Kanye West - Donda (2021)

Via Spotify in ieder geval onluisterbaar ja. Dat was TLoP eerst ook en dat is later nog goedgekomen, dus ik heb nog even geduld.

Haha echt he

wat een onwetende infantiele reaktie. Kos!

een album, opgedragen aan zijn overleden moeder 'Donda West', waar Ye de gospel beter weet te combineren met de hiphop.
Productie is erg mooi met duidelijke invloed van zijn geloof. Veel mooie samples van onder andere zijn moeder gebruikt.
veel en sterke verschijningen van gasten , sommige laten echt het beste wat ze kunnen zien op deze plaat (fivio foreign, lil yachty etc.)
De stijl varieert maar het familie/geloof/donda concept houdt het geheel goed bij elkaar en voorkomt chaos. afgezien van de lengte heeft de plaat ook veel replay value.
Dit voelt als een betere en meer afgewerkte versie van 'The Life Of Pablo' en een van kanye zijn beste werken.

Ik begrijp er geen reet van. Een nep emotionele onzin uitkramende debiel met autotune op verschrikkelijke geluiden, muziek is het niet te noemen hoewel ik best van atonaliteit hou. Maar ik begrijp het vast gewoon niet.

Neen, je begrijpt het gewoon niet.

Kom er helemaal in! Voel de rouw, wat overduidelijk de bedoeling is, het voelt namelijk als een (muzikale) uitvaart voor Donda maar ook tegelijk als een pleidooi voor vergeving (toegegeven: hij slaat daarin door door Manson te betrekken). En open staan of vergeving lijkt ook in een uitvaartsituatie te zijn beland.

En dat trek ik per luisterbeurt beter. Ik snap de kritiek, hoewel in mijn ervaring dat meestal lijkt vanuit een blik die zich niet daadwerkelijk verdiept in de muziek maar oppervlakkig veroordeelt op de berichtgeving over Ye (notabene waar Ye voortdurend korte metten mee probeert te maken), maar ik ga er persoonlijk heel goed op.

Ik heb door mijn leeftijd Ye's ontwikkeling heel bewust meegemaakt en alles lijkt voor nu samen te komen. Voelt bijna als een magnum opus hoewel ik vertrouwen in de man heb dat er nog heel veel moois komt.

Daarbij hoor ik weer gedurfdheid van Ye, gekke lange outro's, rap verses (!!), experiment onderschikken aan liedjes en natuurlijk de algehele lengte van dit album.

Ik weet niet of het al genoemd is, maar er is een gerucht dat de chanti op het ritme is van Donda's laatste hartslagen. Met die gedachte in mijn achterhoofd skip ik Donda chant vooralsnog niet.

Sterker nog, het is een indrukwekkende start van deze elogie. Ik snap dat het je muzikaal niet kan aanspreken, maar bespottelijk... hier gaat iets mis.

Voor zover mijn kennis strekt is de emotionele debiel 1 van de weinige die geen (okeoke WEINIG) autotune gebruikt op dit album..

Ik begrijp ook niet hoe je hem een "nep emotionele onzin uitkramende debiel" noemt over een album opgedragen aan zijn overleden moeder waar hij een erg sterke band mee had. Denk je dat hij niet echt rouwt om z'n moeder?erg bekrompen weer.

Hoeveel nummers kunnen er totaal verneukt worden door autotune? Ongeveer 80% van dit album. Zo jammer. Er staan echt erg goede nummers op dit album.

God Breathed - Off the Grid lijkt zo van Yeezus te komen, heerlijk.

Geweldig album van een van de meest creatieve artiesten van onze generatie. Hoogtepunten zijn voor mij Jesus Lord en Come to Life. De combinatie van orgels, gospel en hip hop gaat er bij mij heel goed in. Daarnaast is het heel gewaagd om Manson bij dit album te betrekken, maar het maakt een krachtig statement naar een van de grondbeginselen van onze samenleven: innocent until proven guilty. In de woke samenleving is een actie als deze bijna ondenkbaar, maar Kanye doet het, altijd de grens opzoeken. Wat je er ook van vind zorgt het ervoor dat Kanye relevant blijft.

Voor velen lijkt autotune gelijk te staan aan niet kunnen zingen en dus aan slecht. Kanye gebruikt autotune als een instrument of een verlengstuk daarvan. Net zoals de elektrische gitaar eerst bespot werd zien we dat ook met autotune. Ik denk niet dat Kanye claimt goed te kunnen zingen, maar wil wel graag zijn stem laten horen. Als producer kan ik me daarom goed voorstellen dat hij autotune gebruikt als extra tool. Het mooiste en meest creatieve gebruik van autotune is op MBDTF in de outro van Runaway waar hij zijn stem inzet als elektrische gitaar. De producties op dit album zijn niet zo vol en uniek als op MBDTF, maar zijn producties hebben iets rauws, verslavends en unieks.

