan deze van Brandy Clark zelf in 2020.

Kom voorts via Rootstime te vernemen dat Fat Possum Records drie originals van Fleedwood Mac opnieuw uitbrengt. Zal ook wel een uitvloeisel zijn van dit bluesavondje in Londen.

Met toevoeging van een stevig biografisch overzicht hierbij overigens...

Rootstime

FLEETWOOD MAC – PETER GREEN’S FLEETWOOD MAC (1968) / MR. WONDERFUL (1968) / THE PIOS BIRD OF A GOOD MAN (1969)

Ha leuk Oh Well part 2 met David Gilmour, wat een beetje lijkt op Shine On

Leuke cast aan muzikanten. Veel ervan op respectabele leeftijd… maar ach blues is tijdloos. Heerlijk genieten van bekende songs, lekkere solo’s, met voldoende afwisseling.

Ik dacht: als liefhebber van Peter Green's Fleetwood Mac moet ik dit eigenlijk hebben. Maar hoe verhoudt zich dit tot de originelen? Door het aarzelen, wat onterecht bleek, ben ik uiteindelijk beloond. Ik kon recent de fraaie deluxe boekversie met 4LP, 2CD en blu-ray voor relatief weinig kopen. Daar ben ik blij mee. Maar nu vraag ik mij af: waarom heb ik dit niet gelijk gekocht? Want dit is dit echt een fantastisch concert, een prachtig tribute to Peter Green's muziek. De uitvoeringen zijn vrijwel allemaal geweldig gedaan, de productie is top en de songs zijn dat natuurlijk ook. Niet te missen deze celebration of the music of Peter Green!

Ook voor relatief weinig aangeschaft en wat een lekker plaatje. Je hoort dat er met lol gespeeld wordt, zonder daarbij te verzanden in meligheid. De klassiekers van Green worden met respect behandeld en achteraf blijkt maar weer eens hoe belangrijk deze man is geweest en wat voor prachtige songs hij heeft gepend. Je gaat er weleens aan voorbij maar dat zou Green geen eer aan doen. Dit tribute wel , en Fleetwood heeft een aardige groep artiesten op de been gebracht om de songs van Green weer onder de aandacht te brengen. Puntje van kritiek is het opbergen van de cd's /blue ray in de luxe box. Ze lazeren er bij mij continue uit. Voor het gebodene in ieder geval 4 en halve ster , maar ik sluit niet uit dat dat binnen afzienbare tijd de max gaat worden.

Klinkt helaas wel als een festijn voor versleten stemmen.