The Sherlocks - World I Understand (2022)

Mooi hoor mannen, de nieuwe Games you play.
World I understand en City lights waren ook al zo goed.

Zouden de Sherlocks hun draai op dit album hebben gevonden?
Hopelijk komen er ook meer belangstellenden voor de band.

inderdaad, teaser drops zijn serieuze stappen vooruit. In potentie leuk album om jaar mee te beginnen.

Heerlijk! Vanaf minuut 0 erin gezogen. Lekkere guitarwall.

Blij dat ik deze band ontdekt heb via De Alternatieve Hitlijst. (forum) Ik wist niet dat deze plaat al uit was, hoop ze de komende tijd te kunnen beluisteren. 'k Had eerlijk gezegd wel verwacht dat dit veel populairder zou zijn. Ze mogen wat meer onder de aandacht komen, me dunkt. Nochtans weinig recht van spreken, aangezien I'm late to the party myself.

On the Run is voorlopig mijn favoriet.

Ik moet zeggen dat het helemaal niet tegenvalt, het hele album. Alleraardigste, best stevige maar verder vriendelijke Britpop. Vriendelijk, bij gebrek aan enige agressie en jeugdige verbolgenheid over hoe het er aan toegaat in de wereld. Daarmee heeft World I understand ook een vrij positieve uitstraling.

Het hele album loopt als de spreekwoordelijke trein en er is echt alle moeite gedaan 11 bij elkaar passende songs er één geheel van te laten maken.

De teksten beperken zich in hoge mate tot liefdesverdriet en aanverwante zaken en in die zin laten de jongens zich niet verleiden tot verregaande uitspraken en standpunten. Dat onderdeel van het geheel vind ik wat jammer aan het album. Niet iedereen hoeft Conor Mason te zijn. En wellicht is de band bang buiten een veilig geachte comfortzone inzake teksten te komen.

Maar van mij mogen ze best meer van het achterste van hun tong laten zien. Als we over Engeland praten, hoeven ze de eerste 40 jaar niet zonder tekstuele munitie te zitten. De titel voorspelt in die zin nu nog weinig goeds.

Maar we kunnen het ook zien als een volgende stap in de goede richting van de band. De Beatles en de Stones begonnen ooit ook met liefdesliedjes. We wachten de ontwikkelingen vol verwachting af.

Ik maakte kennis met Falling en daar was ik erg enthousiast over, dus reden genoeg om de hele plaat te checken, waar ik geen spijt van heb; fijne toegankelijke rock. The Killers zijn inderdaad niet ver weg (m.n. City Lights kent de nodige raakvlakken). Geen nummer gevonden dat ik net zo lekker vind als genoemd nummer, maar de slottrack komt nog wel aardig in de buurt.

Track 7 en 8 zijn voor mij wat te oppervlakkig (of gewoon wat minder stevig en zo extra opvallend) en daardoor iets minder dan de rest (dat heb ik wel vaker, dat ik een nummer dat Sorry heet een stuk minder vind dan andere nummers van de band in kwestie).