menu

Manic Street Preachers - The Ultra Vivid Lament (2021)

mijn stem
3,52 (60)
60 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Columbia

  1. Still Snowing in Sapporo (6:08)
  2. Orwellian (3:49)
  3. The Secret He Had Missed (3:39)

    met Julia Cumming

  4. Quest for Ancient Colour (4:08)
  5. Don't Let the Night Divide Us (3:42)
  6. Diapause (4:59)
  7. Complicated Illusions (3:23)
  8. Into the Waves of Love (3:10)
  9. Blank Diary Entry (4:38)

    met Mark Lanegan

  10. Happy Bored Alone (3:09)
  11. Afterending (3:52)
totale tijdsduur: 44:37
zoeken in:
avatar van Poles Apart
geplaatst:
Goeie nieuwe single:

Orwellian

avatar van thetinderstick
4,0
geplaatst:
fijne single inderdaad.. ! Volgens mij vertelde Nicky Wire dat het nieuwe album zou klinken als ´The Clash meets Abba´.. zit wel iets in.

En een album Trailer

Duetten met Mark Lanegan en Julia Cumming (Sunflower Bean).

avatar van OOOOO
geplaatst:
Poles Apart schreef:
Goeie nieuwe single:

Orwellian


De tekst is niet heel duidelijk, maar dat wilden ze ook niet zei Bradfield, maar gelukkig spreekt de titel (1984) boekdelen.

avatar van thetinderstick
4,0
geplaatst:
OOOOO schreef:
(quote)


De tekst is niet heel duidelijk, maar dat wilden ze ook niet zei Bradfield, maar gelukkig spreekt de titel (1984) boekdelen.


Ik vind de tekst vrij duidelijk hoor.. zeker met de toelichting die de band zelf geeft:

“The track is about the battle to claim meaning, the erasing of context within debate, the overriding sense of factional conflict driven by digital platforms leading to a perpetual state of culture war."

avatar van luigifort
geplaatst:
Orwellian klinkt wel heel erg Keane-ish...

avatar van coldwarkids
2,0
geplaatst:
luigifort schreef:
Orwellian klinkt wel heel erg Keane-ish...


Ok, moet dus haast een geweldig mooi nummer zijn?

geplaatst:
Poles Apart schreef:
Goeie nieuwe single:

Orwellian


Inderdaad : mag er wezen. Ik moet dringend wat meer studio werk van MSP aanschaffen. Heb wel een verzamelaar maar deze band is veel meer dan dé singles. Heb "Postcards from a Young Man" en "Send Away the Tigers" en deze plaatjes staan geregeld op !

avatar van Poles Apart
geplaatst:
TONYLUNA - Journal for Plague Lovers (2009) dan zeker ook aanschaffen. En het oude werk uit de beginjaren natuurlijk.

avatar van thetinderstick
4,0
geplaatst:
The Secret He Had Missed (ft Julia Cumming)

avatar van Timk
Ik was ze alweer een aardig tijdje kwijt. Gestopt na Send Away The Tigers (2007) maar deze eerste nummers klinken wel erg lekker, ik ga me weer even rustig verdiepen in The preachers

avatar van aERodynamIC
4,0
thetinderstick schreef:
Volgens mij vertelde Nicky Wire dat het nieuwe album zou klinken als ´The Clash meets Abba´.. zit wel iets in.

Ik hoorde Don't Let the Night Divide Us en dacht gelijk: dit heeft ABBA-trekjes (hoor ik ook op The Secret He Had Missed). En toen las ik jouw opmerking. Kan wel kloppen dus.

Best een lekker album moet ik zeggen.

avatar van coldwarkids
2,0
TONYLUNA schreef:
(quote)


Inderdaad : mag er wezen. Ik moet dringend wat meer studio werk van MSP aanschaffen. Heb wel een verzamelaar maar deze band is veel meer dan dé singles. Heb "Postcards from a Young Man" en "Send Away the Tigers" en deze plaatjes staan geregeld op !


Vergeet hun beste ‘Lifeblood’ niet. Geniaal!

avatar van Denniz78
1,5
Na de nodige loftuitingen in de britse muziekpers had ik goede hoop, maar op nieuw stelt de band mij teleur. Matige liedjes met een te gladde productie

avatar van Michiel Cohen
1,0
Dit kan echt niet anno 2021. Het moment is daar voor deze band om er mee te stoppen.

avatar van Poles Apart
Michiel Cohen schreef:
Dit kan echt niet anno 2021. Het moment is daar voor deze band om er mee te stoppen.


