menu

Big Big Train - Common Ground (2021)

mijn stem
3,86 (39)
39 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: English Electric

  1. The Strangest Times (5:08)
  2. All the Love We Can Give (8:06)
  3. Black with Ink (7:24)
  4. Dandelion Clock (4:14)
  5. Headwaters (2:27)
  6. Apollo (7:50)
  7. Common Ground (4:54)
  8. Atlantic Cable (15:06)
  9. Endnotes (6:49)
totale tijdsduur: 1:01:58
zoeken in:
avatar van Aproxis
geplaatst:
Ik vind de eerste single eerlijk gezegd wat saai en niet veel toevoegen aan het werk van BBT. Ik hoop niet dat dit een voorbode wordt voor de rest van het album. Ben wel benieuwd of we eindelijk een nieuwe datum gaan krijgen voor het door ‘De Boerderij’ georganiseerde concert.

avatar van Mindscapes
4,0
geplaatst:
Aproxis schreef:
Ik vind de eerste single eerlijk gezegd wat saai en niet veel toevoegen aan het werk van BBT. Ik hoop niet dat dit een voorbode wordt voor de rest van het album. Ben wel benieuwd of we eindelijk een nieuwe datum gaan krijgen voor het door ‘De Boerderij’ georganiseerde concert.
Ik heb 'm 2x beluisterd en herkende ook meteen de BBT-signatuur. Helemaal niet slecht, maar op het eerste gehoor een beetje een middelmatig nummer. Maar goed, ben nooit echt gek geweest van hun (vaak up-tempo en radio-friendly) singles (Alive, Make Some Noise,...). Aan de nummerverdeling op de LP te zien, staan er slechts 2 nummers per kant (en eenmaal 3), dus ik verwacht weer een paar langer uitgesponnen conceptuele kunstwerkjes https://burningshed.com/big-big-train_common-ground_blue-double-vinyl?filter_name=common%20ground&filter_sub_category=true

Overigens wel benieuwd naar de tracktijden, die zijn vooralsnog nergens gecommuniceerd dacht ik.

Overigens reageerde ik op hun fb story over de Britse tourdata met een 'What about mainland Europe?' en kreeg als antwoord 'Just trying to work through post Brexit issues and Covid-related restrictions. Please bear with us.' Die nieuwe datum voor Zoetermeer komt er dus nog wel aan. Heb er ook m'n ticket al voor sinds december 2019 of zo haha!

avatar van Aproxis
geplaatst:
Mindscapes schreef:
(quote)
Ik heb 'm 2x beluisterd en herkende ook meteen de BBT-signatuur. Helemaal niet slecht, maar op het eerste gehoor een beetje een middelmatig nummer. Maar goed, ben nooit echt gek geweest van hun (vaak up-tempo en radio-friendly) singles (Alive, Make Some Noise,...). Aan de nummerverdeling op de LP te zien, staan er slechts 2 nummers per kant (en eenmaal 3), dus ik verwacht weer een paar langer uitgesponnen conceptuele kunstwerkjes https://burningshed.com/big-big-train_common-ground_blue-double-vinyl?filter_name=common%20ground&filter_sub_category=true

Overigens wel benieuwd naar de tracktijden, die zijn vooralsnog nergens gecommuniceerd dacht ik.

Overigens reageerde ik op hun fb story over de Britse tourdata met een 'What about mainland Europe?' en kreeg als antwoord 'Just trying to work through post Brexit issues and Covid-related restrictions. Please bear with us.' Die nieuwe datum voor Zoetermeer komt er dus nog wel aan. Heb er ook m'n ticket al voor sinds december 2019 of zo haha!


Ah ik vind sommige singles nog wel gaan, maar het zijn wel altijd de mindere nummers inderdaad. Er zal vast genoeg moois op staan, maar ik vond dit zelfs voor de gemiddelde single wat aan de zwakke kant.

