Sam Fender - Seventeen Going Under (2021)

De 2 nummers van de videoclips zijn wel duidelijk het beste.

Aanvankelijk dacht ik met een 13 in een dozijn albumpje te maken hebben. Tracks nr 9,10 en 14 bevatten duidelijk elementen die hiervan afwijken.

Mooie, persoonlijke teksten op deze tweede plaat van Sam Fender, maar op muzikaal vlak wil het me niet echt begeesteren. Ik hoor er een aantal andere artiesten/bands (Springsteen en The War on Drugs voorop) in terug, maar een eigen geluid wordt er niet echt uit gedistilleerd, vind ik. De songs doen het prima op de achtergrond, het is allemaal wel erg degelijk.

3 sterren

Angel in Lothian had natuurlijk niet als bonustrack moeten staan. Weergaloos nummer.

zeer goede plaat, kijk al uit nr zijn optreden in Werchter deze zomer

Best goed album. Krachtige goed in het gehoor liggende songs. Enige jammere is dat soms de ietwat schreeuwerige stem net even wat te veel wordt. Volume moet dan toch tandje omlaag.

Vandaag voor het eerst dit album geluisterd, en het klinkt top! Er zijn misschien een paar mindere nummers, maar dat weerhoudt mij er niet van om dit album een goede score te geven. Hij kan goed zingen, ik hoor het schreeuwerige er niet in (wat ik hier en daar lees), maar voor een man kan hij hoge tonen halen. De teksten zijn dik in orde en er is voldoende variatie tussen uptempo nummers en rustige nummers. Het beste lied is wat mij betreft Spit of You.

Een top album. We hebben het laatste van deze zanger nog niet gehoord.

Hier kan ik me zo in vinden. Als ik vrienden van mij moet geloven is Fender een erg vernieuwende artiest. Maar wat aan zijn muziek is er zo vernieuwend dan?

Vernieuwend is het absoluut niet ( hoeft ook niet ), maar heel erg goed is het zeker wel!

Ondertussen al een 3de uitgave hiervan uitgebracht, met naast de 5 eerdere bonusnummer nu nogmaals 5 bonussen erbij en de live cd Finsbury Park

Ja, dit dus. Ik heb dit opgezet omdat deze meneer kennelijk een headliner is op dtrh. En ja, het is heel degelijk. Ik zal niet direct hard wegrennen. Maar de kans dat er op een ander podium iets leukers te doen is, lijkt mij groot. 3 sterren, en een halve ster minpunt voor de aalgladde sax.

Prima opvolger van zijn debuutplaat waarbij het openingsnummer fenomenaal is naast het prachtige Spit Of You & Mantra.
Vooral zijn zeer persoonlijke teksten zijn aangrijpend en de plaat heeft wederom veel raakvlakken met artiesten als The Boss & War On Drugs.
Las onlangs dat hij een deel van de opbrengst van zijn tour schenkt aan ondersteuning van zijn armoedige geboortestreek.
Sympathiek & sociaal gebaar.