Wilderun - Epigone (2022)
mijn stem
52 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Century Media
-
Exhaler (4:44)
-
Woolgatherer (14:11)
-
Passenger (9:58)
-
Identifier (11:32)
-
Ambition (2:40)
-
Distraction I (4:56)
-
Distraction II (5:39)
-
Distraction III (5:45)
-
Distraction Nulla (3:14)
-
Everything in Its Right Place * (3:56)
-
Exhaler [Synth Mix] * (4:32)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
1:02:39
(1:11:07)
2
geplaatst: 20 januari 2022, 22:41 uur
Ik moet bij dit soort progplaten altijd wel echt even een knop omzetten. Ik heb een afgrijselijke hekel aan musicals namelijk en ergens neigt dit genre muziek regelmatig naar die kunstvorm door de afwisselende stemmingen, verschillende stemmen, alsof je naar acteurs zit te luisteren, enz. Maar hey als elk blog en enkele mensen op MM die ik volg het aanprijzen dan moet ik toch een poging wagen. En ja hoor, het kwartje valt dit keer wel. Nog steeds af en toe wat cringy momenten, maar mijn hemel, wat een muzikaal meesterwerk is dit zeg! Beetje alsof de goede dingen van Steven Wilson, Riverside en Devin Townsend samengevoegd worden met nog meer mooie toevoegingen en juist de dingen die ik van bovengenoemde vaak net niet trek achterwege zijn gelaten zijn. Ga hem zeker vaker luisteren nog.
0
geplaatst: 24 januari 2022, 02:01 uur
Wow die cover van everything in its right place is echt heel erg cool gedaan!
Niet de meest originele band, maar verder wel voortreffelijk
Niet de meest originele band, maar verder wel voortreffelijk
0
geplaatst: 24 maart 2022, 21:11 uur
Had ik al geschreven dat dit een briljant stukkie muziek is?
Okay, dan doe ik er nu een halve ster bij!
Okay, dan doe ik er nu een halve ster bij!
1
geplaatst: 25 april 2022, 15:06 uur
Dankzij de progladder hierbij uitgekomen (thanks ProGNerD 
) en dat is zeker geen straf. Passenger wist daar al een punt te pakken (in een strijd met 2 Leprous nummers nogwel...) En nu dan eindelijk aangekomen bij een eerste volledige luisterbeurt. Terwijl ik dit type loopt Distraction III op zijn einde, maar dat nummer is wel haast perfectie zeg. Wat een heerlijk meeslepend geheel is dit zeg. Hier ga ik nog wel een tijd van genieten.
) en dat is zeker geen straf. Passenger wist daar al een punt te pakken (in een strijd met 2 Leprous nummers nogwel...) En nu dan eindelijk aangekomen bij een eerste volledige luisterbeurt. Terwijl ik dit type loopt Distraction III op zijn einde, maar dat nummer is wel haast perfectie zeg. Wat een heerlijk meeslepend geheel is dit zeg. Hier ga ik nog wel een tijd van genieten.
0
geplaatst: 12 mei 2022, 21:18 uur
Nadat een paar mensen in de omgeving wildenthousiast werden van Wilderun, ben ik er ook maar naar gaan luisteren. Mede omdat ik vergelijkingen hoorde met Opeth. In eerste instantie vond ik het wel ok klinken, maar het kwartje viel niet. Eerder het omgekeerde. Ik ben het zelfs vrij saai gaan vinden, omdat het hoofdzakelijk draait om het afwisselen van harde en zachte stukken. De zanger klinkt heel ielig en netjes. Als ik dan toch de vergelijking mag maken met Åkerfeldt, dan hoor ik daar tenminste emotie. Verder zijn het songs zonder opbouw en daar kan ik eigenlijk niks mee. Instrumentaal lijkt ieder zijn eigen ding te doen. Soms lijkt het wel te werken, maar vaak genoeg is het gewoon heel rommelig.
