Amorphis - Halo (2022)
mijn stem
58 stemmen
Finland
Metal
Label: Atomic Fire
-
Northwards (5:30)
-
On the Dark Waters (4:47)
-
The Moon (5:57)
-
Windmane (4:49)
-
A New Land (4:36)
-
When the Gods Came (4:56)
-
Seven Roads Come Together (5:38)
-
War (5:24)
-
Halo (4:40)
-
The Wolf (4:46)
-
My Name Is Night (4:43)
-
The Well * (4:49)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
55:46
(1:00:35)
0
geplaatst: 1 maart 2022, 22:38 uur
Potverdomme, wat is dit weer een dijk van een plaat! Tuurlijk, het klinkt niet verrassend en lijkt sprekend op de voorgaande albums. Dat punt valt niet te ontkennen. Maar de composities zitten wederom ingenieus in elkaar, er wordt flink van leer getrokken, de kenmerkende Amophis-geluidsmuur is weer aanwezig en op de productie valt zoals ook gewoonlijk werkelijk niets af te dingen. Wat in zo'n geval telt is hoe aansprekend de composities dan zijn. En dat zit wat mij betreft wel snor. Wie ben ik dan om de plaat een minder hoge beoordeling te geven dan 'Queen of Time'?
0
geplaatst: 1 maart 2022, 23:07 uur
Gelukkiger wat steviger en minder kitscherig dan voorganger Queen Of Time. De bombast en de muzikale tierelantijnen zijn danig teruggeschroefd, met een wat robuuster album als resultaat. Het songmateriaal is over de hele linie sterk, met als enige nadeel dat alles wel een beetje inwisselbaar begint te worden. Amorphis heeft een formule gevonden die werkt, maar hier moet men niet al te lang mee doorgaan. Wat meer dynamiek en afwisseling tussen en binnen de tracks zou wonderen doen.
0
geplaatst: 3 december 2022, 01:47 uur
Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2022-releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien óf en waar ze op mijn jaarlijst eindigen.
Aan bovenstaande verhaal heb ik een klein jaar later weinig toe te voegen. Toch stel ik mijn beoordeling een sterretje omhoog bij. Het luistert namelijk zo lekker weg!
Score: 78/100
1. Wilderun - Epigone
2. Elder - Innate Passage
3. Disillusion - Ayam
4. Persefone - Metanoia
5. Lalu - Paint The Sky
6. 40 Watt Sun - Perfect Light
7. Watain - The Agony & Ecstasy of Watain
8. Dark Funeral - We Are The Apocalypse
9. Amorphis - Halo
10. Jethro Tull - The Zealot Gene
11. Toundra - Hex
12. Big Big Train - Welcome To The Planet
13. Sarcasm - Stellar Stream Obscured
namsaap schreef:
Amorphis staat al jaren garant voor stevige kwaliteitsmetal. Sinds de komst van Tomi Joutsen op Eclipse ligt het muzikale recept redelijk vast en zit de afwisseling vooral in het gebruik van wisselende specerijen. Zo ook op Halo. Coupletje grunts, clean gezongen melodieus refreins, bruggetje met psychedelische inslag en misschien een solootje, modulatie op het einde..... volgende nummer.
Dat kan inderdaad een beetje saai worden en naarmate het album vordert kakt het album daarom ook een beetje in.
Het eerste deel van het album is daarentegen toch wel weer sterk. Opener Northwards knalt er heerlijk in en het gebruik van koorzang in het tweede gedeelte geeft het nummer echt iets extra's. Ook de twee navolgende tracks laten een sterk Amorphis horen. En net als je denk dat het wat voorspelbaar begint te worden zorgt het in 7/8-ste gespeelde Windmane voor de broodnodige afwisseling. Na A New Land vlakt het album wel een beetje af. de nummers worden een wat flauwer en missen de nodige kruiden. Bij Seven Roads... moet ik zelfs even aan Marco Borsato's Meeste Dromen ZIjn Bedrog Denken.... En dat is geen aanbeveling
.
Al met al luistert dit album wederom prima weg, maar ik zou het niet erg vinden als Amorphis op een volgend album wat meer het avontuur opzoekt.
Amorphis staat al jaren garant voor stevige kwaliteitsmetal. Sinds de komst van Tomi Joutsen op Eclipse ligt het muzikale recept redelijk vast en zit de afwisseling vooral in het gebruik van wisselende specerijen. Zo ook op Halo. Coupletje grunts, clean gezongen melodieus refreins, bruggetje met psychedelische inslag en misschien een solootje, modulatie op het einde..... volgende nummer.
Dat kan inderdaad een beetje saai worden en naarmate het album vordert kakt het album daarom ook een beetje in.
Het eerste deel van het album is daarentegen toch wel weer sterk. Opener Northwards knalt er heerlijk in en het gebruik van koorzang in het tweede gedeelte geeft het nummer echt iets extra's. Ook de twee navolgende tracks laten een sterk Amorphis horen. En net als je denk dat het wat voorspelbaar begint te worden zorgt het in 7/8-ste gespeelde Windmane voor de broodnodige afwisseling. Na A New Land vlakt het album wel een beetje af. de nummers worden een wat flauwer en missen de nodige kruiden. Bij Seven Roads... moet ik zelfs even aan Marco Borsato's Meeste Dromen ZIjn Bedrog Denken.... En dat is geen aanbeveling
. Al met al luistert dit album wederom prima weg, maar ik zou het niet erg vinden als Amorphis op een volgend album wat meer het avontuur opzoekt.
