Charles Manson - Lie: The Love and Terror Cult (1970)
mijn stem
25 stemmen
Verenigde Staten
Country / Rock
Label: Awareness
-
Look at Your Game Girl (2:02)
-
Ego (2:28)
-
Mechanical Man (3:17)
-
People Say I'm No Good (3:19)
-
Home Is Where You're Happy (1:28)
-
Arkansas (3:05)
-
I'll Never Say Never to Always (0:39)
-
Garbage Dump (2:34)
-
Don't Do Anything Illegal (2:52)
-
Sick City (1:36)
-
Cease to Exist (2:12)
-
Big Iron Door (1:09)
-
I Once Knew a Man (2:35)
-
Eyes of a Dreamer (2:36)
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 28 januari 2009, 21:30 uur
douwens schreef:
Deze plaat is zoals eerder vermeld opgenomen om zijn proces te financieren, dat wil zeggen dat de moorden toen dus ook al gepleegd waren.
(quote)
Deze plaat is zoals eerder vermeld opgenomen om zijn proces te financieren, dat wil zeggen dat de moorden toen dus ook al gepleegd waren.
De plaat is opgenomen in 1967, dus vóór de moorden. Deze plaat werd echter pas in 1970 uitgebracht, inderdaad om zijn proces te financieren.
Ach, zo slecht is dit niet. We moeten ook eerlijk zijn en de muziek los zien van zijn gruweldaden. Het is een beetje standaard hippie folk. Niet heel erg bijzonder, maar op zich interessant om een keer te horen.
0
Grindpad
geplaatst: 28 januari 2009, 23:02 uur
nee, als we dan toch eerlijk moeten zijn:
het is verschrikkelijk slecht en ALLEEN omdat het Manson betreft, krijgt deze bagger aandacht.
het is verschrikkelijk slecht en ALLEEN omdat het Manson betreft, krijgt deze bagger aandacht.
0
Pieter Paal
geplaatst: 19 oktober 2009, 16:31 uur
In 1967 werd dit werk opgenomen en in 1968 werden de overdubs gedaan. Het blijft toch als demo's klinken.
Begin 1970 werd het pas uitgebracht om Charles z'n verdedigingskosten te kunnen betalen. Er werden maar zo'n 300 exemplaren van verkocht.
Dit album is een tijdje terug opnieuw uitgebracht op CD met bonus tracks van dezelfde sessies met Phil Kaufman.
Jaren geleden heb ik iemand een keer 'Look at your game girl' laten horen, zonder erbij te vertellen van wie het was.
Reactie: 'klinkt wel aardig. Is het Bob Lind? Early Tim Buckley?'
Toen ik vertelde van wie het werkelijk was, trok die persoon dus zijn woorden weer in.
Ik draai dit werk ook niet iedere dag, maar het was gewoon uit nieuwsgierigheid even beluisteren. Ik beluister heel graag muziek uit de jaren 60 die het niet gemaakt heeft.
Laatst heb ik op Youtube een oud interview van Giraldo Rivera met Charles Manson gezien. Giraldo was zelf zeer relaxt, zat gewoon naast dit 'monster'. Charles spatte af en toe uit en ik dacht dat hij ieder moment Giraldo aan zou vliegen.
Charles Manson is inmiddels 74 jaar en in 2012 kan hij weer een beroep doen op eventuele vrijlating. Ik weet wel zeker dat hij weinig kans maakt of hij moet voor die tijd zo terminaal zijn dat ze het hem wel zullen toelaten.
Begin 1970 werd het pas uitgebracht om Charles z'n verdedigingskosten te kunnen betalen. Er werden maar zo'n 300 exemplaren van verkocht.
Dit album is een tijdje terug opnieuw uitgebracht op CD met bonus tracks van dezelfde sessies met Phil Kaufman.
Jaren geleden heb ik iemand een keer 'Look at your game girl' laten horen, zonder erbij te vertellen van wie het was.
Reactie: 'klinkt wel aardig. Is het Bob Lind? Early Tim Buckley?'
Toen ik vertelde van wie het werkelijk was, trok die persoon dus zijn woorden weer in.
Ik draai dit werk ook niet iedere dag, maar het was gewoon uit nieuwsgierigheid even beluisteren. Ik beluister heel graag muziek uit de jaren 60 die het niet gemaakt heeft.
Laatst heb ik op Youtube een oud interview van Giraldo Rivera met Charles Manson gezien. Giraldo was zelf zeer relaxt, zat gewoon naast dit 'monster'. Charles spatte af en toe uit en ik dacht dat hij ieder moment Giraldo aan zou vliegen.
Charles Manson is inmiddels 74 jaar en in 2012 kan hij weer een beroep doen op eventuele vrijlating. Ik weet wel zeker dat hij weinig kans maakt of hij moet voor die tijd zo terminaal zijn dat ze het hem wel zullen toelaten.
