smalltape - The Hungry Heart (2021)

En zeer imposant soloalbum van een artiest die zich kan meten met (het latere werk) van Steven Wilson, met Blackfield & no-man, met echolyn, spock's beard en Gazpacho. Jaarlijstjesmateriaal.

erwinz aERodynamIC
Brunniepoo Ayreonfreak Mindscapes legian Broem

Thanx. Die ga ik zsm luisteren.

Idem. Dank voor de tip!

Proggy2 thanks voor de tip, eerste luisterbeurt bevalt goed.

De late SW én echolyn, dat kan ik me moeilijk voorstellen en dus: op de playlist vanavond! Dank Carlo!

Ondertussen wat vaker beluisterd en het is wel een fascinerende plaat zeg. Vooral Steven Wilson is inderdaad goed te herkennen, maar bij vlagen doet het me ook denken aan Dream theater en ook Gazpacho klinkt door. Maar het meest fascinerende vind ik de jazzy saxofoon sectie in Dissolution. Een wereld van verschil maar het gaat zo prachtig vloeiend over dat ik het niet eens doorheb.

Dit is in ieder geval een erg fijne tip geweest.

Smalltape – The Hungry Heart – Progwereld Zit ik een beetje goed Broem?

Wat mij betreft wel
Deze al gecheckt, trouwens: Finally George - Icy Skies => zeker ook een aanrader !

Ik weet het.. Is al gerecenseerd door mijn collega Maarten. Heb nog weinig tijd gehad om het helemaal te luisteren, maar zal dat zeker nog oppakken!

Ja hoor. Bedankt voor de tip. Altijd welkom. Ik heb het album een paar keer geluisterd maar ben niet echt overtuigd. Vind het te saai overkomen en erg gekunsteld klinken. Hoor absoluut niet de klasse ( gevaarlijk vergelijk) van Wilson in terug. Op naar de volgende.

Ik zit rond de 3,25 - 3,5/5. Ik hoor links en rechts inderdaad wel Steven Wilson, maar niet per se datgene dat voor mij de muziek van Steven Wilson nou juist zo goed maakt.

Dissolution is een mooi nummer met een mooie opbouw. Hoor er veel in terug: soms gentle giant ritmes op de piano en ook lekker jazzy met de sax. Het is jammer dat het nummer als hoogtepunt zo lang op zich laat wachten. Dit nummer komt wel dicht in de buurt van de kwaliteit van de grote namen. Tweede deel van het nummer is gewoon de goede tijd van Soft Machine, geweldig. Canterbury scene zit er dus ook wel in.

Verder zijn van de ‘korte’ nummers Hunger sterk en moet ik wel een beetje wennen aan de coupletten bij het nummer colors, maar het refrein is prachtig. Niet direct wat je verwacht ook na de spanningsopbouw. Verder nog geen uitschieters, maar album moet nog wat vaker op repeat denk ik. Voor alsnog heb ik het idee dat het album krachtiger zou zijn als het wat korter was.

Denk dat ik het album wel iets te ingetogen vind waardoor er voor mij nog te weinig dynamiek in zit. Wat erg positief is, is de zang. Ik haak bij andere bands te vaak af omdat ik de zang echt akelig vind. De band heeft potentie en is het waard om te volgens, terwijl de score voor het album misschien nog rek in zit.

Alicia misschien is dit ook iets voor jou om te proberen?

Proggy2 ik ben wel beniewd naar jouw cijfer eigenlijk nu jij het jaarlijstjesmateriaal noemt.

En nu op naar Finally George, bedankt voor de tip ProGNerD

Zet 'm op de luisterlijst! Bedankt voor deze tip, Aproxis!

Ik was 'm bijna vergeten, maar dankzij de onvolprezen Progladder in de verleiding gekomen deze Smalltape (met de kleine "s") toch de kans te geven die het zeker verdient. En... ik ben positief verrast.

Word vervolgd!

Veel plezier, is zeker de moeite waard !
Ik ga 'm deze zomer live zien op Loreley, zin in
(en ja, die Progladder is inderdaad goud waard...)

Hoe was ie op Loreley? Ik twijfel nog om op 1 oktober dat festivalletje te pakken in Baarlo waar onder ander Green Carnation, Smalltape en Inhalo op staat.

Ik vond het mooi op Loreley. Ze sloten af met het epische Dissolution en dat pakte wat mij betreft verrassend goed uit, hoewel ik vooraf een beetje twijfels had of dit het live goed zou doen.

En ProgPower zou ik gewoon doen Aproxis; zelf heb ik toevallig afgelopen maandag doorgepakt en de tickets geboekt...

Vanavond in voorprogramma van Bruce Soord in Helmond.