avatar van milesdavisjr
3,5
De scherpe randjes zijn er al enige tijd vanaf en de producties van de laatste platen zwelgen in weltschmerz. Het is allemaal suikerzoet en het glazuur op je tanden begint na enkele luisterbeurten wat scheurtjes te vertonen. Is het dan allemaal negatief; neen. Echt verrast wordt je door de Welshmen natuurlijk al jaren niet meer, echter het gevoel voor een fijne melodie verleer je niet zomaar. Bradfield heeft nog steeds een prima stem hoewel de galm op zijn stem af en toe wel een ons minder mag. De band weet nog steeds fraaie composities te brouwen, af en toe scheurt James er nog een creatieve zanglijn uit en de songs zijn bij vlagen rijk gearrangeerd. Diapause vormt daar een mooi voorbeeld van. Afwisselend, breed uitwaaierend en het lome gevoel streelt bij vlagen de oren. Desalniettemin staan er ook een aantal missers op; Into the Waves of Love is saai en gespeend van enig avontuur. En hoewel Mark Lanegan bij mij vaak wel een potje kan breken kan hij het voortkabbelende Blank Diary Entry met zijn eenvormige refrein ook niet redden. Een heel sterk album is The Ultra Vivid Lament dan ook niet geworden, er staat echter genoeg fraais op om er met een dikke voldoende vandoor te gaan. Voor liefhebbers die het voorlaatste plaatje van de heren, maar ook een worp als Lifeblood kunnen appreciëren zullen hier geen buil aan vallen. Ben je wat meer fan van het oudere 'schurende' werk dan zal ook dit schijfje van de heren je niet zo snel overtuigen. Ik vermaak mij echter wel met deze worp. Beste tracks; Diapause en afsluiter Afterending, met name die laatste song bevat weer zo'n typische verslavende zanglijn waar Bradfield af en toe patent op lijkt te hebben.

avatar van clayhill
5,0
Michiel Cohen schreef:
Dit kan echt niet anno 2021. Het moment is daar voor deze band om er mee te stoppen.

Jeetje, the Manics ook al !

avatar van milesdavisjr
3,5
Als elke band of artiest een dergelijk advies zou moeten opvolgen zal er toch bar weinig overblijven voor de muziekliefhebber

avatar van Michiel Cohen
1,0
milesdavisjr schreef:
Als elke band of artiest een dergelijk advies zou moeten opvolgen zal er toch bar weinig overblijven voor de muziekliefhebber

Er blijft genoeg over hoor.

avatar van Milannn
4,0
Michiel Cohen schreef:
Dit kan echt niet anno 2021. Het moment is daar voor deze band om er mee te stoppen.


Wat een briljante en gefundeerde uiteenzetting man!

4,5
Na het beluisteren van de eerste twee singles had ik hoge verwachtingen van dit album. Na de eerste luisterbeurt constateerde ik weinig avontuur, veel vrolijke popliedjes. ABBA klinkt inderdaad niet ver weg. Na meer luistersessies kom ik toch tot de conclusie dat dit album meer diepgang heeft en begint te 'groeien'. Door het beluisteren van de tweede cd van de deluxe-uitvoering valt alles nog beter op z'n plaats. Het is nog geen Futurology, This is my truth... of Lifeblood (mijn favoriete albums) maar ik ben zeker niet ontevreden over dit album!

avatar van Michiel Cohen
1,0
Milannn schreef:
(quote)


Wat een briljante en gefundeerde uiteenzetting man!

Graag gedaan.

4,5
Behoorlijk negatieve reacties op een in mijn ogen verrassend sterk album.
Alhoewel ze geen nieuwe paden inslaan klinkt dit album toch echt wel lekker.
Kan zelf geen enkele misser benoemen en wel een paar pareltjes.
Vooral Diapause, Afterending en Still snowing in Sapporo behoren tot hun beste nummers.

avatar van thetinderstick
4,0
duran schreef:
Behoorlijk negatieve reacties op een in mijn ogen verrassend sterk album.
Alhoewel ze geen nieuwe paden inslaan klinkt dit album toch echt wel lekker.
Kan zelf geen enkele misser benoemen en wel een paar pareltjes.
Vooral Diapause, Afterending en Still snowing in Sapporo behoren tot hun beste nummers.


Precies mijn gedachte.. en Still Snowing in Sapporo, wat een fantastisch nummer is dat zeg, inderdaad een van hun betere.

avatar van Twinpeaks
4,0
Prima plaat. Bij de Manics weet je bijna altijd wat je krijgt. Wat dat betreft zijn ze net zo voorspelbaar als de treurige opmerkingen hier . Still Snowing in Sapporo is inderdaad magistraal. Ook Orwellian en Diapause raken de snaar bij mij. Voor mij hoeven ze niet te stoppen , maar ik loop dan ook niet hopeloos achter trends aan in de hoop nog hip gevonden te worden. 4 sterrenplaat

4,5
ard
Ik heb zojuist mijn beoordeling van een 4.0 naar een 4.5 gedaan. Wat een prachtig album, groeit bij iedere luisterbeurt. Diapause en Afterending zijn werkelijk wonderschoon. Geef dit album een volle luisterbeurt en nog een keer en zeker weten dat je verkocht bent. PRACHTIG!!

