Kanye West - Donda (2021)

Aller eerst is dit album voor mij wel iets te lang, ik heb het nu denk ik 3x geluisterd, wel met een paar nummers die ik niet af luister.

Dit album heeft hoogte en diepte punten. Ik moet zeggen dat ik vooral de gospel rustige nummers het fijnst vind, jesus lord, lord i need you en pure souls zijn echt heerlijk.

Ik staan er een paar wat drukkere nummers op die ik goed vind, die met travis scott bijvoorbeeld.

Maar ook een paar missers voor mij, zoals remote control, jonah en tell the vision.

En hurricane moet ik zeggen is wel een goede track, maar ik vind persoonlijk de orginele versie die op het geannuleerde yandhi stond veel en veel beter. Het lijkt soms wel of Kanye iets te veel zijn best wilt doen met overproducties en switches van beats.

Maar al met al is dit voor mij een prima album als je de mindere tracks skipt, met een paar pareltjes.

Na twee erg flauwe albums vindt Kanye terug de creativiteit en visie om een album uit te brengen zoals we dat van hem kennen: vernieuwende beats, heel veel gasten en jong onbekend talent, en uiteraard schuwt hij de controverse weer niet. Fans van het eerste uur zullen weer teleurgesteld zijn, de Ye van de soulvolle samples it ain't . Droge trapbeats, stemvervormers, ontregelde synths en kerkorgels zorgen bijwijlen voor een begrafenissfeer in een kale kathedraal. En uiteraard staat Zijne Hoogheid weer erg vaak centraal. Maar door de verscheidenheid aan andere thema's (dood, wedergeboorte, verslaving, liefde en verdriet) valt het in tegenstelling tot JESUS IS KING wel goed te verteren. Jesus Lord met de magistrale Jay Eletronica is zowaar een hoogtepunt. Andere kippenvelmomenten zijn er genoeg. De gitaarsamples van Jail zorgen voor een euforische atmosfeer die we sinds TLOP niet meer hebben gehoord. The Weeknd blijft de beste zanger van deze generatie op het prachtige Hurricane. Een aantal mindere nummers halen het gemiddelde echter wel omlaag: het irritante Jonah lijkt wel een nummer van een ander artiest met Kanye als gast. Ook Ok Ok voelt aan als een lauw trapnummertje van een van de vele onoriginele lil rapperjes van deze wereld in plaats van een echt Kanye nummer.

Donda is heel erg wat je kon verwachten van Kanye West anno 2021. Met de vinger op de pols en gezicht op eigen navel.

Na een lange periode van publiciteitsstunts, spectaculaire luisterevenementen in arena's en gebeurtenissen rondom Kim Kardashian en Kanye is hier dan eindelijk zijn album 'Donda' dat opgedragen is aan zijn overleden moeder.

Het album begint met een chant waarin de naam van zijn moeder voor een minuut lang steeds wordt herhaald. Het nummer 'Jail' volgt en brengt vastberadenheid en vreugde met zich mee. De feature van Jay-Z waarin hij meerdere van Kanye zijn songtitels verwerkt heeft is uitermate passend en hoopvol voor de rest van het album. Tracks als 'God Breathed' en 'Off The Grid' volgend, beide met bizarre productie. Het prachtige 'Hurricane' is alles wat er van werd verwacht na het volgen van de meerdere versies van leaks uit verleden jaren. 'Praise God' een track van uitstekende kwaliteit volgt en de aanwezigheid van God wordt steeds duidelijker. Het prachtige 'Jonah' bevat een indrukwekkende feature van Vory, waar we nog veel van gaan horen. Met 'Ok Ok' en 'Junya' lijkt echter het momentum compleet verstoord en ook al zou 'Believe What I Say' een super hit zijn geweest als het op 'Graduation' had gestaan, wordt dat teniet gedaan door 'Remote Control'. 'Moon' raakte mij emotioneel zwaar in de eerste luistersessie, maar staat hier lijkt verkeerd geplaatst, alsof het album op shuffle staat. Zo voelt het voor een tijd en het nummer 'Donda' bereikt niet haar hoogte. Er volgen nog enkele meesterwerken zoals 'Jesus Lord' , 'Come To Life' , 'Pure Souls' en 'No Child Left Behind'.

