Annihilator - Metal II (2022)

Beetje vreemd project, aangezien voorganger Metal uit 2007 grotendeels dezelfde tracks en gastoptredens bevatte, in iets andere volgorde en anders produceerd. Oké, Dave Lombardo zit ditmaal op de drumkruk en dat is natuurlijk altijd fijn, al moet gezegd worden dat hij hier niet bepaald zijn beste prestatie neerzet. De productie laat daarnaast ook flink te wensen over. Het album klinkt niet bepaald geweldig. De meeste tracks staan desondanks als een huis, waardoor dit nog steeds de moeite waard is, maar mijn voorkeur gaat eigenlijk uit naar de voorganger.

Ik ben eruit na wat geluister van Metal II op YouTube.

Daar waar ik zeeeer blij was met Re-Kill (tweede CD met opnieuw gespeelde klassiekers bij de special edition van Feast), heb ik nu zoiets van nhhaaahhh.

Reden waarom voor beide CD’s is simpel : Dave Padden.
Annihilator met Dave was voor mij de beste line-up dus was ik blij met de nieuw ingezongen klassiekers op Re-Kill en mis ik hem op deze Metal II.

Zal hem waarschijnlijk ooit wel eens aanschaffen maar ga er zeker niet het volle pond voor betalen.