Ja ik heb de tickets ook vrijwel direct besteld doen deze beschikbaar kwamen. Ik hoop wel dat we niet meer te lang hoeven te wachten. Desnoods betalen we wat bij als het financieel wat lastiger is geworden door de brexit. Ik zie overigens idd dat jij en ik de tickets medio december 2019 hebben ontvangen/aangeschaft. We hebben het er iig over bij het Grand Tour album.

avatar van Aproxis
geplaatst:
Zie zojuist dat het concert in de boerderij is afgelast en dat we ons geld terugkrijgen

4,0
geplaatst:
Aproxis schreef:
Zie zojuist dat het concert in de boerderij is afgelast en dat we ons geld terugkrijgen


Potverdorie. Wat spijtig. Dit was een band die ik nu echt wel eens live wilde zien ...........

avatar van Mindscapes
4,0
geplaatst:
Pfoe dat is jammer inderdaad... ze komen sowieso wel naar ons Europees vasteland, las ik in de laatste newsletter of in The Passengers Club. Ik gok najaar 2022... Ze moeten de impact van Brexit, visa en financiële impact voldoende onder controle hebben. Better safe than sorry... De afgelaste shows uit 2020 heeft hen een bom geld gekost.

Uiteindelijk maakt het voor ons weinig uit. We krijgen onze centen terug en geven ze gewoon opnieuw uit

avatar van Brunniepoo
geplaatst:
Het zij zo. Nou moet ik wel zeggen dat sinds het moment dat ik anderhalf jaar geleden enthousiast kaarten kocht wel het een en ander veranderd is. Grand Tour heb ik sindsdien nauwelijks meer beluisterd, naar dit album ben ik ook niet overdreven nieuwsgierig en de bandsamenstelling is ook nogal veranderd. Maar goed, wellicht als ze op een later moment alsnog in de buurt komen dan koop ik alsnog weer kaarten. Zo niet, dan heb ik ze in ieder geval twee keer live gezien (één keer heel goed, één keer heel slecht (geluid)).

Dit album ga ik sowieso niet meer blind kopen, eerst maar eens online luisteren.

avatar van Aproxis
geplaatst:
Brunniepoo schreef:
Het zij zo. Nou moet ik wel zeggen dat sinds het moment dat ik anderhalf jaar geleden enthousiast kaarten kocht wel het een en ander veranderd is. Grand Tour heb ik sindsdien nauwelijks meer beluisterd, naar dit album ben ik ook niet overdreven nieuwsgierig en de bandsamenstelling is ook nogal veranderd. Maar goed, wellicht als ze op een later moment alsnog in de buurt komen dan koop ik alsnog weer kaarten. Zo niet, dan heb ik ze in ieder geval twee keer live gezien (één keer heel goed, één keer heel slecht (geluid)).

Dit album ga ik sowieso niet meer blind kopen, eerst maar eens online luisteren.


Ah inderdaad ik zie nu ook dat een aantal leden wegzijn en vervangen zijn door touring leden. Zie alleen niemand die de violiste vervangt. Dat is jammer.

avatar van Mindscapes
4,0
geplaatst:
Aproxis schreef:
(quote)


Ah inderdaad ik zie nu ook dat een aantal leden wegzijn en vervangen zijn door touring leden. Zie alleen niemand die de violiste vervangt. Dat is jammer.

De violiste wordt (althans live) wel vervangen hoor Door ene Clare Lindley.
Dit lees ik op de BBT website:

For the UK tour Greg Spawton (bass, bass pedals), David Longdon (lead vocals, flute), Nick D’Virgilio (drums, vocals) and Rikard Sjöblom (guitars, keyboards, vocals) will be joined by Carly Bryant (keyboards, guitars, vocals), who contributes vocals to Common Ground, Dave Foster (guitars), who plays on two tracks on the new album, Clare Lindley (violin, vocals) and by a five piece brass ensemble led by Dave Desmond (trombone).

Bron: Common Ground - Big Big Train - bigbigtrain.com (sectie 'Common Ground Tour 2022')

avatar van karbloos
5,0
Opvallend: de drie vooruitgeschoven 'singles' vind ik net de 3 mindere songs. De andere nummers zijn goed tot zeer goed. Vooral Endnotes vind ik magistraal. Verslavend album!

