Lady Blackbird - Black Acid Soul (2021)

Het eerste nummer dat ik hoorde was Fix It; na drie noten was ik helemaal 'om'. Da's pas zingen, zoals dat niet zoveel meer gebeurt. Het stikt van de zangeressen die vooral hun best doen om zo te zingen zoals ze menen dat het publiek dat graag hoort. En daarom klinken er zoveel zielloos.

Hoe het ook kan is op dit album te horen. Deze Lady zingt om expressie te geven aan haar eigen emoties bij een song, en niet die van anderen. Geen noot verkeerd, soms raspend en schurend en soms fluweelzacht. Soms wat steviger, maar meestal haar zang klein houdend.

Een manier van zingen zoals dat vroeger heel gewoon was. Niet voor niets is Nina Simone haar inspiratiebron, getuige haar artiestennaam en het openingsnummer. Dan is dat in ieder geval snel duidelijk. Mjuman doet het denken aan Cassandra Wilson. Dat heb ik ook, die is namelijk ook niet verkeerd.

Maar buiten die stem valt er nog meer te genieten: de heerlijke pianoklanken en een fraaie productie zijn hierboven al genoemd. Maar graag wil ik hier nog het mooie spel op contrabas noemen.

Als ik al een minpuntje moet benoemen, dan is dat het laatste nummer. Zeker niet slecht, maar het wijkt wat veel af van de rest. Daarnaast verdient dit heerlijke album eigenlijk ook een meer passende afsluiting

Vanaf 28 januari regulier in Nederland verkrijgbaar op cd en vinyl!

Nieuwe tourdata zijn bekendgemaakt. Maandag 31 januari 2022 in Paradiso Noord.

Fix it is mooi inderdaad. Niet in de laatste plaatst vanwege de piano. Sowieso is de kaalheid van deze plaat erg aantrekkelijk. Het duurde even voor ik Ruler of my heart (Allen Toussaint/ Irma Thomas) hekende.
Grappig genoeg is het niet eens de stem die me het meest de Nina Simone vibes geeft. Neem het instrumentale stuk op Lost en looking bijvoorbeeld. Erg toffe instrumentale afsluiter ook. Dat alles gezegd hebbende.. Lady Blackbird /Marley Munroe's stem is veel meer dan bonus!
Vanavond ben ik voor het eerst goed gaan zitten voor de plaat die al een hele poos in mijn lijstje stond, en ik kan met zekerheid zeggen dat ik dit een topper van het jaar vind.

Mooi album, toch was ik zonder getipt te worden het album nooit gaan luisteren. Het artwork ziet eruit alsof het om een verzameling 70's soulliedjes gaat, en nodigt me niet uit om te luisteren. Jammer want bij deze fraaie muziek hoort mijnsziens een passende albumcover, en niet een goedkoop uitziend prulletje. Ik ga hier echter wel de tijd voor nemen want op het gehoor lijkt me dit een groeiplaat, en de dame heeft een stem die me haast dwingt verder te luisteren. Mysterieus en een prachtige klankkleur!

Ja, ik vind de hoes ook jammer. Alsof ze het vergeten waren en er op de avond voor de release nog even wat in elkaar geflanst is.

Toch nog even reageren
Hangt af van je lurven - heb Melanie De Biasio live gezien (Transition) - en ik kon gewoon blijven zitten, terwijl ik geen kleine lurven heb.

Dit is echt een stuk broeieriger.

Het vinyl gaat er gewoon komen!

Zittend live gezien, van mn stoel geblazen daar mn lurven te stevig bleken.

Hoop op 29-1 te kunnen vergelijken met deze artieste.