Aan bovenstaande verhaal heb ik een klein jaar later weinig toe te voegen. Toch stel ik mijn beoordeling een sterretje omhoog bij. Het luistert namelijk zo lekker weg!
Score: 78/100
1. Wilderun - Epigone
2. Elder - Innate Passage
3. Disillusion - Ayam
4. Persefone - Metanoia
5. Lalu - Paint The Sky
6. 40 Watt Sun - Perfect Light
7. Watain - The Agony & Ecstasy of Watain
8. Dark Funeral - We Are The Apocalypse
9. Amorphis - Halo
10. Jethro Tull - The Zealot Gene
11. Toundra - Hex
12. Big Big Train - Welcome To The Planet
13. Sarcasm - Stellar Stream Obscured
0
geplaatst: 23 maart 2023, 23:30 uur
Dit is de enige plaat die ik redelijk wat keren geluisterd heb voordat deze marathon begon. Amorphis' jongste telg is over het algemeen wat kalmer. Er is veel aandacht voor klassieke progrock en de keyboards hebben een beduidend grotere rol dan op Queen of Time het geval was. Een fijn album met herkenbare nummers, maar toch duurt het allemaal net te lang. Ik vind uiteindelijk toch dat dit album (net als Queen of Time) te lang en zou de impact groter zijn geweest als een paar van de minste songs weggelaten zouden zijn. Amorphis verdient overigens wel alle respect voor het klasse materiaal dat een ruim dertig jaar oude band nog uitbrengt. Ik had wel verwacht dat Amorphis hier en daar in mijn straatje zou vallen, maar dat de Finnen soms zo goed zijn, had ik niet durven hopen.
Eindstand:
1. Under The Red Cloud
2. My Kantele
3. The Beginning of Times
4. Halo
5. Elegy
6. Silent Waters
7. Skyforger
8. Queen of Time
9. Circle
10. Tuonela
11. Tales From The Thousand Lakes
12. Privilege Of Evil
13. Eclipse
14. Am Universum
15. The Karelian Isthmus
16. Far From The Sun
Eindstand:
1. Under The Red Cloud
2. My Kantele
3. The Beginning of Times
4. Halo
5. Elegy
6. Silent Waters
7. Skyforger
8. Queen of Time
9. Circle
10. Tuonela
11. Tales From The Thousand Lakes
12. Privilege Of Evil
13. Eclipse
14. Am Universum
15. The Karelian Isthmus
16. Far From The Sun
0
geplaatst: 23 maart 2023, 23:49 uur
Halo was het eerste Amorphis album dat ik aanschafte/beluisterde afgelopen jaar en het is daarna snel geëscaleerd met hoe snel ik alle albums heb aangeschaft. Amorphis is voor mij gewoon een praktisch perfecte metalband. Men vergeet nooit om 'mooie' muziek te maken, hoe hard het af en toe kan klinken. Met Joutsen heeft men ook wel een van de beste zangers ooit in de gelederen en Esa Holopainen is een ware gitaargoochelaar. Ik heb death/doom/folk/prog/power gehoord en ben aan de hand meegenomen door een vergeten mythologie.
Oh ja, het album zelf. Halo is perfect. Tientallen keren gehoord, alles is mee te zingen, alle melodielijnen zijn pure treffers. Extra mooi is het nog dat er weer meer prog aanwezig is. Vooral de prachtige toetsenpartijen gaan er zo ongelooflijk goed in hier. Prachtig om te horen hoe de band na zo'n lange loopbaan eigenlijk alleen nog maar beter is geworden.
Eindstand:
1. Under The Red Cloud 5*
2. Halo 5*
3. My Kantele 4,5*
4. Queen Of Time 4,5*
5. Elegy 4,5*
6. Silent Waters 4,5*
7. Skyforger 4,5*
8. Eclipse 4,5*
9. The Beginning Of Times 4,5*
10. Tuonela 4,5*
11. Tales From The Thousand Lakes 4,5*
12. Circle 4*
13. Am Universum 4*
14. Privilege Of Evil 4*
15. Far From The Sun 3,5*
16. The Karelian Isthmus 3,5*
Gemiddelde: 4,34*
Oh ja, het album zelf. Halo is perfect. Tientallen keren gehoord, alles is mee te zingen, alle melodielijnen zijn pure treffers. Extra mooi is het nog dat er weer meer prog aanwezig is. Vooral de prachtige toetsenpartijen gaan er zo ongelooflijk goed in hier. Prachtig om te horen hoe de band na zo'n lange loopbaan eigenlijk alleen nog maar beter is geworden.
Eindstand:
1. Under The Red Cloud 5*
2. Halo 5*
3. My Kantele 4,5*
4. Queen Of Time 4,5*
5. Elegy 4,5*
6. Silent Waters 4,5*
7. Skyforger 4,5*
8. Eclipse 4,5*
9. The Beginning Of Times 4,5*
10. Tuonela 4,5*
11. Tales From The Thousand Lakes 4,5*
12. Circle 4*
13. Am Universum 4*
14. Privilege Of Evil 4*
15. Far From The Sun 3,5*
16. The Karelian Isthmus 3,5*
Gemiddelde: 4,34*
* denotes required fields.
* denotes required fields.