avatar van Mindscapes
4,0
karbloos schreef:
Opvallend: de drie vooruitgeschoven 'singles' vind ik net de 3 mindere songs. De andere nummers zijn goed tot zeer goed. Vooral Endnotes vind ik magistraal. Verslavend album!
Hier ook, behalve Apollo, die vind ik heerlijk. Black With Ink met de verschillende zangstemmen (Nick, Rikard en Carly naast David?) en vooral Atlantic Cable schieten er voor mij ook bovenuit. Atlantic Cable op 12'56" als ze terugkeren naar dat eerder patroontje, waw... All The Love We Can Give is ook niet mis. David nog nooit zo laag horen zingen, denk ik. Endnotes is hier nog niet echt doorgedrongen. Een begrijpelijke zachte en trage afsluiter, met de gekende blazers op het einde, maar ik voel 'm nog niet helemaal. Curator of Butterflies bijvoorbeeld deed me veel meer (maar heb ik ook al veel vaker beluisterd natuurlijk). Fijn album!

Update: de 3 'singles' zijn ook de enige die (na slechts 5 stemmen natuurlijk) nog niet werden aangevinkt als favoriete tracks.

avatar van Tonio
4,5
Ook ik was niet kapot van de eerste drie nummers die beschikbaar kwamen. Nu heb ik inmiddels geleerd om te wachten tot het hele album er is, vervolgens het album minimaal vijf keer te beluisteren, alvorens ik mijn eerste oordeel geef. Zo ook hier.

En ik moet zeggen: het was even wennen met de koerswijziging, maar het klinkt prima. Dat er een koerswijziging zat aan te komen was te verwachten. Enerzijds om niet in herhaling te vallen, anderzijds dwongen de personele wijzigingen tot een herbezinning. Die ook nog eens door de coronabeperkingen versterkt werd: de vier kernleden konden hun ideeën vanuit Engeland (2), de VS (1) en Zweden (1) aandragen. Zo ontstond een ruw concept voor het album dat dus op afstand in de grondverf gezet is, en later in de studio - gezamenlijk en met andere muzikanten - is voltooid.

Het is een album met flink meer rock-elementen, terwijl tegelijkertijd de symfonische basis niet verlaten wordt. Mooi voorbeeld is Apollo: het schijnt dat Nick D'Virgilio hier een soort Los Endos - maar dan voor BBT - in gedachten had. Maar als je die gedachte even loslaat, doen de duidelijke jazz-rock invloeden mij eerder denken aan de weg die vroeger door bands als Brand X, UK, Bruford, National Health is verkend. En waar ik het als 'los' nummer wat moeilijk kon plaatsen, vind ik het nu een van de vele hoogtepunten.

Wat ik ook prettig vind is het regelmatig terugkerende geluid van de fluit. Dat geeft naast de stevige rock af en toe een wat zachter geluid. Doet een beetje denken aan hoe Camel dit in hun hele carrière ook heeft gedaan. Heel fijn!

En tenslotte ben ik ook blij dat de twee laatste nummers (die zich vanwege de overgang als een epos van 22 minuten laat beluisteren) wat conventioneler van aard zijn en het album van een fantastische finale voorzien.

avatar van Mindscapes
4,0
Progwereld heeft z'n recensie online gegooid.

avatar van Marco van Lochem
4,5
Big Big Train (BBT) is een Engelse band die in 1990 werd opgericht en dus al 31 jaar bestaat. In die periode hebben verschillende muzikanten deel uitgemaakt van BBT en multi-instrumentalist Greg Spawton is de enige die vanaf het prille begin lid was van BBT. Belangrijkste leden zijn momenteel de reeds genoemde Spawton, drummer en zanger Nick D’Virgilio, leadzanger David Longdon en eveneens multi-instrumentalist Rikard Sjöblom.

Op het nieuwste album krijgen ze vocale ondersteuning van Carly Bryant, van gitarist David Foster, violist Aidan O’Rourke en enkele blazers. Dat nieuwste album is #13 en de opvolger van “GRAND TOUR” uit 2019. Voor mij persoonlijk brak BBT door met het tweeluik “ENGLISH ELECTRIC”, part 1 & part 2 dus. Die verschenen in 2012 en 2013, maar ook de voorganger “THE UNDERFALL YARD” uit 2009 laat al het geluid horen dat ze met de albums die volgden vervolmaakt hebben. Waar kun je de muziek van BBT dan onder scharen? Het is absoluut progressieve rock, vermengd met pop, folk en het heeft af en toe ook wel iets theatraals. Boeiend als je het mij vraagt.