Daarnaast begrijp ik niet zo goed waarom het als negatief gezien wordt dat de gastbijdragen, en met name de raps, op dit album vaak beter zijn dan die van Kanye zelf. Het gaat om het album als geheel.

Hallelujah. En dan niet op een positieve 'coole' lo-fi manier. Klinkt gewoon niet lekker op stereo bij mij.

Ik vind het na twee luisterbeurten opvallend oppervlakkig. Een ode aan zijn moeder had van mij toch wel wat mooier en samenhangender mogen zijn en zeker qua teksten en gastbijdragen veel dieper.

Ik haat zo'n staccato flow heel erg en dan doet Jay-Z dat op zijn verse. Flow gewoon lekker over die beat man. En dat lijkt helemaal trend te zijn op dit album. Ook die Vory zanger laat allemaal onnodige pauzes vallen.

'Pure Souls' is in principe een heel mooie track, maar is gewoon een 'Ghost Town pt2'. 'Jesus Lord' heeft alle potentie om een instant klassieker te zijn, maar er gebeurd 8 minuten niets met die beat. Had toch veel spannender gemaakt kunnen worden.

Dit album zal best groeien en een prima gemiddelde krijgen, maar echt een smet op zijn oeuvre, want er is gewoon niets vernieuwends te horen.

De ideeën in mijn hoofd lijken op dit moment in ieder geval creatiever dan die van Ye.

Indrukwekkend?
"Donda-donda-donda-donda-donda-DONDA-donda-DONDA."

Ik snap het fanboyschap wel hoor, maar daarvoor hoef je de realiteit nog niet te gaan ontkennen. Kak is kak.

?
ik ben zeker geen fanboy, ben vrij slecht in het ontkennen van welke realiteit dan ook...

kak is kak en onbegrip is onbegrip

Voor mij, en ik vermoed voor velen met mij, staat de autotune niet gelijk aan slecht zingen. Voor mij staat het voor een zielloos geluid. Ik wil emotie horen, krakend en piepend of jubelend, de autotune doodt alle emotie. Voor mij, he? Binnen een productie van elektronische geluiden is autotune adding insult to injury.
Je vergelijking met de elektrische gitaar gaat overigens niet op, maar dat vereist een muziekhistorische verhandeling die hier niet op zijn plaats is. Hoe dan ook, geniet van waar je van houdt. De rest is ruis, zo ook mijn bericht wat dat betreft.

De realiteit is dat had hier een andere naam dan 'Kanye' onder gestaan, niemand een intro bestaande uit het tig keer herhalen van een naam fijn had gevonden - laat staan 'indrukwekkend'.

Oh, toch wel. Ik luister er net niet snel (meer) naar omdat er de naam Kanye op kleeft, maar anders zou ik er wel over te spreken zijn

Met alle respect, maar: kan je dat ook even uitleggen? Als in: waarom vind je het tig keer herhalen van een naam als intro van een plaat 'indrukwekkend'?

uiteraard vind ik het niet muzikaal indrukwekkend, ik vind het indrukwekkend hoe het (bij mij) de emotie oproept, die grotendeels het album aanwezig blijft. en dat heeft alles met de context te maken.

Het herhalen van die naam als was het een mantra, roept sterke emoties bij jou op? Welke? Vergeef me mijn scepticisme, maar ik kan hier echt niet bij.

"Indrukwekkend" als in de glimlach die het mij bezorgt om zoiets op plaat te laten zetten. Dat het eigenlijk machtig irritant is, maar stiekem wel vet gedaan. Beetje lef hebben, beetje uitdagen.

Nu wil ik geen zaken overanalyseren of complexer doen voordoen dan het eigenlijk is (dat laat ik liever aan Kanye over), maar komt er gewoon op neer dat ik het goed trek als iets zo'n indruk uitlokt. Op dezelfde manier als waarin een bijzonder slechte filmsample een bijzonder lomp stuk muziek introduceert (durft in metal-gerichte dingen snel gebeuren).

mantra, ja klopt. op de hartslag van moeder wordt haar naam genoemd. tot het stopt. en dan komt de rouw. het is natuurlijk niet de enig juiste manier om het album te starten, maar wel een juiste.

Nee hoor, die vergelijking gaat wel op. Ik snap niet waarom voor velen een elektrische gitaar opeens geen apparaat meer is, maar iets waar je - blijkbaar ten opzichte van elektronica - wél emotie uit zou kunnen halen. Sowieso is een gitaar een middel en geen doel en dat vergeten velen ook nog weleens - over de angel uit de emotie halen gesproken.

