Mercyful Fate - Mercyful Fate (1982)

Maakte flinke indruk toen ik 'em op vinyl kocht in 1982. Zoiets had ik toen nog nooit gehoord. Blijft een leuke EP. Hierna maakte de band het uitstekende debuutalbum Melissa.

Ook alleen op vinyl verkrijgbaar. Ik zag hem eens liggen op een platenbeurs voor 100 euro, inclusief tekstvel. Toch maar niet gedaan, want voor hetzelfde geld loop je een nepper...

Wel heerlijke duistere muziek ja

Dat is niets:
Op ebay:
- gesigneerde: voor €178
- een andere voor €260


Je moet zot zijn, oftewel veel geld hebben!

Nu ben ik hier toch erg nieuwsgierig naar geworden, zal zo eens downloaden

Alle nummers zijn natuurlijk te vinden op 'the beginning'

Owja had ik ook gelezen, misschien de Two From The Vault met Melissa en In The Beginning dan maar eens halen. Ben deze EP momenteel aan het luisteren, tot nu toe erg goed!

En na een aantal demo's werd deze Mercyful Fate geboren, geweldig klinkend EP vind ik nog altijd. Ik heb hem op cassette. Cultureel erfgoed maar de hoes is effe lachen natuurlijk... Volgens mij is de officiële naam van deze EP Mercyful Fate, door de hoes kreeg deze EP de (bij)naam Nuns Have No Fun of A Corpse Without a Soul).
Edit: de nodige correctie werd gedaan, waarvoor mijn dank aan de crew.

Als meer dan een voorbereiding op het echte werk kan ik deze eigenlijk niet beschouwen. Tamelijk overbodig naar mijn mening behalve als je van zeldzame plaatjes houdt of van erg foute hoezen.

Kronos heeft een punt, het vuurwerk zou volgen met hun volgende twee albums, maar hoe dikwijls zie je nog een groep debuteren met een EP? Dit plaatje zou ik graag wel eens in mijn pollen krijgen, maar ik ben zot geworden, niet zot geboren, ik heb er geen fabelachtige sommen voor over. Je hoort hier al duidelijk wat ze in hun mars hadden en de rest is geschiedenis, blablabla, blieblieblie, enzovoort. Toch één van mijn meest gekoesterde groepen.

Ik heb deze een tijd geleden voor € 30.00 zien liggen. Dat vond ik al te veel. Blijkbaar had ik 'm makkelijk kunnen kopen en dan doorverkopen voor meer. Maar daar wil ik mij niet mee bezig houden.

Dit werk is wat mij betreft een proefstuk, vergelijkbaar met Apocalyptic Raids van Hellhammer. Nog twee EP's uit die tijd, van Sortilège en Queensrÿche, waren al net wat meer af en kunnen voor mij echt als volwaardig materiaal doorgaan.

En toen was er ineens Mercyful Fate, de band die lak had aan het welbekende inro-couplet-refrein-couplet-refrein-solo opbouw van een song.

Wat heet, op de meest onlogische momenten knallen de gitaarsolos je om de oren alsook tussenstukken en tempowisselingen.
Dat laat de openingstrack al meteen goed horen, pats-boem meteen een gitaarsolo die bij andere bands pas netje in het midden wordt gespeeld.
Daarna misschien het meest normale nummer wat ze ooit hebben opgenomen (niet qua tekst), klinkt vrij tam maar wel erg goed.
Opmerkelijk ook dat King Diamond vrijwel niet hoog zingt in "Nuns Have No Fun".

De openingstrack van kant 2 "Doomed by the Living Dead" gaat weer helemaal los in die typische MF stijl.
Misschien de enigste filler uit hun roemruchte periode (1982-1984) is wel "Devil Eyes", een ronduit zwak nummer.

Deze E.P is dus een opmaat naar die 2 legendarische albums die daarna zouden volgen.
Van de 4 tracks zijn er 3 gewoon erg goed, verplichte aanschaf derhalve voor een beetje MF fan.

Heb mijn vinyl hiervan pas verkocht voor 65 euro.
Dat was wel de eerste persing die een witte rand heeft aan de voorkant, latere persingen die minder waard zijn hebben de zwarte (zoals in de afbeelding).
Met origineel tekstvel is die veel meer waard maar die heb ik er nooit bij gehad.
Uiteraard heb ik deze EP op CD staan nml op "In The Beginning".

Op wat ik hier eerder schreef moet ik toch terug komen. Het volle potentieel is uiteraard nog niet aanwezig, maar wat een nummers. Ik vind ze alle vier zowat even goed. Nuns Have No Fun vond ik vroeger minder maar nu ook helemaal geweldig.

Samen met Melissa het beste van Mercyful fate

Devil Eyes is mijn favoriet. Alles klinkt nog een beetje ruw en ondanks de garage achtige feel, heeft het toch al de horrorsfeer van Melissa en Don't Break The Oath.
Die laatste vind ik trouwens het beste wat de band afleverde.

Op deze EP vind ik alles ongeveer even goed. In den beginne was A Corpse Without Soul mijn lievelingsnummer, omdat ik dit al had gehoord op de radio nog voor ik het album had. Maar daarna kwam Doomed by the Living Dead op 1 staan, omdat er zo veel afwisseling in zit.

