Exodus - Persona Non Grata (2021)

Eerste single is ook vrijgegeven, beuken als vanouds: EXODUS - The Beatings Will Continue (Until Morale Improves) (OFFICIAL MUSIC VIDEO) - YouTube

De door velen langverwachte nieuwe Exodus is eindelijk uit, d.w.z. op cd en de streaming platforms, helaas laat de door mij bestelde vinyl versie nog even op zich wachten. Ik kon het niet laten, dus heb er zojuist mijn eerste luisterbeurt op zitten via Spotify.

En? Heeft Exodus, een van de vaandeldragers van de zogenaamde Bay Area thrash scene (en misschien wel horende bij de elite van de "big four") een nieuw geluid anno 2021? Welnee, het klinkt weer typisch als Exodus, uiteraard mede door het herkenbare stemgeluid van Souza. Tuurlijk, je hoort af en toe best wat nieuwe ideeën en er wordt zo her en der wat gas terug genomen (Prescribing Horror), maar in de basis is het gewoon weer een lekkere Exodus stamper. Daarnaast is ook het artwork en de productie weer prima in orde.

Exodus voegt gewoon weer een zeer degelijke plaat toe aan hun niet misselijke oeuvre en fans van het eerste uur kunnen weer gretig toehappen!

De vaandeldragers van de thrashmetal stellen ook ditmaal niet teleur, al heb ik de band wel eens beter op dreef gehoord. Echt spannend wil het ook niet worden; het is vooral gewoon goed. Iets meer variatie en tempowisselingen waren welkom geweest, maar gezegd moet worden dat de boel als vanouds lekker doorbeukt, met amper een adempauze. En dat een uur lang. Die lange speelduur wreekt zich helaas wel een beetje in de vorm van zanger Steve "Zetro" Souza, die nog steeds klinkt als een gillend speenvarken. En dat een uur lang. Met een betere (of zelfs maar verstaanbare) zanger zou Exodus absoluut meer indruk maken dan nu het geval is.

Ik heb Exodus eigenlijk nooit gevolgd. Kende ze alleen van Vara's Vuurwerk 50, vele decennia geleden. Maar wat een lekker plaatje is dit!

Ik kan er nog niet warm voor draaien. Het steekt leuk in elkaar en is helemaal niet vervelend om te draaien, maar dat vonkje dat Tempo Of The Damned bijvoorbeeld wel had, ontbreekt hier. Het doet me ook teveel denken aan de Zetroloze periode van de band. Dat raakte me ook niet zo.

Ik zit (helaas) voorlopig in jouw kamp Edwynn.

En met zetroloos bedoelde ik natuurlijk niet Paul Baloff. Dat dat helder mag zijn.

Goes without saying.

Dit is een album waarvan ik zou durven zeggen, dat dit het antwoord is op de vraag: Hoe zou The Atrocity Exhibition klinken met Zetro in plaats van Dukes? Ongeveer zo dus. Niets mis mee voor mij persoonlijk. De heren gebruiken hun instrumenten precies zoals ze al jaren doen. Moddervet en retestrak. En Zetro's stem is hier naar mijn mening beter dan ooit. Een solide 3 sterren gaan er wel komen, maar of het ook replay-waarde heeft...

In 7 jaar tijd is er bij Exodus weinig veranderd. Persona Non Grata sluit naadloos aan op Blood In Blood Out, waarbij mijn enige commentaar op deze site 'Lekkere Beukplaat' was.

Dat kan ik hier herhalen. Dit album bevat weer de typische gitaarriffs waar deze band in grossiert en Zetro blaft de boel lekker bij elkaar. Grootste makke van de plaat: het duurt vaak te lang. De riffs worden soms net iets te lang uitgemolken, er wordt nog net even een riff teveel toegevoegd of een herhaling teveel gedaan. Het openingsnummer - dat prima in een kleine 5 minuten gekund had - is wat dat betreft exemplarisch.

Een geweldige beukplaat, had zelf graag wat meer typisch Exodus mid-tempo groove gehoord waar ze zo weergaloos goed in zijn, maar de kwaliteit druipt van de plaat af. Sluit idd naadloos aan op de voorloper, maar met als uitzondering dat hier wel degelijk (hoe compromisloos de plaat ook is) wat meer variatie aan de dag wordt gelegd. Niet alleen in de nummers onderling, maar ook in de nummers zelf. Zetro is een kwestie van je houdt van zijn stem of niet, ik zeer zeker wel. Hij bijt en spuugt de teksten overtuigend mijn kamer binnen.
Een zalige plaat, hard en genadeloos, maar je hoort vooral zeer geïnspireerde band aan het werk. Hulde!

Laatst deze voor een leuk prijsje op de kop getikt als vinyl-picturedisc, echt een gave uitvoering: Just a moment... - discogs.com

De plaat beukt als vanouds, maar inderdaad wat meer mid-tempo groove zou wel welkom zijn geweest. Zeker omdat een uur van dit geweld wel eens iets te veel kan worden.
Voor mij zitten de prijsnummers voornamelijk aan de eerste helft van de plaat, het titelnummer, Slipping Into Madness en vooral Prescribing Horror.

Juistem