Er zijn soms van die stemmen die je bij de eerste noten helemaal oppakken en niet meer los laten. Als we het dan hebben over de jazz/soul combinatie dan denk ik aan een José James of een Zara McFarlane en het begint er toch sterk op de lijken dat we daar Lady Blackbird aan toe kunnen gaan voegen. Want wauw wat een stem, meteen al bij opener Blackbird. Warmte, diepte en een beetje wat van Nina Simone. Verder een vrij ingetogen instrumentatie en een duister sfeertje. En die prachtige stem laat je nummer na nummer niet meer los. Wat een kracht, pracht en beleving wordt er door Lady Blackbird in die stem gelegd. De begeleiding is dan weer ingetogen met een mooie piano zoals op Fix It, of het wringt wat meer zoals op Ruler of My Heart. Iets meer tempo en afwisseling op Collage of meer sfeer door de backings op Beware the Stranger. Op de titeltrack zijn de toetsen wat irritant, maar alles is dus die stem. Wat.Een.Prachtige.Stem.

Mooi debuut van Marley Munroe AKA Lady Blackbird, niet toevallig een artiestennaam die naar de grote Nina Simone hint. Black Acid Soul begint dan ook met het nummer Blackbird van Simone, nog steeds erg actueel (jammer genoeg). De songs worden vrij sober uitgevoerd, met nu eens begeleiding op de piano (Deron Johnson speelde ooit nog met Miles Davis), dan weer de gitaar. Ook de trompet mag bij gelegenheid een woordje meespreken. Troy Andrews' bijdrage is miniem, maar als hij dan opduikt, klinkt het wel meteen subliem.

De grootste troef is natuurlijk de stem van deze zangeres. Doet erg denken aan Nina Simone en Billie Holiday, maar ook de meest soulvolle versie van Amy Winehouse schiet me te binnen. Scherpe randjes zijn echter nauwelijks te onderscheiden, alles klinkt erg mooi en warm vooral. Een album om van te genieten, ogen dicht, schouders licht wiegend, mindset op dromenland.

4 sterren

Prachtig dit zeg! Met stip bovenaan mijn verlanglijstje dit

Eindelijk het vinyl binnen! Ondanks de nogal sobere hoes met niks extra's is het de moeite waard; het gaat tenslotte om de muziek en die is prachtig.

En mijn cdtje (ook ontvangen vandaag) heeft een veel mooiere hoes dan verwacht; alleen de foto, zonder de letters er overheen.

Die schallplatte is unterwegs

Hier is de lp ook binnen, en een speciaal bedankje aan Ducoz en collega's. Het is enorm gewaardeerd


De lp idem en vind ik ook mooier zo.

Lady Blackbird store - Products - ladyblackbird.tmstor.es

Ik neem aan dat haar bandcamp release anders is (zoals hier getoond). Iemand die die versie heeft wellicht?

Die zijn inderdaad met bovenstaande hoes. De LP met alternatieve hoes is volgens mij ook een tweede persing, aangezien die LP’s van haar Bandcamp al een tijdje (met foto’s) op Discogs stonden. Ik heb hem ook met nieuwe hoes binnen gekregen vandaag. Blijft een prachtig album!

Heel mooi album ja. Five Feet Tall

Is het dat ik het nu op vinyl draai en de beleving sterker is? Valt het gewoon heel goed op de zondagochtend (en afgelopen vrijdag juist 's avonds laat)?

Waar ik de eerste keer helemaal om was en gelijk voor de 4,5* ging, daar zakte de belangstelling even weg met als gevolg 4*, nu weer helemaal terug en met terugwerkende kracht ook mijn top 10 over 2021 in.

Het doet me ineens ook denken aan de sfeer die Melanie de Biasio weet neer te zetten. Ook zo mooi.

Kaartjes voor Rotterdam binnen: nu maar hopen dat het doorgaat (het is al een verplaatst concert).

De piano op Lost and looking is fijn zeg..

Ook hier is de vinylversie van dit fantastisch album op de spreekwoordelijke mat gevallen (verpakking past hier niet door de brievenbus) Vind het oorspronkelijke artwork zoals hierboven staat aangegeven mooier als de nieuwe release. Vinyl klinkt goed, muziek uiteraard fantastisch. Dit had Nina nog moeten horen. Reïncarnatie bijna

De Amsterdamse grachtengordel heeft het album eindelijk ook ontdekt, op dit moment best verkopende lp bij Concerto.

