menu

Frank Turner - FTHC (2022)

mijn stem
3,83 (24)
24 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Polydor

  1. Non Serviam (1:59)
  2. The Gathering (2:39)

    met Jason Isbell

  3. Haven't Been Doing So Well (3:16)
  4. Untainted Love (2:54)
  5. Fatherless (2:41)
  6. My Bad (1:44)
  7. Miranda (4:00)
  8. A Wave Across a Bay (3:43)
  9. The Resurrectionists (2:42)
  10. Punches (3:03)
  11. Perfect Score (2:30)
  12. The Work (3:32)
  13. Little Life (3:35)
  14. Farewell to My City (4:13)
  15. The Zeitbeast * (3:58)
  16. The House Where I Was Raised * (3:57)
  17. Haven't Been Doing So Well [Acoustic] * (3:17)
  18. A Wave Across a Bay [Acoustic] * (3:49)
  19. Punches [Acoustic] * (2:58)
  20. The Work [Acoustic] * (4:11)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 42:31 (1:04:41)
zoeken in:
avatar van Grecio
4,0
De gemiddelde kwaliteit van de albums van Frank Turner is sinds 2013 een beetje achteruit gegaan (of mijn smaak is wat veranderd). Wel weer benieuwd naar dit nieuwe album. "Haven't been doing so well" klinkt in ieder geval prima.

avatar van lowieke
Ja de pandemie heeft Frank goed gedaan!

avatar van Maartenn
4,5
Maartenn (crew)
Frank had ook al aangekondigd dat het allemaal wat harder en meer punk-georienteerd zou gaan worden. Tot zover komt die belofte wel uit inderdaad.

avatar van Maartenn
4,5
Maartenn (crew)
Ik heb de bonustracks van de deluxe editie ook toegevoegd. Heb zelf nog de hand kunnen leggen op een 'hand stamped' vinyl exemplaar: https://twitter.com/frankturner/status/1400837470883831816?lang=en

avatar van fish
Hehe, het heeft even geduurd, maar er lijkt iets van een honger en vuur aanwezig. Hopelijk is dit een constante dit album. Sinds England keep my bones alleen sporadisch dit vuigere, gepassioneerde geluid gehoord.
Ben benieuwd.

avatar van lowieke
Minder punk georiënteerd maar wel een oprecht nummer. Niet slecht...

A Wave Across A Bay - YouTube

avatar van Grecio
4,0
lowieke schreef:
Minder punk georiënteerd maar wel een oprecht nummer. Niet slecht...

A Wave Across A Bay - YouTube


Ik vind hem prachtig! Ben benieuwd naar dit album ondertussen, best goeie singles.

avatar van rafke pafke
Man, A Wave Across A Bay, wat een nummer man!
Stond ik vanochtend m'n boterhammen te smeren met een krop in mijn keel.

Tegelijkertijd is dit het eerste nummer van Frank dat ik bewust beluister. Hij bevindt zich al jaren in de periferie van mijn blikveld. Zo zijn er een aantal facebook vrienden die hoog met hem oplopen. Maar ik vrees dat de rest van zijn oeuvre niet echt aan mij besteed is. Hoewel ik vroeger wel een tijdje zot was van dingen als Dropkick Murphys en Flogging Molly spreekt dat soort folky rock me vandaag amper nog aan. Maar ik ga toch eens grasduinen door zijn platen in de hoop er nog enkele pareltjes op tegen te komen.

avatar van Mr. B
4,0
Ondertussen wel echt weer een album van FT waar ik naar uit begin te kijken, bij de vorige platen had ik dat niet meer. Maar de vrijgegeven nummers smaken zeker naar meer!

