Wild Turkey - You & Me in the Jungle (2006)
mijn stem
2 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Uitgebracht in eigen beheer
-
Propaganda (3:01)
-
Friendly Fire (2:27)
-
Split Down the Middle (3:05)
-
Snakewalk (4:38)
-
Catalan Lullaby (5:40)
-
Faultline (2:30)
-
You and Me in the Jungle (5:56)
-
Northern Lights (5:46)
-
Play Another Fast Song (2:33)
-
Soldier Boy (4:56)
-
U Got It (4:15)
1
geplaatst: 1 januari 2024, 23:50 uur
Toen bassist Glenn Gornick in 1970 Jethro Tull moest verlaten, maakte hij een doorstart met Wild Turkey. Na het prima, op progressive rock-met-folk geörienteerde Battle Hymn (1971) en het meer rockgerichte Turkey (1972) lukte het niet meer om een platencontract te krijgen.
Wel verschenen in de jaren 2000 - 2021 postume albums, veelal live opgenomen met de gitaristen Mick Dyche en Bernie Marsden.
In 2006 kwamen originele leden Glenn Cornick en zanger Gary Pickford-Hopkins na het aangename comebackalbum Stealer of Years (1996) nogmaals bijeen. We zien hen samen afgebeeld op de hoes van het in eigen beheer uitgebrachte You & Me in the Jungle.
Ze recruteerden bovendien twee ex-leden van Wild Turkey die op het tweede album hun entree maakten: toetsenist Steve Gurl is tevens ex-Babe Ruth, nog zo'n vergeten Britse klasbakband uit de jaren '70, plus gitarist Mick Dyche. Verder horen we de mij onbekende gitarist Graham Williams, op percussie en zang John 'Pugwash' Weathers, bekend van Gentle Giant én (grootste verrassing) drummer Clive Bunker, net als Cornick lid van Jethro Tull in de eerste jaren van de groep, inclusief Aqualung en de edelverzamelaar Living in the Past.
Oude muzikantenvrienden in de studio voor een album dat zonder commercieel doel werd opgenomen. Voor liefhebbers van Jethro Tull mogelijk interessant, maar al snel is daar de constatering dat de heren alle gevoel voor urgentie kwijt waren. Ik kan het ook positief formuleren: de mannen hadden hoorbaar een goede tijd, zonder vernieuwend of modieus te willen klinken.
Wat klinkt is toegankelijke rock van prima muzikanten met muziek die mij niet pakt. In niets moet ik aan de twee studioplaten denken of het livewerk dat vanaf 2000 (Final Performance) verscheen. Classic rockelementen te over, spelen konden ze nog steeds. Op Faultline huilt dankzij Pickford-Hopkins een mondharmonica en op Northern Lights klinkt zelfs Keltische folk, dankzij de accordeon en doedelzak van Nigel Hopkins (mijn favoriete nummer).
Het eindresultaat is best aardig voor een ongecompliceerd kroegconcert, maar het niveau van voorheen bereiken? Neen.
Cornick overleed in 2014 op Hawaii waar hij inmiddels woonde. Hij wordt hier herdacht door Martin Barre, gitarist van Jethro Tull gedurende vele jaren.
Wel verschenen in de jaren 2000 - 2021 postume albums, veelal live opgenomen met de gitaristen Mick Dyche en Bernie Marsden.
In 2006 kwamen originele leden Glenn Cornick en zanger Gary Pickford-Hopkins na het aangename comebackalbum Stealer of Years (1996) nogmaals bijeen. We zien hen samen afgebeeld op de hoes van het in eigen beheer uitgebrachte You & Me in the Jungle.
Ze recruteerden bovendien twee ex-leden van Wild Turkey die op het tweede album hun entree maakten: toetsenist Steve Gurl is tevens ex-Babe Ruth, nog zo'n vergeten Britse klasbakband uit de jaren '70, plus gitarist Mick Dyche. Verder horen we de mij onbekende gitarist Graham Williams, op percussie en zang John 'Pugwash' Weathers, bekend van Gentle Giant én (grootste verrassing) drummer Clive Bunker, net als Cornick lid van Jethro Tull in de eerste jaren van de groep, inclusief Aqualung en de edelverzamelaar Living in the Past.
Oude muzikantenvrienden in de studio voor een album dat zonder commercieel doel werd opgenomen. Voor liefhebbers van Jethro Tull mogelijk interessant, maar al snel is daar de constatering dat de heren alle gevoel voor urgentie kwijt waren. Ik kan het ook positief formuleren: de mannen hadden hoorbaar een goede tijd, zonder vernieuwend of modieus te willen klinken.
Wat klinkt is toegankelijke rock van prima muzikanten met muziek die mij niet pakt. In niets moet ik aan de twee studioplaten denken of het livewerk dat vanaf 2000 (Final Performance) verscheen. Classic rockelementen te over, spelen konden ze nog steeds. Op Faultline huilt dankzij Pickford-Hopkins een mondharmonica en op Northern Lights klinkt zelfs Keltische folk, dankzij de accordeon en doedelzak van Nigel Hopkins (mijn favoriete nummer).
Het eindresultaat is best aardig voor een ongecompliceerd kroegconcert, maar het niveau van voorheen bereiken? Neen.
Cornick overleed in 2014 op Hawaii waar hij inmiddels woonde. Hij wordt hier herdacht door Martin Barre, gitarist van Jethro Tull gedurende vele jaren.
* denotes required fields.
* denotes required fields.