Het nieuwe album is getiteld “COMMON GROUND” en het trapt af met het zeer toegankelijke “THE STRANGEST TIMES”. Een typisch lockdown lied met bijpassende tekst, een pakkend ritme, heerlijke melodie en een refrein dat in je kop kan gaan zitten. De stem van Longdon zorgt ook voor die toegankelijkheid, hij heeft een mooie stem, zingt helder en het heeft af en toe een klein rauw randje. In “ALL THE LOVE WE CAN GIVE” zit mooie samenzang, prachtig toetsenspel en hoor je D’Virgilio, die het nummer geschreven heeft, ook zingen, wat ook weer genieten is. “BLACK WITH INK” is één van de vier nummers die rond de 7 á 8 minuten klokt en zangeres Bryant krijgt hier een prominente rol in, wat de afwisseling nog groter maakt dan wat al gebruikelijk is bij BBT. Bryant is een Engelse singer-songwriter die al meerdere albums heeft gemaakt, maar die perfect past binnen het BBT concept.
“BLACK WITH INK” is een prachtig nummer met mooi gitaarwerk, subtiel toetsenwerk en het heeft enkele heerlijke tempowisselingen. Eén van de kortere nummers op “COMMON GROUND” is het zeer melodische “DANDELION CLOCK” met heerlijk basspel door de schrijver van dit nummer, Gregory Spawton, waarna het kortste nummer volgt, het bijna twee en een halve minuut instrumentale “HEADWATERS”, een rustig liedje waar Sjöblom alleen in de schijnwerpers staat. Ook “APOLLO” is een instrumentaal nummer, geschreven voor D’Virgilio en de drums hebben dan ook een prominente plaats in het nummer. Stuwend, ritmisch, heerlijk! De viool is één van de andere instrumenten die solistisch te horen is. Het titelnummer klokt bijna 5 minuten en is geschreven door Longdon en zijn stem zorgt bij mij weer voor kippenvel. Het is een toegankelijk progressief popliedje met mooie samenzang.
Het magnum opus, oftewel de gebruikelijk epic op een album dat onder de progressieve rock valt, is het 15 minuten durende “ATLANTIC CABLE”. Het begint rustig met mooie toetsenspel en fluit, het tempo gaat daarna flink ophoog met een heerlijke toetsensolo, weer een tempowisseling met een ingetogen gitaarsolo. Dat zijn slechts de eerste 4 minuten en wat daarna volgt is van grote klasse. Yes-achtig basspel, mooie melodielijnen, heerlijke vocale gedeelten, tempowisselingen en solo’s. Het uit 5 delen bestaande track is één van de hoogtepunten op het album en Spawton heeft zich als componist overtroffen, geweldig!! “ENDNOTES” is wat de titel al aangeeft, het laatste nummer en ook weer door Spawton geschreven. Pakkend rustig ritme en weergaloos mooie zanglijnen door Longdon het en laatste deel is het genieten van blazers en de melodie, die blijft je bij.

BBT heeft met dit nieuwe schijfje weer een fantastische aanvulling voor hun al imposante oeuvre gemaakt en het is te hopen dat deze band snel live in Nederland te bewonderen is.

avatar van meesterdch
4,5
Eerste luisterbeurten op mijn spiksplinternieuwe stereo gehad. In één woord: geweldig. Hun beste sinds Englisch Electric. En wat daar tussen zat was ook niet mis. Maar dit is zo'n fris album, met zulke mooie melodielijnen en instrumentaal vuurwerk. De vier overgebleven leden knallen door de speakers. De toetsen van Sjöblom zijn een genoegen (zijn hammond werk is als Beardfish in zijn beste dagen), maar ook op gitaar laat hij mooie dingen horen. NDV en Spawton zijn inmiddels net zo'n legendarische ritme sectie als NDV met Dave Meros was. En het lijkt wel of hij een steeds betere bassist wordt. Hij steekt als bassist Rutherford en Squire naar te kroon. En als hij zijn 12 snarige gitaar pakt, is het of je naar zijn grote voorbeeld Ant Phillips zit te luisteren. Je moet wat dat betreft echt de microsite van dit album bekijken, met blogs en opnamen van het schrijf- en opnameproces. Deze gaat nog vele draaibeurten krijgen. En is met de laatste Fr*st een serieuze kandidaat voor album van het jaar voor mij.