Het album voelt als een rommeltje, maar na flink wat luisterbeurten kan ik niet anders dan dit album een 10 geven door het meesterbrein wat erachter zit, de perfecte beats, de emotie achter de nummers en de kwaliteit van de teksten. Dit album gaat voorbij al de grenzen van wat een album zou moeten zijn, maar Kanye is een van die wereldveranderaars die die grenzen bepaald. Dit album gaat muzikanten voor decennia inspireren, zoals een '22, a million' van Bon Iver ook zal doen. Muziek is bindend, maar niet alleen dat.

'Donda' is kunst van hoogstaande klasse die alleen Kanye helemaal zal begrijpen en dat maakt zijn bestaan essentieel.

een album, opgedragen aan zijn overleden moeder 'Donda West', waar Ye de gospel beter weet te combineren met de hiphop.
Productie is erg mooi met duidelijke invloed van zijn geloof. Veel mooie samples van onder andere zijn moeder gebruikt.
veel en sterke verschijningen van gasten , sommige laten echt het beste wat ze kunnen zien op deze plaat (fivio foreign, lil yachty etc.)
De stijl varieert maar het familie/geloof/donda concept houdt het geheel goed bij elkaar en voorkomt chaos. afgezien van de lengte heeft de plaat ook veel replay value.
Dit voelt als een betere en meer afgewerkte versie van 'The Life Of Pablo' en een van kanye zijn beste werken.

Dit is het niet voor mij.

Heb dit in zijn totaliteit maar 2x beluisterd en de extra nummers van de Deluxe-versie heb ik gewoon apart beluisterd toen die uitkwam, heb het nog niet aangedurfd om de Deluxe te draaien met haar aparte volgorde van tracks. Meerdere keren kom ik hier gewoon niet doorheen.

Met zijn speelduur van bijna 2 uur is dit album al véél te lang, hier had hij heel wat in kunnen schrappen hoor. Zoals al eerder vermeld door andere gebruikers mochten zeker de "Pt. 2"-nummers weggelaten worden.
Dit kent ook hetzelfde probleem als zijn vorige soloworp, Jesus Is King, ik heb gewoon totaal niets met heel dat gelovig gebeuren en krijg er persoonlijk meestal de kriebels van.
Verschrikkelijke cover ook en jammer dat de gastartiesten niet vermeld worden op Spotify.

De producties op dit album zijn nog wel van een degelijk niveau, hij blijft een onwijs getalenteerd producer uiteraard maar vanaf het moment hij zijn mond opent wordt de pret toch de kop ingedrukt voor mij. Het zijn de gastartiesten die gedenkwaardiger zijn voor mij, al zijn de enige 2 die me echt bijgebleven zijn in uitermate positieve zin Fivio Foreign op Off the Grid en The Weeknd op Hurricane.
JAY-Z op Jail was een grote teleurstelling, wat de terugkeer moest worden van The Throne is uitgedraaid tot een flop naar mijn inzien. Ook had Conway the Machine een veel te korte strofe op Keep My Spirit Alive (, Pt. 2).

Kanye West zal ik altijd blijven zien als top 3 beste producers allertijden maar als ik eerlijk moet zijn is hij me vanaf Yeezus al kwijt met zijn solowerk. The College Dropout en My Beautiful Dark Twisted Fantasy zijn 2 van mijn favoriete albums allertijden maar na die laatstgenoemde heeft hij me niet echt meer kunnen bekoren als soloartiest.

En dat je niet wil schelden op uw Christelijk album kan ik nog snappen... maar schrijf dan teksten zonder scheldwoorden en vraag dit ook aan de artiesten die je uitnodigt om mee te werken aan Donda hé.

Magere 2,5* dat ik in de toekomst nog wel zie zakken jammer genoeg.