Robert Plant | Alison Krauss - Raise the Roof (2021)

Verrassend dat het album begint met Quattro (World Drifts In) van Calexico's Feast of Wire. Een van mijn favoriete albums uit de jaren 90. Calexico - Quattro (World Drifts In) - YouTube

Beste Michiel. Geloof me, I know what I'm doing. De plaatsing is optimaal binnen de beperkingen van de akoestiek van mijn woonkamer. Zoal ik al eerder zei (maar wat kennelijk niet aankomt, of gewoonweg keihard genegeerd wordt), andere albums klinken prima. Zelfs hele complexe muziek met enorme orkestbezetting, maar die wel goed is opgenomen en gemastered. Hele kleine muziek zoals een solo stem of piano ook. Rockbands ook. Singer songwriter ook. De Led Zeppelin Remasters ook, etc, enzovoort.

Het is de loudness wars, waar dit album een overduidelijk voorbeeld van is. Helaas.

Leuk interview in de Volkskrant.

Robert Plant vindt de chemie met bluegrass-artiest Alison Krauss nog beter dan die met Led Zeppelin
DPG Media Privacy Gate - volkskrant.nl

Het is de loudness wars, waar dit album een overduidelijk voorbeeld van is. Helaas. [/quote]

Dit is zo'n discussie waar je nooit uitkomt. Helaas kunnen we niet even luisteren bij elkaar.
Ik beluister het album voorlopig nog via Spotify wat geïntegreerd zit in een Denon versterker. Op dit moment geen last van een luide mastering. De "gewone productie", wat voor de mastering plaatsvindt is wel wonderschoon en mooi helder. Ik hoop hem binnenkort op vinyl te hebben. Ik ben benieuwd of ik dan herken wat je zegt.

Ik heb dergelijke verhalen in het verleden eerder gehoord. Ik denk dat je heel voorzichtig moet zijn met dergelijke beschuldigingen inzake het album van Robert Plant/ Alison Krauss. Zij kunnen geen invloed uit oefenen op de keuze van de kwaliteit van je eigen gehoor, ruimtelijke akoestiek en gebruikte geluidsapparatuur.

Nogmaals......ik denk dat het weinig zin heeft om met een discussie zoals deze door te gaan. Beetje off topic ook.......Laten we het over het album hebben. Heb jij (of iemand anders) het vinyl in zijn of haar bezit? Wat zijn de ervaringen?

Daar heb je de comments op discogs.com of Steve Hoffman Music Forums voor.

Minder spannend dan de voorganger maar blijft prettig luisteren.

Dat ik herken ik; waardeer dit album net zo.

Veertien jaar (!!) na het memorabele ‘Raising Sand’ doen de zanger-veteraan van Led Zeppelin en de gelauwerde bluegrass zangeres het kunstje nog een keer. Opnieuw roots-achtige bewerkingen van redelijk obscure pareltjes uit de Engelstalige songbooks. De vocale kracht van de mix van deze bijzondere stemmen doet de rest. Ze geven elkaar de ruimte, vullen elkaar subliem aan en de muzikale begeleiding is met o.a. meestergitarist Marc Ribot en Los Lobos mastermind David Hidalgo meer dan in orde. En met T-Bone Burnett als producer, is het garantiekeurmerk verzekerd. Tijdloze plaat.

Vinyl onder de boom.....altijd fijn, zeker als het dit album is. Na een hernieuwde luisterbeurt gaat er een halfje bij.

Zeer verrast dat er een opvolger van Raising Sand kwam. Natuurlijk verrast deze minder omdat we het recept al kennen, maar potverdorie wat klinkt het toch weer zalig ......

Twee weken geleden dit voortreffelijke duo mogen aanschouwen, op een zonnige dag in Hyde park gaven ze een prachtige optreden tijdens British SummerTime ten beste.

Ik heb ademloos staan luisteren naar deze twee giganten, die de sfeer van deze plaat perfect overbrachten op het publiek, begeleid door hetzelfde pak muzikanten die ook deze lp vol hebben gespeeld.

Thuis gekomen heb ik gelijk beide platen van dit duo besteld, en dat had ik eerder moeten doen, prachtig geluid op mooi rood vinyl. Mooie interpretaties van degelijke klassiekers uit de country en rock archieven, perfect samengesmeed tot een appetijtelijk geheel door kunstenaar T Bone Burnett, voor degene die dit ook wil zien, morgen (10 juli) staan ze bij paleis Soestdijk, kijken en luisteren .

Ik heb kaarten maar moet avond voorbij laten gaan. ivm corona niet mogelijk.
Indien interesse, 2 kaarten + parkeerkaart. PB graag.

Krijg net mail binnen concert afgelast, Alison is ziek, hopelijk niet meer dan klein griepje.
Ikke wel beetje blij. Verkoop van tickets overal ingetrokken. Nieuwe datum afwachten en dan nieuwe kans

De tweede cd van de Engels rockzanger Robert Plant en de Amerikaanse country zangeres Alison Krauss; 14 jaar na hun eerste album.

Het begint met Quattro (World drift in) van de groep Calexico. Het lied staat op hun album Feast of wire uit 2003.
Daarna The Price of love van de Everly Brothers. De senioren kennen deze zingende broers; de jongere generatie waarschijnlijk niet. Ze waren in de jaren 50 en 60 wereldberoemd. The Price of love was in 1966 een hit.
Go your way is van de zangeres Anne Briggs, die zich na 3 prachtige albums uit het artiestenleven terugtrok. Ze is van 1944 en nog altijd onder ons.
Trouble with my lover van Betty Harris (1939). Een liedje uit 1968. Toch leuk dat Krauss en Plant deze zwarte zangeres eren met dit lied.
Searching for my love is van een andere zwarte Amerikaanse zangeres Bobby Moore (1930-2006) die met haar groep the Rhythm Aces dit lied op het vinyl zette.
Can’t let go werd bekend door Lucinda Williams van haar cd Car wheels on a gravel road.
It don’t bother me is van de Schotse zanger gitarist Bert Jansch (1943-2011 ) Hij zette dit op de plaat in 1965.
You led me to the wrong is een lied uit 1977 van Ola Belle Reed ( 1916-2002 ) Een Amerikaanse zangeres, folk en bluegrass artieste.
Last kind words blues van Geeshie Wiley. Het lied dateert uit 1930 en van deze Afro Amerikaanse country artieste is weinig bekend.
High and lonesome schreef Robert Plant speciaal voor Raise the roof.
Going where the lonely go, is van de bekende country artiest Merle Haggard uit 1982.
Somebody was watching over me geschreven doorr Brenda Berns, maar bekend geworden door Maria Muldaur en Bonnie Raitt, die een duet zongen op Muldaurs album Fanning the Flames uit 1996.

Van deze cd is Go your way van Anne Briggs mijn persoonlijke favoriet.

Inmiddels vond Robert Plant een andere, zij het onbekende zangeres Suzi Dian, met wie hij dit jaar een enigszins vergelijkbaar cd maakte: Saving grace.
Alison Krauss & the Union Station bracht onlangs een cd uit, getiteld Arcadia.

Mooi bericht ouwekock. Maakt mij nieuwsgierig naar dit album. Ik kende wel het album uit 2007 maar deze is volledig langs mij heen gegaan. Ga nu maar eens luisteren.

Chet, het is min of meer een voortzetting van de cd uit 2007. Leuke muziek voor de liefhebbers.