2
geplaatst: 11 november 2022, 23:09 uur
namsaap schreef:
Wauw! Zelden liet een album zo'n geweldige indruk achter als Epigone van Wilderun. Het vorige album vond ik al erg sterk, maar nog wat onevenwichtig. Daar is op het nieuwste album geen sprake meer van. Werkelijk alles lijkt te kloppen. De nummers zitten van start tot finish geweldig in elkaar, de uitvoering is grandioos en de productie maakt het geheel helemaal af. In de rustige passages waan je je als luisteraar bijna onderdeel van de band en in de bombastische delen blijft het geluid ruimtelijk en dynamisch.
De tijd zal leren of mijn enthousiasme voor dit album blijvend is, maar vooralsnog krijgt dit album van mij de volle mep!
Wauw! Zelden liet een album zo'n geweldige indruk achter als Epigone van Wilderun. Het vorige album vond ik al erg sterk, maar nog wat onevenwichtig. Daar is op het nieuwste album geen sprake meer van. Werkelijk alles lijkt te kloppen. De nummers zitten van start tot finish geweldig in elkaar, de uitvoering is grandioos en de productie maakt het geheel helemaal af. In de rustige passages waan je je als luisteraar bijna onderdeel van de band en in de bombastische delen blijft het geluid ruimtelijk en dynamisch.
De tijd zal leren of mijn enthousiasme voor dit album blijvend is, maar vooralsnog krijgt dit album van mij de volle mep!
Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2022-releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien óf en waar ze op mijn jaarlijst eindigen.
Het eerste album dat ik dit jaar kocht en vanaf luisterbeurt één was duidelijk dat dit album hoog in mijn jaarlijst zou eindigen.
Ook tien maanden later is mijn enthousiasme voor dit album nog erg groot. De ambitieuze composities, het bombast, de contrasten…. ik hou ervan!
Er zijn eigenlijk maar één klein kritiekpunt bij dit album. De matige hoes spreekt niet erg tot de verbeelding, in tegenstelling tot bijvoorbeeld die van het vorige album.
Let wel: dit is geneuzel in de marge, want muzikaal staat dit album als een huis, nee, een fort! Hoogtepunten zijn voor mij Passenger en Identifier, maar eigenlijk luistert dit album als één lang hoogtepunt. De suggestie van Ayreonfreak om dit album op shuffle af te spelen wijs ik graag van de hand. De opbouw van dit album zoals op LP en CD is perfect en verdient op deze manier afgespeeld te worden.
Volgend jaar is deze band op de Nederlandse podia te bewonderen in het voorprogramma van Soilwork en Kataklysm. Ik ben benieuwd hoe ze dit live gaan klaarspelen. Ik vrees met een backingtrack…… hopelijk heb ik ongelijk en verrassen ze ons met inventieve arrangementen.
Score: 96/100
1
geplaatst: 13 november 2022, 13:26 uur
namsaap schreef:
Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2022-releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien óf en waar ze op mijn jaarlijst eindigen.
Het eerste album dat ik dit jaar kocht en vanaf luisterbeurt één was duidelijk dat dit album hoog in mijn jaarlijst zou eindigen.
Ook tien maanden later is mijn enthousiasme voor dit album nog erg groot. De ambitieuze composities, het bombast, de contrasten…. ik hou ervan!
Er zijn eigenlijk maar één klein kritiekpunt bij dit album. De matige hoes spreekt niet erg tot de verbeelding, in tegenstelling tot bijvoorbeeld die van het vorige album.
Let wel: dit is geneuzel in de marge, want muzikaal staat dit album als een huis, nee, een fort! Hoogtepunten zijn voor mij Passenger en Identifier, maar eigenlijk luistert dit album als één lang hoogtepunt. De suggestie van Ayreonfreak om dit album op shuffle af te spelen wijs ik graag van de hand. De opbouw van dit album zoals op LP en CD is perfect en verdient op deze manier afgespeeld te worden.