4,5
ard schreef:
Ik heb zojuist mijn beoordeling van een 4.0 naar een 4.5 gedaan. Wat een prachtig album, groeit bij iedere luisterbeurt. Diapause en Afterending zijn werkelijk wonderschoon. Geef dit album een volle luisterbeurt en nog een keer en zeker weten dat je verkocht bent. PRACHTIG!!


Mee eens! Ook hier een half punt verhoging!

avatar van henrie9
4,0
Met 14 studioplaten op de teller, een mens zal het zich afvragen. Bah, die zullen intussen toch wel allemaal inwisselbaar zijn geworden? Welnu, neen, integendeel, de Manics kennen er nog steeds alles van!  Wel neen, integendeel, dit album staat werkelijk vol schitterende karakteristieke Manic-nummers die er zelfs nog meer dan op hun vorige goede releases allemaal toe doen.

Zal je je veel eerder afvragen, waar blijven ze verdorie die boeiende melodieën toch weer vinden? Want de skip-knop die laat je sowieso gewoon onaangeroerd. Zelfs als deze keer de totaliteit ook veel poppier over komt. Zeker maar dat ze ermee wegkomen. Terwijl ze daar, in zowel 'Orwellian' als 'The Secret He Had Missed', een herkenbaar ABBA-piano-riedeltje uit de duizend hebben ingelast en die prima gaststem van Julia Cummins, dat die toch op en top ABBA is. Of het grootse 'Afterending', met het meewiegende la-la-la-koortje, da's een regelrechte ABBA-iaanse afsluiter. De mannen hebben dus voor een keer de piano gewoonweg een prominente plaats gegeven. Op het lichtjes fantastische 'Diapause' steken ze er ook nog wat echo bovenop.

Tegelijk zijn ze in hun lyrics nog steeds verre van oppervlakkig, ze blijven bevlogen en hun oude kritische zelve. Hier natuurlijk hier geen verbijsterend vitrool meer zoals bv. op hun meesterwerk  'The Holy Bible'. Maar een nummer als 'Orwellian' neemt met Orwell als tussenweg dan weer nog steeds al het bedenkelijke van de Engelse samenleving, hun biotoop, danig op de korrel.

En dan die unieke stem van James Dean Bradfield, de haters ervan hebben hier intussen al lang afgehaakt, die doet de plaat alleen maar weer vol als Manic Street Preachers klinken. Door de tijd gepolijster die stem, maar even krachtig nog als op hun eersteling Generation Terrorists. Ook in het akoestisch ingeleide tweede duet, schoon samen met kelderstem Mark Lanegan, brengt Bradfield het er, net als Lanegan overigens, schitterend van af.

Geef dus, zoals veel Manic- en Bradfieldplaten, ook dit album maar weer wat tijd om te groeien. Het begint misschien wat sombertjes met het sterke 'Still Snowing In Sapporo'. Maar het bruist in z'n geheel van vitaliteit. En dat is toch wel wat na bijna 30 jaar. Jazeker, blijven uitkijken dus naar elke nieuwe release van de Manic Street Preachers. Want deze hier is nogmaals een fraai statement van relevantie.

3,5
3,5 een herhaling van zetten, toch een leuke frisse plaat maar niet 1 om te koesteren als het prachtwerk van de jaren 90.

avatar van BrotherJohn
4,0
Prima album. Doet binnen hun discografie denken aan twee andere herfstige popplaten van ze, namelijk This Is My Truth Tell Me Yours en Lifeblood (waar de akoestische piano ook al eens te horen was). Maar er zit ook genoeg van het catchy-melodieuze van Everything Must Go doorheen.

Eerste nummer is toch wel erg sterk, de twee singles daarna zijn oké, het vervolg is wel wat wisselvalliger maar luistert nog steeds prima weg. Zulke nummer als Complicated Illusions en Diapause zijn toch wel weer erg fijn.

Wat nou als het geen piano was die de familie Bradfield net voor Covid19 uit een erfenis had verkregen, maar een harp. Hadden we dan allemaal nummers in de stijl van Small Black Flowers That Grow in the Sky gekregen?

Gast
geplaatst: vandaag om 09:58 uur

geplaatst: vandaag om 09:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.