Overigens is Ye bij uitstek iemand die bewezen heeft dat je met autotune wel degelijk kunt emotioneren. Juist de autotune maakt, naar mijns inziens, de complete vervreemding die uit dit nummer spreekt enorm aangrijpend. (Voor de liefhebbers, ik heb hier al eens uitgebreider over geschreven in een essay over 808s & Heartbreak).

Ken je Runaway van Kanye, fish? In de outro gebruikt hij autotune om zijn stem voorbij herkenning te vervormen en da's één van de meest aangrijpende stukken muziek die ik ken. Als autotune slechts wordt gebruikt om op een luie manier te maskeren dat artiesten naast de toon zingen, dan levert het inderdaad vaak een zielloos geluid op. Maar autotune staat niet per se gelijk aan zielloos vind ik. Want zoals bij elke technologie geldt: als je er creatief gebruik van weet te maken, kan dat vaak verrassende resultaten opleveren. Ook op zijn album 808s & Heartbreaks gebruikt hij autotune als een soort vocoder, zijn stem zodanig vervormen dat het een metafoor wordt voor een soort verdovende, verlammende pijn. Je kan dat soort fratsen trekken of niet, maar hoezo geen emotie?

Edit: haha Slowgaze, net een seconde vroeger met je bericht, verdorie toch

En dan in het algemeen over de negatieve reacties op deze plaat: vind vooral wat jullie willen vinden van deze muziek hoor jongens, maar die kort-door-de-bocht-uitspraken van sommigen hier... Autotune = slecht, Kanye met zijn vreemde uitspraken, manisch gedrag en politiek = dus ook op muzikaal vlak bespottelijk, sommige mensen vinden dit heel goed = die zijn gebrainwasht en kunnen wat deze muziek betreft niet meer voor zichzelf denken... zo zwart-wit is het allemaal niet hoor. Opnieuw, vind hiervan wat je wil, maar het kan best inhoudelijker.

Ach ja, dat soort reacties komen standaard bij platen en/of artiesten die de gemoederen bedaren en waar iedereen door de media-aandacht een mening over heeft, natuurlijk. Het is wat het is.

De reviews gaan over het algemeen alleen nergens over. Weinig echt diepe analyses, nauwelijks aandacht voor de muziek op het album. Ik zie alleen maar zelfbenoemde psychologen stukjes schrijven over de persoonlijkheid Kanye. Dan gaat het met name om vreemde uitspraken, Trump en nu ook DaBaby en Marilyn Manson. Lekker boeiend. Recenseer de muziek gewoon.

Kanye (en hiphop) fans lijken heel anders over deze plaat te denken. Het lijkt zijn bestverkopende album sinds Watch The Throne te worden. Ook ik vind het een veel te lang album, met hier en daar gewoon filler tracks. Maar het klinkt over het algemeen geweldig. ye en Jesus is King vond ik een stuk minder. Ik denk zelfs dat dit zijn beste plaat is sinds Yeezus.

Come To Life is een meesterwerkje. Runaway 2.

Dat is voor mij dus het probleem. Ik had een mooie intieme introspectieve plaat verwacht toen ik de titel van het album zag. Een Ultralightbeam XXL, diepe teksten, veel koortjes, filosofische shizzle. Vind de meeste teksten heel algemeen. Wat heeft Junya Watanabe on my wri' met zijn moeder te maken? Klinkt Remote Control als iemand die een ode aan zijn moeder brengt? Of in een rouwproces zit.

Misschien is het mijn probleem dat ik zelf al te veel heb ingekleurd.

En qua rauwheid kleurt het veel te veel binnen de lijntjes, waar bij Yeezus en 808's buiten de lijntjes gekleurd werd.

Outro van Jail was beter geweest als het voller had geklonken of juist industrieler. Nu hangt het er tussenin en doet het niets met je gevoel.

Outro van God Breathed had veel meer mee gedaan kunnen worden. Bij bijv Runaway gebeurd er iets. Hier niet. En daar moet je dan 2 minuten naar luisteren. De gregoriaanse zang had hij veel voller moeten mixen/produceren. Nu komt ook dit niet binnen emotioneel.

De overgang van Praise God naar Jonah loopt niet lekker. Vory begint te snel met zingen.

Bij Jesus Lord had hij de beat moeten laten stilvallen bij de Jay E verse om vervolgens de verse over te laten gaan naar een gospelkoor dat all out had kunnen gaan tot een extase. Daarna was dan No Child Left Behind een mooie afsluiter geweest als eindstuk voor zijn moeder.

Ye is een perfectionist, dus ik verwacht perfectie. Geen geintjes. Bij Dababy noemen we dit goed, maar bij Kanye wil ik een 10/10 en geen fokin 8.