Metronomy - Small World (2022)

Matige hoes

Na hun vorig album Metronomy Forever is dit weer een bescheiden kort plaatje.

It's Good to Be Back, wat een aanstekelijke vrolijkheid, heerlijke single

It’s Good To Be Back is een heerlijk nummer!

Metronomy is voor mij een 'Hit-or-Miss' band.

The English Riviera en Love Letters waren platen die me lyrisch uit de hoek lieten komen en op de vorige platen stond telkens ook wel een track die me kon bekoren. Maar al te vaak vind ik er ook helemaal niets aan. Dit ligt waarschijnlijk aan het voor mij weinig vergevingsgezinde genre elektronicapop waarin ze situeren. De lijn tussen Kitch en Kunst is vaag en soms neigt het wat teveel naar de linkerzijde voor mij.

De eerste twee singles zijn ondertussen uit.
It’s Good To Be Back is een typisch vrolijk Metronomy-nummer met een ook wel een hoog Hot Chip gehalte, maar het kan me nog niet helemaal overtuigen. Ik vind alle klanken persoonlijk niet zo mooi blenden.
Things Will Be Fine : Eerder atypisch Metronomy nummer dat zich meer richt op een soft-rock vide. Ik vind het maar flauw. wordt hier niet warm of koud van.

De nummers zijn deze keer dus nog geen Hit-or-Miss, maar echt bekoren doen ze me ook niet.

Voor mij ook een hit-or-miss-band. Ik weet ook eigenlijk nooit zo goed wat ik met deze band aan moet. Een aantal nummers halen mijn afspeellijsten, maar op elk album hebben ze weer veel middelmatigheid staan. It's Good To Be Back is voor mij overigens hit noch miss.

Zoals Metronomy zijn er weinig bands. Als je graag diepe, droeve liedjes hoort kan je beter ergens anders naar toe maar ze doen heel goed wat ze exact doen. Ik vind de albums beter en beter met meerdere beluisteringen. De vorige heb ik plat gespeeld, en tot nu toe klinkt it's good to be back echt fun, en Things will be fine doet mij wat denken aan Belle and Sebastian. Ik heb een grote zwak voor Belle and Sebastian, dus dat is ok voor mij

Na een eerste luisterbeurt vind ik het wel leuk eigenlijk, wat zachter dan gewoonlijk, één of twee nummers die echt typisch de oudere Metronomy zijn. Maar Love Factory en zo zijn echt zo wat zachte altpop, mooi. Die afsluiter had ook van Pulp kunnen zijn.

Het is een groeier, zoveel is duidelijk. Geef me nog een paar luisterbeurten en dan zal ik mijn ongezouten mening geven.

Waar de singles mij niet overtuigden en ik zelfs eerder neigde om het album gewoon links te laten liggen, ben ik blij dat ik dit niet gedaan heb. Het album is zoals hierboven door davevr omschreven wat zachter dan gewoonlijk, maar blijkbaar had ik hier nood aan.

Waar de single It's Good To Be Back meer aansluit bij hun eerder werk, is deze single minder representatief voor de gehele sfeer van het album. Things Will Be Fine past daarentegen beter in het geheel en wordt zelfs een aangename single die ik nu zeker apprecieer.
Eigenlijk vind ik elk nummer wel tof. Het vliegt alle kanten uit met veel variatie in gebruikte instrumenten. Over het hele album hangt er een laid-back gevoel met een snuifje melancholie.
Mijn favoriete nummers zijn Love Factory, een nummer waar ik zelfs wat David Bowie vibes bij krijg en Right On Time, een vrolijk nummer wat blijft hangen en waar ik 's morgens neuriënd mee opsta.

Ik heb met Love Factory wat ik ten tijde van The English Riviera met The Look had: Een heerlijke oorwurm!

Grappig. Eerder vond ik Metronomy niets aan. Te licht, te lijzig, te lofi. English Riviera vind ik echt helemaal pet. Maar deze langspeler vind ik op de één of andere manier geweldig. Misschien omdat er minder ijle synth-lagen over de muziek liggen..?? Ik vind de sfeer erg lekker en wellicht is het inderdaad ook de hierboven eerder gememoreerde variatie. Die comments op de liedjes -inclusief nerdy details- in de hoes zijn absoluut goud!!