Volgend jaar is deze band op de Nederlandse podia te bewonderen in het voorprogramma van Soilwork en Kataklysm. Ik ben benieuwd hoe ze dit live gaan klaarspelen. Ik vrees met een backingtrack…… hopelijk heb ik ongelijk en verrassen ze ons met inventieve arrangementen.
Score: 96/100
(quote)
Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2022-releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien óf en waar ze op mijn jaarlijst eindigen.
Het eerste album dat ik dit jaar kocht en vanaf luisterbeurt één was duidelijk dat dit album hoog in mijn jaarlijst zou eindigen.
Ook tien maanden later is mijn enthousiasme voor dit album nog erg groot. De ambitieuze composities, het bombast, de contrasten…. ik hou ervan!
Er zijn eigenlijk maar één klein kritiekpunt bij dit album. De matige hoes spreekt niet erg tot de verbeelding, in tegenstelling tot bijvoorbeeld die van het vorige album.
Let wel: dit is geneuzel in de marge, want muzikaal staat dit album als een huis, nee, een fort! Hoogtepunten zijn voor mij Passenger en Identifier, maar eigenlijk luistert dit album als één lang hoogtepunt. De suggestie van Ayreonfreak om dit album op shuffle af te spelen wijs ik graag van de hand. De opbouw van dit album zoals op LP en CD is perfect en verdient op deze manier afgespeeld te worden.
Volgend jaar is deze band op de Nederlandse podia te bewonderen in het voorprogramma van Soilwork en Kataklysm. Ik ben benieuwd hoe ze dit live gaan klaarspelen. Ik vrees met een backingtrack…… hopelijk heb ik ongelijk en verrassen ze ons met inventieve arrangementen.
Score: 96/100
Je gebruikt mijn suggestie verkeerd Marco
Na een paar reguliere luisterbeurten ook eens in de shuffle luisteren, dan valt het extra op hoe goed sommige nummers zijn, buiten het feit dat in concept afspelen natuurlijk het beste is....
1
geplaatst: 13 november 2022, 16:37 uur
Ik heb deze echt een aantal maanden niet gedraaid en dat bleek eigenlijk een heel goede zet te zijn geweest. Na Epigone in januari en februari veelvuldig te hebben beluisterd is hij langzaam in mijn muziekbibliotheek afgegleden. Nu alle (eerste) indrukken de afgelopen maanden hebben kunnen bezinken vind ik 'm eigenlijk nog veel beter dan toen. Dat zegt veel over de kwaliteiten van Epigone. Soms doet het wonderen om de muziek (onbewust) even te laten inwerken en bewust links te laten liggen, zo ook in dit geval. Deze gaat hoog eindigen in mijn jaarlijstje. Voor nu een halfje erbij.
2
geplaatst: 28 januari 2023, 18:02 uur
Soilwork + Kataklysm + Wilderun | Metropool volgende week zondag => # zin in!
(gezien ABDrums en legian? )
(gezien ABDrums en legian?
)
0
geplaatst: 3 februari 2023, 07:27 uur
Ik zie net op de Metropool site dat ze een foutje gemaakt hebben in de programmering; de volgorde van de bands had natuurlijk precies andersom moeten zijn...
(of niet, namsaap ? )
(of niet, namsaap ?
)
1
geplaatst: 2 maart 2024, 07:56 uur
Ik heb al het nodige over dit magistrale album geschreven en ook twee jaar na de release blijft mijn enthousiasme over dit album onverminderd. Alle elementen van de vorige twee albums van deze band komen in meer gebalanceerde vorm terug op Epigone. Dit is dan ook wat mij betreft het voorlopige hoogtepunt in de discografie van Wilderun.
1. Epigone
2. Veil Of Imagination
3. Sleep At The Edge Of The Earth
4. Olden Tales & Deathly Trails
1. Epigone
2. Veil Of Imagination
3. Sleep At The Edge Of The Earth
4. Olden Tales & Deathly Trails
* denotes required fields.
* denotes required fields.