Sting - The Bridge (2021)

Zanger, componist en bassist Sting leerden we eind jaren zeventig kennen door de geweldige band The Police, waarmee hij prachtige en succesvolle singles en albums uitbracht. Zijn karakteristieke stem leende hij uit aan diverse artiesten. Zo zong hij mee op songs bij Phil Collins, Dire Straits en Arcadia en was hij te horen op hits van Sugababes en Craig David. Het mooiste van Sting is dat hij ten allen tijde herkenbaar is, met die wat hoge, schelle, maar fijne stem.

Hij werd als Gordon Matthew Thomas Sumner geboren op 2 oktober 1951 in Wallsend, Northumberland Engeland en bereikte dit jaar de prachtige leeftijd van 70. Met The Police maakte hij 5 albums, de eerste was "OUTLANDOS D'AMOUR" uit 1978, de laatste "SYNCHRONICITY" dat in 1983 verscheen. Na een uitgebreide wereldtournee richtte de blonde zanger zich op een solo carrière en in 1985 verscheen "THE DREAM OF THE BLUE TURTLES". De muziek was wel anders dan met zijn band, meer jazzy invloeden en de teksten waren ook meer politiek getint. Goed voorbeeld daarvan is de hit "RUSSIANS". Sting ging na het succes van zijn eerste solo album alleen verder en scoorde eigenlijk met elk album goed, de één was succesvoller dan de ander, maar hij bleef erg populair. In het nieuwe decennium probeerde hij het ook met niet pop albums en zou je misschien kunnen zeggen dat zijn nieuwste album, pas het derde popalbum is sinds "BRAND NEW DAY" uit 1999.

"THE BRIDGE" is het vijftiende studioalbum van Sting en wat betreft albums met nieuw materiaal, de opvolger van "57TH & 9TH" uit 2016. Op het album staan 10, op de deluxe editie, 13 liedjes, waarvan op één na alles door Sting zelf geschreven is. Ze hebben ook allemaal een typische Sting feel, het geluid waar hij bekend en beroemd mee geworden is. “RUSHING WATER” opent het album, een strakke, heerlijke uptempo song met een echt Sting geluid. Het lichtgewichte “IF IT’S LOVE” is een wat minder nummer, waarin hij het begin van een dag bezingt. Niet slecht, maar ook niet hoogstaand. In “THE BOOK OF NUMBERS” gaat het tempo omlaag, het liedje heeft een jazzy feel en in het refrein vallen de drums in, waardoor de nodige variatie aanwezig is. Sting is een meester in ballads, nummers die ingetogen zijn en blijven, daar valt wat mij betreft “LOVING YOU” ook onder. Het prijsnummer van het album, spannend, mooie arrangementen, heerlijk gezongen en de vocale arrangementen tegen het einde maken het geheel af. “HARMONY ROAD” heeft de sfeer die je ook op “THE DREAM OF THE BLUE TURTLES” aantreft. Dit heeft ongetwijfeld te maken met de saxofoonsolo van Branford Marsalis, die het op zich niet bijzonder nummer iets extra’s meegeeft.

“FOR HER LOVE” is weer een Sting ballad, zoals hij die al vaker heeft gemaakt. In diverse reviews wordt het vergeleken met “SHAPE OF MY HEART” van “TEN SUMMONER’S TALES” uit 1993 en dat heeft dan met name te maken met het gitaarspel van Dominic Miller. Het is een mooi liedje. “THE HILLS OF THE BORDER” is weer een rustig nummer, een folky liedje waarbij de toevoeging van de viool goed gevonden is. “CAPTAIN BATEMAN” is gebaseerd op een traditional uit de vijftiende eeuw, “LORD BATEMAN”. Sting heeft hier een zeer interessant liedje van gemaakt, rustig begin, in het refrein meer tempo, smakelijke instrumentarium, één van de betere liedjes op “THE BRIDGE”. Het jazzy “THE BELLS OF ST. THOMAS” is een smaakvol nummer, dat ook weer perfect past in het oeuvre van de Engelsman. Het titelnummer valt ook weer onder de rustige nummers, waardoor de balans wat dat betreft scheef is, meer ballads dan uptempo. Het nummer komt niet echt op gang, maar dat is door zijn korte speeltijd geen probleem, want in 2 en een halve minuut is het voorbij. Van de 3 bonustracks is de cover van Otis Reddings “(sittin’ on) THE DOCK OF THE BAY” aardig, de andere 2 pakken mij iets minder.

Als geheel is “THE BRIDGE” een aardig album, op hetzelfde niveau als “57TH & 9TH”. Een album dat enkele hoogtepuntjes heeft, maar op geen enkele wijze kan concurreren met zijn toppers uit de jaren tachtig en begin jaren negentig. Maar Sting blijft door zijn geweldige en imposante carrière een grootheid, daar doet een minder album op geen enkele wijze afbreuk aan.

Beetje voortkabbelende plaat met paar aardige songs, niks bijzonders evenwel. Maar wat is er met zijn stem gebeurd? Lijkt een totaal andere zanger! Hij zingt lager begrijp ik uit commentaren hierboven? Sorry maar alle Sting is hiermee uit zijn stem. Werkelijk geen moer meer aan nu! Die eigenwijze bijzondere stem vond ik een van zijn trademarks die je altijd weer bij de lurven kon pakken. Dit klinkt alsof hij demos aan het maken is na een zware verkoudheid. Sorry kan hier helemaal niks meer mee. Jammer ...