4,0
Ik ben overdonderd door deze superlatieven. Op Progwereld werd deze ook al zo goed onthaald. Ik ga hem sowieso bestellen. Zeer benieuwd alvast ....

4,0
TONYLUNA schreef:
Ik ben overdonderd door deze superlatieven. Op Progwereld werd deze ook al zo goed onthaald. Ik ga hem sowieso bestellen. Zeer benieuwd alvast ....


Gisteren de cd al gaan halen in mijn platenzaak.
De Corona heeft voor BBT toch wel vruchten afgeworpen ....... de plaat klinkt verrassend energiek en fris in de oren.
BBT levert weeral een klasse plaat af. De band staat bij mij toch wel in de Top 5 van de hedendaagse Progrock.

avatar van namsaap
4,0
Het is indrukwekkend zoals Big Big Train de afgelopen jaren het ene na het andere album van hoog niveau weet te produceren, ondanks alle wisselingen in de bandsamenstelling. Ook na Grand Tour heeft de band afscheid genomen van een aantal bandleden. De kern van de band bestaat inmiddels nog uit oprichter Gregory Spawton, Davin Longdon, Nick d'Virgilio en Rikard Sjöblom. Deze kern heeft, met behulp van aanvullende muzikanten, in de vorm van Common Ground weer een prachtig werkstuk afgeleverd dat prima aansluit bij de rest van hun discografie.

Zoals vaak bij deze band, heeft een album van Big Big Train even tijd nodig om te landen. Dat heeft denk ik te maken met het feit dat de muziek van Big Big Train een heel eigen signatuur heeft, waarin het gevaar ligt verscholen dat de band in herhaling lijkt te vallen. Na meerdere luisterbeurten worden de nuances die elk album uniek maken steeds duidelijker. Wat dat betreft zou je een parallel met een componist als Neal Morse kunnen trekken.

Opener 'The Strangest Times' is zo'n nummer dat even tijd nodig heeft om te groeien. Aanvankelijk kwam het nummer, dat als een van de singles voorafgaande aan de release werd uitgebracht, op mij over als een wat flauw nummer. In de context van het album komt het nummer beter tot zijn recht, al zal dit typische Longdon-nummer nooit een favoriet worden.

Na de opener stijgt het niveau van het album gelukkig snel. Nick d'Virgilio levert met 'All The Love We Can Give' een mooi nummer af waarin zijn roots bij Spock's Beard hoorbaar zijn. Met name het proggy middengedeelte van dit nummer is erg genietbaar.

De nummers op Kant B worden aangeleverd door Gregory Spawton. 'Black With Ink' is een prachtig verhalend nummer met een sterke drive en kenmerkt zich door de afwisselende zang. Dandelion Clock is een mooie compacte observatie met sterke melodieën.

Headwaters, een korte instrumentale compositie van Sjöblom en Spawton, is de inleiding tot het prachtige instrumentale Apollo uit de koker van d'Virgilio. Dit proggy nummer doet sterk denken aan de band Focus in betere tijden. Common Ground is een van de betere Longdon-composities en heeft een practig gedragen refrein waar de band patent op lijkt te hebben.

Het beste wordt bewaard voor kant D en komt weer uit de pen van Spawton. Atlantic Cable is een prog-epos in vijf delen en vertelt het verhaal over de aanleg van de transatlantische kabelverbinding zoals alleen Big Big Train dat kan. Een speciale vermelding verdient de heerlijke solo van Sjöblom in dit nummer. Endnotes sluit het album waardig af.

Rob Aubrey is, zoals op volgens mij zo'n beetje alles dan BBT uitbrengt, weer verantwoordelijk voor de mix op dit album heeft er voor gezorgd dat alle partijen op dit album prachtig worden weergeven en dat het album ook qua geluid een genot voor het oor is.

Common Ground kan zich meten het het betere werk uit de discografie van de band.