avatar van Bert Wasbeer
4,5
Niks nieuws onder de zon, maar de plaat klinkt wel een stuk enthousiaster dan de laatste paar baksels. Fijn

avatar van staralfur
4,0
Eerste FT album sinds England Keep My Bones waar ik min of meer enthousiast over ben (Tape Deck Heart had zo z'n aardige momenten) - met A Wave Across the Bay als absolute hoogtepunt. ❤️

avatar van Tommeh
4,5
Wat mij betreft zijn beste album in bijna 10 jaar. FT gaat terug naar de basis met veel punk invloeden van z'n jeugd, maar grijpt óók regelmatig terug naar de folk rock stijl die we van hem gewend zijn. Het is duidelijk te merken dat hij bij beide genres zich als een vis in het water voelt. Het niveau ligt dan ook vele malen hoger dan bij z'n laatste albums en daarbij is de kwaliteit over het geheel veel constanter. Waar hij sinds PSFNP altijd slechts 2-3 goede nummers had en de rest zeer wisselvallig was, kan ik nu geen zwak nummer aanwijzen (oké, misschien Little Life dan).

Qua inhoud gaat hij ook aardig de diepte in, vooral bij de nummers over z'n vader, maar bijvoorbeeld ook bij Untainted Love (over z'n drugsgebruik) en A Wave Across the Bay (over de zelfmoord van een goede vriend).

Waar hij bij Be More Kind veel bezig was met andere genres en invloeden, merk je bij FTHC in alles dat hij de reset knop heeft ingedrukt (getuige de albumtitel ook), en ook letterlijk: Farewell to my City gaat over het verlaten van z'n geliefde Londen en Little Life over het settelen aan zee.

Ik ben flink onder de indruk en kan op dit moment ook geen favoriet nummer aanwijzen, ik kan er wel 5-6 opnoemen, en dat is láng geleden. 4,5*

P.S. Het lijkt erop dat Frank met dit album voor het eerst op 1 gaat komen in de UK.

avatar van Tommeh
4,5
lowieke schreef:
Ja de pandemie heeft Frank goed gedaan!
Het ironische is dat het hem persoonlijk absoluut geen goed heeft gedaan. Voor iemand die "only being shackled to the the road could ever I be free" zingt was de afgelopen 2 jaar een flinke hel. Maar gelukkig voor ons levert dat bij FT altijd zijn beste muziek op.

avatar van henrie9
4,5
'FTHC' als plaattitel staat voor 'Frank Turner Hardcore', dat zegt het al ongeveer. Frank's muziek klinkt hier op behoorlijk wat songs weer heel back to basics, dus hard ertegenaan. De keren dat het zo nodig is schopt geëngageerde Frank wild om zich heen, bruist hij als een doldrieste The Hold Steady in hun beste dagen en beleven wij met dit 'FTHC' nu weer zo'n heerlijk wegblazend moment.

Hardcore is het wel maar 'ongeveer', want evenveel is het hier ook wat rustiger. Zingt de punker eerder als tegengewicht om de gekende, hartverscheurende folky Frank draaglijk te maken? Hoe mooi hij ook doorslaat in zijn inleving en betrokkenheid, vóór die liedjes moet het dus toch ergens serieus pijn hebben gedaan. Inderdaad, daarom doen bij deze man de lyrics er altijd zo toe, de inhoud van zijn rauwe goudeerlijke songs, over de vele shit die hijzelf in voorbije tijden heeft meegemaakt, over de vragen die hij zich stelt over emotioneel welzijn in een wereld vandaag, ouder wordend, over zijn eigen foutenparcours in relaties en hoe met dat alles om te gaan.

Ja, zeker gaat het dus ook over zijn eigen benarde state of mind, zoals zijn bekentenis in 'The Ressurectionists', met zijn : "In 1981 was ik perfect voor een maand, maar de waarheid is dat het sindsdien bergafwaarts is gegaan." Of: "We zijn maar kinderen losgelaten in de wereld, op zoek naar iets wat ons tot leven brengt." Maar is het nu fulminerend of beschouwend, iedere keer weet ie zijn hart als een echte Dylan raak op de tong te leggen. Geheel en al zo in het onthutsende country-bluesy 'Miranda', over het loslaten van wrok na een verleden vol misbruik aangedaan door z'n intussen vrouw geworden vader. In de staart wordt het verzoenend bijna een meezinger. "De jaren die we nog hebben, laat ons ons beste zelf zijn, laten we vrienden zijn." Maar dan blijven toch dat paar schrijnende eerdere songs nog hangen. 'Fatherless' bijvoorbeeld, "Hier een verhaal dat ik nog niet heb verteld. Ik werd uitgezet toen ik acht was. Werd naar een slaapzaal verscheept vol kinderen die geen zin in me hadden" : of hoe op lekker speedtempo, tussen tranen door, toch een aangrijpend trauma eruitgooien. Of de regelrecht razende punker 'My Bad', mitraillerende drums, over van huis weglopen 'om niet de zoon van zijn vader hoeven te zijn'.