0
Jack in the Box
geplaatst: 8 december 2009, 16:59 uur
Pieter Paal schreef:
In 1967 werd dit werk opgenomen en in 1968 werden de overdubs gedaan. Het blijft toch als demo's klinken.
Begin 1970 werd het pas uitgebracht om Charles z'n verdedigingskosten te kunnen betalen. Er werden maar zo'n 300 exemplaren van verkocht.
Dit album is een tijdje terug opnieuw uitgebracht op CD met bonus tracks van dezelfde sessies met Phil Kaufman.
Jaren geleden heb ik iemand een keer 'Look at your game girl' laten horen, zonder erbij te vertellen van wie het was.
Reactie: 'klinkt wel aardig. Is het Bob Lind? Early Tim Buckley?'
Toen ik vertelde van wie het werkelijk was, trok die persoon dus zijn woorden weer in.
Ik draai dit werk ook niet iedere dag, maar het was gewoon uit nieuwsgierigheid even beluisteren. Ik beluister heel graag muziek uit de jaren 60 die het niet gemaakt heeft.
Laatst heb ik op Youtube een oud interview van Giraldo Rivera met Charles Manson gezien. Giraldo was zelf zeer relaxt, zat gewoon naast dit 'monster'. Charles spatte af en toe uit en ik dacht dat hij ieder moment Giraldo aan zou vliegen.
Charles Manson is inmiddels 74 jaar en in 2012 kan hij weer een beroep doen op eventuele vrijlating. Ik weet wel zeker dat hij weinig kans maakt of hij moet voor die tijd zo terminaal zijn dat ze het hem wel zullen toelaten.
In 1967 werd dit werk opgenomen en in 1968 werden de overdubs gedaan. Het blijft toch als demo's klinken.
Begin 1970 werd het pas uitgebracht om Charles z'n verdedigingskosten te kunnen betalen. Er werden maar zo'n 300 exemplaren van verkocht.
Dit album is een tijdje terug opnieuw uitgebracht op CD met bonus tracks van dezelfde sessies met Phil Kaufman.
Jaren geleden heb ik iemand een keer 'Look at your game girl' laten horen, zonder erbij te vertellen van wie het was.
Reactie: 'klinkt wel aardig. Is het Bob Lind? Early Tim Buckley?'
Toen ik vertelde van wie het werkelijk was, trok die persoon dus zijn woorden weer in.
Ik draai dit werk ook niet iedere dag, maar het was gewoon uit nieuwsgierigheid even beluisteren. Ik beluister heel graag muziek uit de jaren 60 die het niet gemaakt heeft.
Laatst heb ik op Youtube een oud interview van Giraldo Rivera met Charles Manson gezien. Giraldo was zelf zeer relaxt, zat gewoon naast dit 'monster'. Charles spatte af en toe uit en ik dacht dat hij ieder moment Giraldo aan zou vliegen.
Charles Manson is inmiddels 74 jaar en in 2012 kan hij weer een beroep doen op eventuele vrijlating. Ik weet wel zeker dat hij weinig kans maakt of hij moet voor die tijd zo terminaal zijn dat ze het hem wel zullen toelaten.
Klopt als een Palestijnse bus. Neil Young sprak in inteviews over Manson's geniale muzikaliteit.
0
geplaatst: 5 februari 2010, 17:57 uur
max en joep schreef:
ja, en gewoon ronduit slecht.
Trouwens, voor diegene die de hele zaak Manson interessant vind:
The Manson Family (2003) van regisseur Jim van Bebber vond ik erg goed.
Ik heb vele filmpjes van Manson op youtube bekeken en de acteur in die film doet hem erg goed na.
http://www.moviemeter.nl/fi...
ja, en gewoon ronduit slecht.
Trouwens, voor diegene die de hele zaak Manson interessant vind:
The Manson Family (2003) van regisseur Jim van Bebber vond ik erg goed.
Ik heb vele filmpjes van Manson op youtube bekeken en de acteur in die film doet hem erg goed na.
http://www.moviemeter.nl/fi...
Ziekelijke film. Eén keer, nooit meer.
0
geplaatst: 17 februari 2010, 14:59 uur
Erg onschuldig, een beetje te onschuldig. Het is bijna onmogelijk om de moorden buiten beschouwing te laten.
Wat opvalt is dat Manson toch al behoorlijk aan de drugs zat. Muzikaal stelt het weinig voor, hoewel ik aardig verrast was door het sixties-karakter. Zo slecht is het niet, alleen ongepolijst. Met een betere productie zou het nog een leven als "gemiddeld op drugs geïnspireerd folkwerk" kunnen geleid hebben. Het is wel interessant om het te horen en min of meer van historisch belang. Tijdens de sixties mocht alles. De deuren van je buren stonden open en iedereen kon vrij binnen of buiten lopen. Na de Tate/LaBianca-moorden sloot men zijn voordeuren, en decorontwerper Richard Sylbert zei sarcastisch dat hij alle toiletten in Beverly Hills hoorde doorspoelen.