Score: 82/100

avatar van Clownvis
4,5
Prachtig album dit. Mijn meest favoriete cd is nog steeds Underfall Yard maar deze zit er heel erg dichtbij. De vorige cd Grand Tour was ook prima maar soms wat traag en lang maar hier gaan alle registers weer vol open. Op dit moment nog gepindakaast maar 10 minuutjes geleden besteld (collectie vanaf Underfall Yard moet toch compleet blijven, de periode ervoor vind ik minder interessant) dus hij zal wel binnen enkele dagen door de brievenbus vallen. Voorlopig een 4,5 maar wellicht wordt dit een 5

4,0
meesterdch schreef:
Eerste luisterbeurten op mijn spiksplinternieuwe stereo gehad. In één woord: geweldig. Hun beste sinds Englisch Electric. En wat daar tussen zat was ook niet mis. Maar dit is zo'n fris album, met zulke mooie melodielijnen en instrumentaal vuurwerk. De vier overgebleven leden knallen door de speakers. De toetsen van Sjöblom zijn een genoegen (zijn hammond werk is als Beardfish in zijn beste dagen), maar ook op gitaar laat hij mooie dingen horen. NDV en Spawton zijn inmiddels net zo'n legendarische ritme sectie als NDV met Dave Meros was. En het lijkt wel of hij een steeds betere bassist wordt. Hij steekt als bassist Rutherford en Squire naar te kroon. En als hij zijn 12 snarige gitaar pakt, is het of je naar zijn grote voorbeeld Ant Phillips zit te luisteren. Je moet wat dat betreft echt de microsite van dit album bekijken, met blogs en opnamen van het schrijf- en opnameproces. Deze gaat nog vele draaibeurten krijgen. En is met de laatste Fr*st een serieuze kandidaat voor album van het jaar voor mij.


En 'bedankt' (mede namens mijn vrouw...) nu wil ik ook een veel te dure spiksplinternieuwe stereo.
Toen het album net uitkwam heb ik het een paar keer geluisterd en was ik redelijk teleurgesteld. Het viel me niet mee...ik was lyrisch over het laatste album en ik miste op dit album de actie, ik miste het bombastische en melodramatische getoeter van een kopersectie en vond het allemaal wat te vlak. Na een paar positieve recensies hier heb ik toch besloten het album nog een tweede kans te geven. Ik ben er toch een heel stuk anders over gaan denken. Het voelt soms wat te gekunsteld aan en het intro van 'All the love we can give' vind ik nog steeds een gedrocht, maar er staan toch ook wel heel veel hele mooie dingen op dit album, zaken die heel mooi verwoord zijn door Meesterdch en Namsaap, dus die hoef ik verder niet te herhalen.

Het blijft zonde dat hun concert in Zoetermeer gecanceld is...nu maar hopen dat we ze in de nabije toekomst toch nog eens live kunnen zien.

avatar van Svendra
4,0
Even moest ik wennen aan de nummers aan het begin, en eerlijk gezegd vind ik die AOR zang in de tweede helft van track 2 nog steeds niet passen bij BBT. Maar gaandeweg heb ik dit album in mijn armen gesloten en kan er volop van genieten. De nummers op Common Ground zijn heel fris, afwisselend en energiek. Meer in de trend van Folklore.dan English Electric vind ik. Stoer om zo'n lang instrumentaal nummer op te nemen als Apollo, dat ook nog eens een van de hoogtepunten is.

avatar van El Stepperiño
4,0
Ik kan mij helemaal aansluiten bij de vorige spreker! Verder hoop ik ook deze band ooit nog eens live te aanschouwen, is me nog nooit gelukt (en ik had dus ook kaartjes voor Z'meer).

avatar van Mindscapes
4,0
El Stepperiño schreef:
Ik kan mij helemaal aansluiten bij de vorige spreker! Verder hoop ik ook deze band ooit nog eens live te aanschouwen, is me nog nooit gelukt (en ik had dus ook kaartjes voor Z'meer).
Vermoedelijk september 2022, blokkeer alvast de hele maand

Uit de nieuwsbrief van vorige week: "We are delighted to have been able to re-arrange our long awaited show at Aylesbury Friars, which is now scheduled for Friday 2nd September 2022 (...) After that we are hoping to head to continental Europe for some shows in September 2022."

Gast
geplaatst: vandaag om 11:24 uur

geplaatst: vandaag om 11:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.