Nog andere punkturbo's voor het livepodium straks zitten zomaar rond en tussen de folkies. Bliksemende opener 'Non Serviam', als dat losbandig gesprek tussen God en de rebellerende duivel over ten dienste staan. Net zo schreeuwt linkse Frank het in zwaar punkgeweld uit dat hij zich niet laat ketenen door maatschappelijke hypocrisie, dat hij eerder zal bijdragen om de geesten open te houden. Even explosieve grooves, in 'The Gathering', woedend tegen lockdown en zichzelf inschreeuwende Frank, met niettemin mooie piano en eindgitaarsolo van Jason Isbell. Neem ook 'Untainted Love', zijn stomende open waarheid over drugs en verslaving of ook de even frisse podiumkraker 'Punches'. Het zowel leuk als helse 'Perfect Score' dan, heftig riffend bekennen dat je oprecht spijt hebt van de massa domme dingen die je hebt uitgevreten.

Daartegenover positioneert zich een troostend folk-anthem 'Haven't Been Doing So Well', over zijn eigen mentale strubbelingen en aanzetten tot hulp zoeken. Dan, heel biezonder op deze plaat, 'A Wave Across a Bay', tedere popsong bijna over groot gemis, zelfmoord van z'n vriend Scott Hutchinson van Frightened Rabbit, subliem, met enkel die afgewogen woorden die ertoe doen, met gitaren en meezingend elfenkoor opklimmend als een eerbetoon.
Liefdesliedjes ook. Daarvan is 'The Work' lovesong op z'n Franks. Of 'Little Life', stukje akoestische eenzaamheid, met wijsheid als "een beetje leven is al wat we nodig hebben".

Prominente plaats op de plaat verdient zeker 'Farewell to My City'. Net als Arno's ontroerende 'Oostende Bonsoir' laatst, hier een liefdevolle afscheidswandeling in zijn hometown Camden, in aangrijpend parlando startend, in bijna triomferende piano en koorzang uitlopend in "Londen, ben nog maar een van je geesten. Londen, je mag mijn botten houden." Ook Engeland viel ooit al zo'n vriendelijk slotwoord te beurt.

Alles samen, wat een ongelooflijk zelfbewustzijn heeft de man Frank Turner, karaktermens met ervaring, onconventioneel nog steeds met z'n tegendraadse opinies. Brulboei en gevoel in één persoon. Zelfs daar waar ie volledige inkijk geeft in z'n ziel blijft hij zijn spontane zelve. Wordt dit 'FTHC' zo evengoed biechtstoel van z'n directe verhalen vol herkenbare eerlijkheid en woede, terugkijken naar wat eens was en het gelouterd inpassen in het heden. Frank Turner zet als weinig anderen zijn smurrie om in schitterende songwriting, een gepassioneerd verteller over verdriet en hartzeer vervlochten in grootse folkrock.

En met dit album 'FTHC', zijn negende intussen, met weer een vat vol uitstekende songs, kaapt hij inmiddels de 'number one'-positie in de British Album Charts. Na zo'n kleurrijk gevulde loopbaan van ups en downs verdient deze sympathieke Brit niks minder. Respect!

avatar van Tommeh
4,5
Wow henrie9, wat een treffend stuk. Zo zou ik het nooit kunnen verwoorden.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:35 uur

geplaatst: vandaag om 10:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.