De concerto/plato zit toch niet alleen in Amsterdam?
Ik geloof dat deze het overal goed doet hoor, en terecht het blijft echt een prachtplaat. Misschien hebben mensen in deze tijd ook gewoon behoefte aan tijdloze liedjes, door een prachtige stem gezongen. En geef ze eens ongelijk. Dit soort albums zijn niet perse in een tijdgeest te vangen volgens mij. Goede kwaliteit soul en vocal jazz doet het altijd wel goed. Kijk maar eens naar een Gregory Porter, zijn albums gaan ook altijd als warme broodjes over de toonbank, al vind zijn albums wel minder spannend dan deze beauty.

Vreemde en ietwat stigmatiserende reactie:

1. Als je een artiest succes gunt, gun je die artiest dan niet succes binnen de Grachtengordel?

2. Concerto (A'dam) bedient zeker *niet* enkel en alleen de grachtengordel - meerdere gerespecteerde users alhier die ik er stellig van 'verdenk' dit album aan te gaan schaffen.

3. Schoenmaker hou je bij je echte recensieleest - populisme is een valkuil waar je makkelijker invalt dan uitkruipt

Hoop dat vanmiddag de DHL-man nog wat op mijn mat komt droppen.

Ik koop regelmatig wat bij Concerto als ik in Amsterdam ben. Nu woon ik ook wel aan een 'gracht', maar geen Amsterdamse

Ik zie het album ook meer en meer voorbij komen. Niet zo verwonderlijk ook. Nu is het fysiek goed verkrijgbaar en dit is tijdloos en spreekt veel mensen aan. Ik kreeg hier thuis ook de reactie dat dit erg goed klonk. Enkele minuten later was ik in bezit van twee kaartes voor haar optreden in Rotterdam. Ik bedoel maar.

De DHL-man heeft aan mijn wens voldaan en zodoende ging het album - na meerdere maanden aan het digitale getij onderworpen geweest te zijn - de vinylistische contra-expertise in. En ook - rekkelijk gezien - hier in de Utrechtse Grachtengordel is het album goed gevallen.

Ha, ha, wellicht had ik wat duidelijker moeten zijn.

De opmerking is niet gericht aan Concerto, want toen ik in Amsterdam werkte kwam ik er graag en vaak.
Amsterdammers hebben over het algemeen het idee dat daar alles op cultureel gebied gebeurt. Zien de rest van Nederland als provinciaaltjes. Terwijl in de provincie juist veel interessante luisterpodia zijn.
Volgens mij dan.

Lady Blackbird was gelukkig al wel in de provincie te zien.

Heb ruim 7 jaar gewerkt in A'dam - de stad waar de rest van Nederland omheen is gebouwd - en ik ken de lokale attitude heel goed, een Amsterdamse maat kreeg - op weg in de trein naar het zuiden (werkzaam in Helmond - weet je wel waar dat helemaal ligt Helmond ) al heimwee zo gauw de trein het Amstelstation passeerde.

Wat ik nog steeds als een groot gemis ervaar, is een overzichtelijke culturele agenda in NRC. Daarmee is men een hele tijd geleden al gestopt - en mede daardoor is het lastig om op het netvlies te krijgen wat er 'in de provincie' te doen is, bijv fijne optredens in de Junus-hof (Wageningen). Omdat het concert-topic hier niet statisch is - een overzicht dat kan worden aangevuld - biedt ook dat geen soelaas en mis je daardoor (naar later blijkt) essentiële concerten.

Sterker nog Concerto bediend hier in Vlissingen ook met een behoorlijke regelmaat (via mjuman’s DHL-man). Nog sterker afgelopen dinsdag lag dit album van hun hier op de mat, nou ja in de postbus…….

Overigens vind ik de cover zoals die hier op de site staat een stuk mooier dan de cd uitgave die ik nu in bezit heb. De muziek daar in tegen klinkt als een klok ivm streaming. Blijft het album van 2021 voor mij.

Zo'n mentaliteit is trouwens ook van toepassing op Antwerpenaren, die noemen de rest van Vlaanderen parking.

Fijn album voor bij de vrijmibo. Het jaren 70 sfeertje bevalt prima. Goede opmaat voor de film Vanishing Point die vanavond de blue ray speler in gaat