Ik zie het als een ironisch werk, met ironische liedjes zoals People Say I'm Good en Don't Do Anything Illegal. Maar bovenal is het ziekelijk en kondigt het pure waanzin aan. In Sick City zingt hij: 'Got to put an end to this restless misery/I'm just one of those restless people.' Dat idee heeft hij doorgedreven. Manson wilde slagen in zijn missie of sterven.
Wat opvalt is dat Manson toch al behoorlijk aan de drugs zat. Muzikaal stelt het weinig voor, hoewel ik aardig verrast was door het sixties-karakter. Zo slecht is het niet, alleen ongepolijst. Met een betere productie zou het nog een leven als "gemiddeld op drugs geïnspireerd folkwerk" kunnen geleid hebben. Het is wel interessant om het te horen en min of meer van historisch belang. Tijdens de sixties mocht alles. De deuren van je buren stonden open en iedereen kon vrij binnen of buiten lopen. Na de Tate/LaBianca-moorden sloot men zijn voordeuren, en decorontwerper Richard Sylbert zei sarcastisch dat hij alle toiletten in Beverly Hills hoorde doorspoelen.
Ik zie het als een ironisch werk, met ironische liedjes zoals People Say I'm Good en Don't Do Anything Illegal. Maar bovenal is het ziekelijk en kondigt het pure waanzin aan. In Sick City zingt hij: 'Got to put an end to this restless misery/I'm just one of those restless people.' Dat idee heeft hij doorgedreven. Manson wilde slagen in zijn missie of sterven.
0
Dwangbuis
geplaatst: 21 augustus 2010, 18:49 uur
Don't Do Anything Illegal moeten we niet interpreteren als een (voor ons nu) cynische en ziekelijke verwijzing naar Manson z'n criminaliteit, voor Manson is het spotten met de restricties van de Amerikaanse maatschappij toen (the eagle in the middle of your back, zeg maar). Op zich vind ik daar dus niks mis mee - er zitten trouwens wel meer van die dingen in, luister maar naar Sick City bijvoorbeeld.
Uiteindelijk komt het hele album niet veel verder dan wat gemonkel. Soms vind ik dat charmant (track 6 en 7, om maar iets te noemen, ik vind dat hippiegebazel altijd héérlijk), meestal eerder gejengel. Interessant gejengel echter - ik kan het niet helpen, de sixties fascineren me te veel om dit album te buizen enkel voor het gejengel. Drie sterren, maar nu toch wel weer iets aangenamers gaan beluisteren hoor.
Uiteindelijk komt het hele album niet veel verder dan wat gemonkel. Soms vind ik dat charmant (track 6 en 7, om maar iets te noemen, ik vind dat hippiegebazel altijd héérlijk), meestal eerder gejengel. Interessant gejengel echter - ik kan het niet helpen, de sixties fascineren me te veel om dit album te buizen enkel voor het gejengel. Drie sterren, maar nu toch wel weer iets aangenamers gaan beluisteren hoor.
0
geplaatst: 5 september 2011, 00:46 uur
Ik zie net dat de plaat opgenomen is op 11 sept. 1968.
Het hele Charles Manson gebeuren is toch een spilmoment in de twintigste eeuw (hippie-technisch gezien). Maf toeval...
Niet onaardig om naar te luisteren by the way.
Weinig mensen vinden Burzum luisteren aanstootgevend, raar dat dat met Manson wel het geval is...
Wellicht dat onze count nog eens een folky plaat uitbrengt. Ik denk dat hij dat wel kan.
Het hele Charles Manson gebeuren is toch een spilmoment in de twintigste eeuw (hippie-technisch gezien). Maf toeval...
Niet onaardig om naar te luisteren by the way.
Weinig mensen vinden Burzum luisteren aanstootgevend, raar dat dat met Manson wel het geval is...
Wellicht dat onze count nog eens een folky plaat uitbrengt. Ik denk dat hij dat wel kan.
0
geplaatst: 2 september 2019, 19:57 uur
vrindinnetje liet mij dit rond 1990 horen, vertelde niet wie het was, was er meteen geweldig van onder de indruk
de timing en de jazzy manier van zingen, als op astral weeks maar dan voor mij aangrijpender.
moest erg lachen toen zij vertelde van wie dit was, en het maakte de plaat natuurlijk nog mooier .
de timing en de jazzy manier van zingen, als op astral weeks maar dan voor mij aangrijpender.
moest erg lachen toen zij vertelde van wie dit was, en het maakte de plaat natuurlijk nog mooier .
* denotes required fields.
* denotes required fields.