Don't Break the Oath is ook mijn favoriete album. Ik lees hier op de site dat het latere In the Shadows ook erg goed zou zijn. Maar op het eerste gehoor, zo vertrouwd zijnd met het oudste werk, hoor ik niet veel meer dan recyclage van gitaarriffs uit deze beginperiode.

Nuns have no fun is natuurlijk een kut nummer bij de andere 3 nummers.

Vandaar dat ik hier nooit de volledige punten voor zal geven.

Ik vind 'Nuns Have No Fun' juist het beste nummer van deze EP.

Ook deze staat bij mij nog in de kast. En voor toentertijd best wel een shocketende hoes.

Sinds gisteren heb ik deze weer op vinyl. Wel een tweede persing (met zwarte rand dus).

(Ik heb een corectie ingestuurd, de hoes met witte rand zoals de EP eerst verschenen is.)

Ik wilde deze ook heel graag (terug). Destijds had ik volgens mij een eerste persing. Maar toen ik die verkocht was er nog geen internet en ik had er geen flauw benul van dat er maar 200 van waren.

Fabelachtige sommen heb ik er ook niet voor over. Maar ik heb heel rationeel besloten dat het wel iets mag kosten. Wachten op een mooi exemplaar voor 10 euro is wachten op Godot.

Hoe vaak geef ik geen 50 euro uit aan een klein stapeltje lp's en/of cd's waarvan sommige al snel aan mijn aandacht ontsnappen omdat ik er weinig emotie bij voel.

Deze EP (vinyl NM, hoes VG+) kostte me nu 59 euro. En ik ben er veel blijer mee dan die 6 of 7 cd's van deze of gene.

Eigenlijk maakt deze (en een beetje de EP van Sortilège die ik ook weer op vinyl heb) mijn verzameling gevoelsmatig echt compleet. Vooral deze eerste van Mercyful Fate bleef een onoverkomelijk gemis.

Dit schijfje is elke euro waard. Op vinyl klinkt het toch anders dan op cd (The Beginning). En zelfs als ik er geen waarde meer aan zou hechten, kan ik deze EP weer verkopen voor minstens evenveel.

Dus Sir, als bovenstaande rationele overweging, opgestookt door een passioneel vuur, jou iets zegt, misschien toch ook eens op zoek gaan.

Eigenlijk is die hoes toch wel geinig. Hoeveel 'heksen' zijn er ooit verbrand door de kerk? Kleine King keert de zaken (symbolisch) graag om.

Gadverdamme, en ik spaar nog mijn beste vloeken . A job well done, Kronos .

Klassieker, alleen al voor de krachttoeren van de twee gitaristen en het rauwe zuivere geluid. Ik moet mezelf tegenhouden om het volume nog hoger te zetten, slecht voor de tinnitus en het geduld van de buren. Op de zevende dag rustte God, en de Duivel maakte van de gelegenheid gebruik om Mercyful Fate te ontketenen.

Tijdloos is een loos woord, maar wie had in 1982 kunnen denken dat dit zo lang zou meegaan?

Een echte cultklassieker, die hier op MusicMeter eigenlijk nog veel te weinig stemmen heeft.

De EP heeft ondanks haar ambachtelijke (audiofielen zullen zeggen: krakkemikkige) sound een volstrekt uniek karakter. Niet alleen de stem van King Diamond en ook die rare doorgecomponeerde songstructuren zijn iets wat je alleen maar bij Fate en King Diamonds eigen band aantreft.

Om zo een EP te openen was (en is naar alle waarschijnlijkheid) ongekend. A corpse without soul is later door Metallica op de Garagedays opgenomen in hun Mercyful Fate Medley. Een mooie ode maar dit early thrashnummer van de originele meesters weten ze maar nauwelijks te benaderen.
Mercyful Fate's beste? Ik weet het niet, maar je weet wel gelijk wat je in huis haalt.

Idem!

Ik had ergens gelezen dat deze EP in ons eigen Roosendaal opgenomen en gemixt is.

Leuke EP, maar de 2 platen hierna zijn wel een stuk beter op de hoes na dan want die vind ik wel een hele gave "kvlt" uitstraling hebben.

Dit blijft een uitstekende opwarmer voor het muzikale inferno dat Mercyful Fate later op de wereld zou loslaten. Mijn favoriete nummer is Devil Eyes, met zijn heerlijke drive. Alleen Nuns Have No Fun vind ik wat minder. De geluidskwaliteit is niet best maar dat hoort bij de charme van een debuut EP als deze.

90/100

Herkenbaar, heb de tweede persing onlangs ook eindelijk aan mijn verzameling van MF kunnen toevoegen. € 16,25 per nummer, maar elke euro meer dan waard.

sinds dag van uitagve en vaste gast op de draaitafel. zelfs op 33 toeren klinkt dit nog. Persoonlijk vind ik dit hun beste werk! Vet vol solo's en breaks. Devil eeeeeeeeeeyes!!!!!!!!

Eigenlijk zijn het alle 4 gewoon krakers, Nuns is dan wel het meest simpele nummer wat ze ooit gemaakt hebben, een simpele stamper... maar wel een zalige! De andere 3 zijn voor mijn gevoel echt fantastisch, top! Ongelooflijk rauw, punky energie en voor jonge gassies steken de nummers verdomd goed in elkaar.
Deze moet altijd voluit bij mij! Heb hem ooit nog eens gekregen van een vriend, origineel met tekstvel... lucky bastard!